رمان «آزادی» نوشته جاناتان فرنزن با ترجمه شیما بنی‌علی از سوی انتشارات علمی منتشر شد.

به گزارش مهر، به نقل از روابط عمومی انتشارات علمی؛ جاناتان فرنزن زاده ۱۷ اوت ۱۹۵۹ و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکاست. فرنزن در میزوری بزرگ شده و در رشته زبان آلمانی تحصیل کرده است. اولین رمانش با نام شهر بیست و هفتم در سال ۱۹۸۸ منتشر شد که با استقبال خوانندگان و منتقدان روبه‌رو شد. تکان شدید (۱۹۹۲)، اصلاحات (۲۰۰۱) و پیوریتی (۲۰۱۵) دیگر رمان‌های این نویسنده هستند که همگی در صدر پرفروش‌ترین آثار دنیا بوده‌اند اما مهمترین رمان این نویسنده «آزادی» است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شده است. 

رمان آزادی سرگذشت زندگی خانواده‌ برگلاند و دوست صمیمی‌شان ریچارد کتز را نقل می‌کند، قصه‌ استفاده و سوء‌استفاده از آزادی‌ها، داستان آغاز و پایان عشق، عطش نوجوانی و حوادث دور از انتظار دوران بزرگسالی. حکایت این‌که چرا ما آدم‌ها با دوستانمان رقابت می‌کنیم، چطور به عزیزانمان خیانت می‌کنیم و چرا اوضاع هرگز آن‌طور که باید درست از آب در نمی‌آید. این رمان از دل آدم‌ها سخن می‌گوید و از دغدغه‌هایی حرف می‌زند که ما را وادار می‌کنند تا هر کاری در حق خودمان و دیگران بکنیم.

جاناتان فرنزن تاکنون توانسته برنده جوایزی همچون گوگنهایم و جایزه کتاب ملی آمریکا شود. رمان اصلاحات او نیز توانست جایزه بهترین رمان روزنامه نیویورک‌تایمز را از آن خود کند.  او از معدود نویسندگان معاصر است که تصویرش روی جلد مجله تایم چاپ شده است.

رمان «آزادی» با اقبال بسیار خوبی از جانب منتقدان روبه‌رو شده و بسیاری از انتشاراتی‌ها آن را در زمره بهترین رمان‌های سال ۲۰۱۰ قرار دادند. حتی برخی مدعی شدند که در آینده رمان «آزادی» فرنزن همان نقش و جایگاهی را پیدا می‌کند که امروزه جنگ و صلح اثر تولستوی دارد.

روزنامه نیویورک تایمز در تمجید از رمان آزادی نوشته بود: «این کتاب یک شاهکار است. رمان آزادی مانند همه‌ رمان‌های دیگر فقط یک قصه‌ مسحورکننده را بازگو نمی‌کند، بلکه با تلالو مداوم هوش اخلاقی زیاد نویسنده‌اش، دنیایی را برای ما روشن می‌کند که تصور می‌کنیم خوب می‌شناسیم.» به گفته‌ روزنامه گاردین این کتاب شگفت‌انگیز است. در آغاز غم‌انگیز و سپس اعتیادآور است. و بعد با رضایت‌خاطر فزاینده‌ای شما را مجاب می‌کند که این رمان نسبت به سایر رمان‌های معاصرش در سطح بالاتری قرار دارد.

رمان آزادی نوشته جاناتان فرنزن با ترجمه شیما بنی‌علی با قیمت ۶۰ هزارتومان از سوی انتشارات علمی منتشر شده است.

نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...