رمان «۲۶۶۶» نوشته روبرتو بولانیو با ترجمه محمد جوادی توسط انتشارات کتابسرای تندیس به چاپ دوم رسید.

به گزارش مهر، این‌کتاب آخرین رمانِ روبرتو بولانیو است که به‌عنوان نماد نویسندگان نسل جدید عصیانگر و البته خلاق آمریکای لاتین شناخته می‌شود. این‌نویسنده به‌جای پیروی از نسل درخشان نویسندگان پیش از خود، دنبال ایجاد مسیر جدید برای ادامه حیات خلاقانه ادبیات آمریکای لاتین بود و می‌خواست حرفی جدید در ادبیات جهان بزند. «۲۶۶۶» نگاهی مرموز، عرفانی و تا حدی باروک دارد، و رمانی است که سرشار از تصاویر نمادها و استعاره‌های خاص بولانیو است.

کتاب مذکور در ژانر معمایی جا دارد و داستانش در ۵ فصل نوشته شده که هر فصل آن، در عین‌حال که دنیایی مجزا از سرگذشت زندگی آدم‌ها در مکان و زمان‌های متفاوت است، نوعی ارتباط با موضوع اصلی داستان دارد. بولانیو این‌کتاب را در حالی نوشت که می‌دانست از بیماری مرگبارش به‌زودی می‌میرد اما زمان خود را صرف نوشتن کرد و در نهایت هم انتشار کتاب را ندید.

«۲۶۶۶» سرشار از تصاویر، نمادها و استعاره‌های ویژه بولانیو است. داستانش نیز شخصیت‌ها، اماکن، چرخش‌های زمانی و داستان‌های تو در تو زیادی دارد. موضوع اصلی داستان هم یک قاتل روانی زنجیره‌ای است که علاوه بر قتل و آدم‌کشی‌هایش، به بیش از ۳۰۰ دختر و زن در مکزیک، تعرض کرده است. باندهای تبهکاری و مرتبط با مواد مخدر از جمله عناصر فعال داستانی این‌کتاب هستند.

چاپ دوم این‌کتاب با ۱۲۰۰ صفحه و قیمت ۱۴۰ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...