رمان نوجوان «دیوار نامرئی» [Finders keepers] نوشته امیلی رودا [Jennifer Rowe] با ترجمه محبوبه نجف‌خانی با مضمونی مبنی بر اهمیت بنیاد خانواده و بحران دوران بلوغ با ساختاری فانتزی منتشر شد.

دیوار نامرئی» [Finders keepers] نوشته امیلی رودا [Jennifer Rowe]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این رمان در ۲۰۸ صفحه و با قیمت ۳۵ هزارتومان در انتشارات مدرسه روانه بازار نشر شده است.

در معرفی ناشر از این رمان آمده است: داستان فانتزی «دیوار نامرئی» درباره پسری به نام پاتریک است که خواهری بزرگ‌تر و برادری کوچک‌تر از خود دارد و مثل همه بچه وسطی‌ها، احساس می‌کند به اندازه فرزندان دیگر مورد توجه خانواده قرار نمی‌گیرد و احساس تنهایی می‌کند. پاتریک عاشق هیجان بازی‌های کامپیوتری است. روزی هنگام بازی کامپیوتری ناگهان بازی قطع می‌شود و شخصی روی صفحه نمایش ظاهر می‌شود و از یک مسابقه تلویزیونی با جایزه یک میلیون دلاری خبر می‌دهد و می‌گوید که مسابقه هر شنبه، ساعت ده، در کانال هشت تلویزیون برگزار می‌شود. شرکت‌کننده برای بردن جایزه، باید معماهایی شعرگونه را حل کند و به جست‌وجوی اشیایی گمشده برود. عجیب این‌که، در شهر آن‌ها چنین کانال و مسابقه‌ای وجود ندارد. تا این که روز شنبه پاتریک با مادرش به مرکز خرید دهکده می‌رود. توی یکی از فروشگاه‌ها، یک تلویزیون روشن می‌بیند. کانال هشت را می‌زند و یک‌دفعه، همان مجری روی صفحه ظاهر می‌شود و پاتریک را به مسابقه دعوت می‌کند. پاتریک می‌پذیرد و یک‌باره همه جا تاریک می‌شود و پس از چند ثانیه، خود را داخل سالن مسابقه می‌بیند. پاتریک نمی‌داند که چطوری از آن‌جا سر درآورده است، تا این‌که مدیر برنامه رازی را برایش فاش می‌کند: «دیواری نامرئی بین دنیای ما و شما وجود دارد، اما شما از وجود این دیوار خبر ندارید!»
مخاطب با خواندن داستانی هیجان‌انگیز و پُراوج و فرود، با شخصیت اصلی داستان همراه می‌شود، به جهان موازی سفر می‌کند، با معماها دست و پنجه نرم می‌کند و به نوعی آزمون گذار از دوران بلوغ را طی می‌کند.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...