خاطرات آیت‌الله سید جعفر کریمی، از اعضای دفتر امام راحل در نجف اشرف، در قالب کتاب «بیست و پنج سال در کنار امام راحل» با تصحیح و تدوین حجت‌الاسلام رسول جعفریان، رییس کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، توسط انتشارات مورخ منتشر شده است.

به گزارش ایبنا؛ آن‌گونه که رسول جعفریان در مقدمه خود بر این کتاب ذکر کرده، «بیست و پنج سال در کنار امام راحل» حاصل مصاحبه وی با آیت‌الله سید جعفر کریمی طی سه سفر حج بوده است.

در مقدمه این کتاب آمده است: «داستان انقلاب اسلامی در ایام تبعید امام خمینی(ره) در نجف بین سال‌های 44تا 57 از اهمیت خاصی برخوردار است و با وجود کارهایی که در این زمینه انجام گرفته، نیازمند تحقیق فراوان است.»

جعفریان افزوده است: «دست‌کم چهار مورد خاطرات در این باره از مرحوم آیت الله خاتم یزدی، آقای محتشمی، مرحوم فردوسی‌پور و آقای دعایی تاکنون منتشر شده، اما مطمئنا مطالب ناگفته فراوانی از این دوره باقی است. اکنون بخشی دیگر از مسائل مربوط به این دوره در خاطرات حضرت آیت الله سید جعفر کریمی که از اعضای دفتر امام خمینی(ره) در نجف بوده، انتشار می‌یابد.»

در این کتاب که در 238 صفحه به چاپ رسیده است، عنوان‌هایی مانند؛ وصی امام، شهادت حاج‌آقا مصطفی و بازتاب‌های آن، شیفتگان امام در نجف، نمونه‌هایی از زهد اخلاق امام و در کنار رهبر معظم انقلاب به چشم می‌خورد.

بر اساس خاطراتی که از آیت‌الله کریمی در کتاب «بیست و پنج سال در کنار امام راحل» نقل شده، وی از حدود سال 1334 در نجف و از شاگردان آیات حکیم، خویی، آملی و بسیاری از بزرگان دیگر بوده است. زمانی که امام وارد نجف می‌شود، وی نیز به جرگه اصحاب امام درمی‌آید و آنچه که بیش از همه وی را شیفته ایشان می‌کند، خلوص امام بوده است.

کریمی پس از ورود به ایران همچنان با دفتر امام(ره) همکاری کرده و در مجلس خبرگان قانون اساسی حضور داشته است. اما بیشتر کار وی پس از انقلاب، در امور قضایی بوده و در سال‌های اخیر نیز در ایام حج با بعثه مقام معظم رهبری همراهی داشته است.

خاطرات آیت‌الله سید جعفر کریمی، برخی از نکات مربوط به شخصیت امام راحل، شخصیت حاج آقا مصطفی خمینی، مسائل مربوط به نظام بعثی عراق و رفتارهای آن دولت با نهضت امام و توضیحاتی درباره بسیاری از اشخاص و جریان‌های دیگر را دربر دارد. در بخشی از این کتاب نیز به شماری از تحولات پس از انقلاب پرداحته شده است.

در پایان کتاب تصاویری از آیت‌الله کریمی و برخی از احکام قضایی وی آورده شده است.

کتاب «بیست و پنج سال در کنار امام راحل» در قطع وزیری و 238 صفحه و با شمارگان هزار نسخه و قیمت 3500 تومان، توسط انتشارات مورخ منتشر شده است.

داستان پنج زن است: دو خواهر و سه غریبه. زنی بی‌خانمان، مسئول پذیرش هتل، منتقد هتل، روح خدمتکار هتل و خواهر روح... زندگی را جشن بگیریم، خوب زندگی کنیم؛ زندگی کوتاه و سریع است، زود به آخر می‌رسد... بدون روح، جسم نمی‌خواهد کاری به چیزی داشته باشد، فقط می‌خواهد در تابوت خود بخوابد... زبان زنده است: ما کلماتی هستیم که به‌کار می‌بریم... آخرین نبرد برای زندگی، تا آخرین نفس پرواز کردن، رفتن تا مردن. ...
نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...