«فرشته‌ی سیاه» نوشته‌ آنتونیو تابکی با ترجمه‌ اثمار موسوی‌نیا، «ذرت سرخ» نوشته‌ مو یان با ترجمه‌ ناصر کوه‌گیلانی، «آخرین روز یک محکوم» نوشته‌ ویکتور هوگو با ترجمه‌ بنفشه فریس‌آبادی و «طوطی فلوبر» نوشته‌ جولین بارنز با ترجمه عرفان مجیب منتشر شد.

به گزارش ایسنا، مجموعه داستان «فرشته‌ی سیاه» نوشته آنتونیو تابکی با ترجمه اثمار موسوی‌نیا در ۱۳۱ صفحه، با شمارگان ۷۰۰ نسخه و قیمت ۱۷ هزار تومان توسط نشر چشمه منتشر شده است.

نوشته پشت‌ جلد کتاب: آنتونیو تابوکی (۲۰۱۲_۱۹۴۳) از نویسندگان ضدفاشیسم و پرخواننده و صاحب سبک ادبیات ایتالیا است. او در ایران نیز بسیار شناخته‌شده است و رمان‌هایی چون «میدان ایتالیا» و «شب‌های هند» به ترجمه‌ی سروش حبیبی باعث درک جدی این نویسنده شده‌اند. مجموعه داستان «فرشته‌ی سیاه» که از ایتالیایی به فارسی برگردانده شده، از جمله آثار متفاوت این نویسنده است با محوریت شر. در اکثر داستان‌ها شاهد یک اتفاق تاریخی هستیم و روایت تمثیلی تابوکی از آن‌ها. داستان‌های کتاب «فرشته‌ی سیاه» درگیرند با انواع کاستی‌های بشری. با نشانه‌هایی که باعث می‌شود این بشر به ناچار سربچرخاند و به گذشته نگاهی بیندازد و در همین بازگشت ضمنی است که رازها و رویاهایش بر او آشکار می‌شود. در ساختار داستان‌ها می‌توان از سویی عناصر بصری فراوانی دید که نشان‌دهنده‌ی تاثیرپذیری نویسنده‌ی ایتالیایی هستند از برخی غول‌های تاریخ نقاشی، و از سویی دیگر این‌که نویسنده اجازه نمی‌دهد فضای داستان‌ها در بافتی یکسان رقم بخورند. مخاطب این اثر جهان عجیبی را درک خواهد کرد که طعم و تاثیرش شاید تا مدت‌ها در ذهنش بماند. 

«ذرت سرخ» نوشته مو یان با ترجمه ناصر کوه‌گیلانی در ۴۰۰ صفحه، با شمارگان هزار نسخه و قیمت ۴۵ هزار تومان توسط همین نشر منتشر شده است. 

نوشته پشت‌ جلد کتاب: «ذرت سرخ» مهم‌ترین رمان مو یان (۱۹۵۵) است و او را به جایزه‌ی نوبل ۲۰۱۲ رساند. این اثر شگفت‌انگیز را روح چین قرن بیستم می‌دانند؛ سمفونی بزرگی از رنگ‌ها، آدم‌ها و مرگ‌ها. رمان در پنج فصل اصلی روایت می‌شود و قصه‌ی سه نسل از یک خانواده است که با انواع رفت‌وبرگشت‌های زمانی شناور شده؛ روایت رنج کارگران و کشاورزان چینی، ناامنی‌های پایان امپراتوری، حمله‌ی خون‌بار ژاپنی‌ها و گرسنگی. زبان طنزآلود مو یان همراه انبوه اتفاق‌هایی که مدام انسان‌های او را دربر می‌گیرد، این اثر را به رمانی به‌یادماندنی تبدیل کرده است. این کتاب در سال ۱۹۸۶ منتشر شد و به شهرتی عظیم رسید. نسخه‌ی سینمایی آن نیز، ساخته‌ی کارگردان مشهور چینی ژانگ ییمو، یک سال بعد از آن درخشید؛ نامزد بهترین فیلم خارجی اسکار شد و خرس طلایی جشنواره‌ی فیلم برلین را هم بدست آورد. در «ذرت سرخ» مو یان فقط راوی است و بدون قضاوت، حجم عظیمی از شخصیت‌ها را مقابل مخاطبش قرار می‌دهد. رمانی که قرار است نشان بدهد چرا رئالیسم هیچ‌وقت نمی‌میرد. 

دیگر کتاب منتشرشده در نشر چشمه، «آخرین روز یک محکوم» نوشته‌ی ویکتور هوگو با ترجمه‌ی بنفشه‌ فریس‌آبادی است که در ۱۶۲ صفحه، با شمارگان ۷۰۰ نسخه و قیمت ۲۰ هزار تومان به چاپ رسیده است. 

در مقدمه ناشر فرانسوی این کتاب آمده است: سال ۱۸۲۹، ویکتور هوگو رمان «آخرین روز یک محکوم» را بدون ذکر نام نویسنده منتشر کرد. راوی داستان مردی است که کمی بعد اعدام خواهد شد. ما هیچ‌چیز درباره‌ی آن مرد نمی‌دانیم. نه می‌دانیم نامش چیست و نه حتی می‌دانیم چه جرمی مرتکب شده است، اما هراس و پریشانی او را به‌خوبی درک می‌کنیم. چند سال بعد، سال ۱۸۳۲، نسخه‌ی تازه‌ای از این رمان به همراه مقدمه‌ای طولانی و امضای ویکتور هوگو منتشر شد. در مقدمه‌ی این نسخه‌ی تازه، ویکتور هوگو قصد خود را از نوشتن این رمان، که در حقیقت می‌توان آن را خطابه‌ای علیه حکم اعدام دانست، نوشت و آن‌چه را که نوشته‌ بود با ذکر نمونه‌های روشن و دقیق، استدلال کرد. رمان «آخرین روز یک محکوم» از لحاظ ادبی نیز بسیار عمیق و دارای نثری قدرتمند است.

«طوطی فلوبر» نوشته‌ی جولین بانز با ترجمه‌ی عرفان مجیب نیز در ۲۴۹ صفحه، با شمارگان ۷۰۰ نسخه و قیمت ۲۷ هزار تومان در نشر یادشده منتشر شده است.

نوشته‌ی پشت‌ جلد کتاب: رمان «طوطی فلوبر» یکی از مشهورترین و پرخواننده‌ترین آثار جولین بارنز (۱۸۴۶)، نویسنده‌ی انگلیسی است. او این کتاب را در میانه‌های دهه‌ی هشتاد میلادی نوشت که نامزد جایزه‌ی «من بوکر» شد. رمان‌ داستانی است خاص و عجیب از روزگار گوستاو فلوبر، نویسنده‌ی فرانسوی ساختار شکن، منتها نه یک زندگی‌نامه، بلکه روایتی است با دخالت یک راوی مشکوک که سعی دارد رازهایی را کشف کند که انگار در جهان خود نمی‌گنجد، قهرمانی که راوی بارنز می‌کوشد به ذهنش نفوذ کند اما درمی‌یابد که فلوبر چنان تکثیر شده که باید در دل زمان راه بیفتد تا او را بیاید. بارنز در این رمان درخشان خواننده‌اش را به سفری می‌برد که درباره‌ی رهایی است و البته غم نبوغ. رمانی که راوی نبوغی است گم‌شده در دل زمان. نشر چشمه پیش از این‌ رمان «هیاهوی زمان» را نیز از این نویسنده منتشر کرده است. 

................ هر روز با کتاب ...............

باهوش و بی‌سواد و می‌خواره و یکی از مریدهای دیدرو است... به شیوه‌ی خود، رؤیای آینده‌ای درخشان را در سر می‌پرورانند و خود را از بابت فقری که گرفتارش هستند دلداری می‌دهند... به زن جوانی از طبقه‌ی اشراف برمی‌خورد... از قید قیمومت شوهر پیرش آزاد می‌شود و با لوسین می‌گریزد... وارد محافل روزنامه‌نگاری می‌شود... احتیاج به پول و جاه‌پرستی مایه‌ی آن می‌شود که ادبیات را رها کند و به سوی عالم سیاست برود... او که آزادی‌خواه بود، سلطنت‌طلب می‌شود ...
تن‌تن به نوعی‌ هری‌ پاتر‌ زمان‌ خود بود... فعال، کنجکاو، مؤدب، در عین‌حال سنت‌شکن... یک دریانورد کهنه کار، بددهن و غرغرو که اعتیاد شدید به‌ الکل‌ دارد و شیشه‌ مشروبش عین ناموسش می‌ماند... داستان‌ها توسط تصاویری پشت سرهم‌ و به‌ صورت‌ دکوپاژی‌ دقیق‌ و خطی‌ و روان‌ تعریف می‌شوند... در مجموعه تن‌تن سکس و خشونت محلی‌ از‌ اعراب‌ ندارد... مردم به دو دسته‌ تقسیم می‌شوند یا متمدن شهرنشین‌اند و یا دهاتی و گاوچران! ...
نماینده‌ی دو طیف متفاوت از مردم ترکیه در آستانه‌ی قرن بیستم‌اند... بر فراز قلعه‌ای ایستاده که بر تمامی آن‌چه در طی قرن‌ها به مردم سرزمین‌اش گذشته اشراف دارد... افسری عالی‌رتبه است که همه‌ی زندگی خود را به عشقی پرشور باخته، اما توان رویارویی با معشوق را ندارد... زخمی و در حالتی نیمه‌جان به جبهه‌های جنگ فرستاده می‌شود... در جایی که پیکره‌ی روح از زخم‌های عمیق عاطفی پر شده است، جنگ، گزینه‌ای است بسی بهتر از زیستن در تلخیِ حسرت و وحشتِ تنهایی ...
از اوان‌ جوانی‌، سوسیالیستی‌ مبارز بود... بازمانده‌ای از شاهزاده‌های منقرض شده (شوالیه‌ای) که از‌ حصارش‌ بیرون‌ می‌آید و در صدد آن است که حماسه‌ای بیافریند... فرانسوای‌ باده گسار زنباره به دنیا پشت پا می‌زند. برای این کار از وسایل و راههای کاملا درستی استفاده نمی‌کند‌ ولی‌ سعی در بهتر شدن دارد... اعتقادات ما با دین مسیح(ع) تفاوتهایی دارد. و حتی نگرش مسیحیان‌ نیز‌ با‌ نگرش فرانسوا یا نویسنده اثر، تفاوتهایی دارد ...
فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...