«جادوی اپ سیزده» رمانی فانتزی و در ژانر علمی تخیلی نوشته مریم حاجی‌لو برای مخاطب نوجوان نوشته شده است.

جادوی اپ سیزده مریم حاجی‌لو

به گزارش هنرآنلاین، داستان این کتاب از ماجرای درگذشت مادر نوجوانی با نام دانا شروع می‌شود. دانا مرگ مادرش را با تعبیر سفرش به سرزمینی دیگر می‌پذیرد. او در 10 سالگی و در آستانه مرگ مادرش از او یک تبلت هدیه می‌گیرد و بر روی آن یک اپلیکیشن عجیب با عنوان سیزده را کشف می‌کند. دانا که نوجوانی اهل خیال‌پردازی است با این اپ به دنیای دیگر سفر می‌کند و این اتفاق برای او سرآغاز ماجراهایی شیرین و شگفت و در عین حال هیجان‌انگیز و ترستاک نیز هست.

مریم حاجی‌لو نویسنده این کتاب، از جشنواره‌های مختلف برای داستان‌های «راه برفی»، «روباه نیمه‌شب» و «نرگس‌ها در بهار می‌میرند»، دیپلم افتخار و لوح تقدیر دریافت کرده است. حاجی‌لو چند سالی است که در آمریکا زندگی می‌کند و این رمان تازه‌ترین اثر او در زمینه ادبیات نوجوانان به شمار می‌رود.

حاجی‌لو در کتاب خود تلاش بسیاری به خرج داده است تا به ادبیات ژانر نزدیک شود، قواعد آن را متناسب با سن خواننده این کتاب تنظیم کرده است. تا حد لزوم از حواشی و زوائد متن کاسته است و همه چیز را در خدمت داستان درآورده است.

نکته دیگر درباره این کتاب پایبند بودن نویسنده آن به قواعد خلق شخصیت در داستان‌های علمی تخیلی است. شخصیت‌هایی که حاجی‌لو در این کتاب معرفی کرده است همگی به تناسب سن، فعالیت و فکر می‌کنند و در مواجهه با دنیای غیرواقعی داستان و سفر به سرزمین بیگانه رفتارهای معقول و در عین حال هیجانی دارند.

رمان «جادوی اپ سیزده» از سوی دیگر به دنبال ایجاد فضای تخیلی و وهم‌آلود بی‌هدف برای مخاطبش نیست. فضایی که تنها کارکرد آن به وجود آمدن ترس در مخاطب از مواجهه با آن است. او در این اثر سعی می‌کند تا مفاهیمی انسانی و رفتارهایی معقول و پذیرفته شده را نیز به دل داستان خود وارد کند تا داستان جدای از رخ‌دادن در فضایی تخیل‌گون در بطن تم خود مفاهیمی عالی و مهم در ایجاد ساختار زیستی سالم را نیز برای مخاطبش به ارمغان بیاورد.

کتاب نیستان «جادوی اپ سیزده» را در 250 و صفحه با قیمت 55 هزار تومان منتشر کرده است.

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...