«تنهایی برنده»، جدیدترین اثر پائولو کوئیلو، نویسنده برزیلی که ترجمه فرانسه آن 15 آوریل وارد بازار نشر فرانسه شده بود، توجه خوانندگان فرانسوی را به خود جلب کرد.

به گزارش ایبنا به نقل از سایت ایون، داستان این اثر که در رتبه چهارم جدول پرفروش ترین آثار ادبی فرانسه قرار گرفته، به این شرح است: «در قلب جشنواره کن، کروازت (ساحل دریای کن و محل برگزاری جشنواره) پر است از هنرپیشه‌های جوانی که هنوز موفقیتی کسب نکرده‌اند، کارگردانان قدرتمند، هنرپیشه‌های معروف و توریست‌هایی هیجان‌زده. در میان آنها، ایگور، از شکست عاطفی تلخی رنج می‌برد. ولی «کن» جایی است که سرنوشت‌ها با هم تلاقی می‌کند: گابریلا، هنرپیشه جوان ساده دل و بلندپرواز؛ جاسمین، مانکن رواندایی که به هلند مهاجرت کرده؛ جاویتز، تهیه کننده قدرتمند، حمید حسین که امروز در اوج افتخار است و ... همه تلاش می‌کنند خود را در دنیای نامهربان و سطحی عرضه کنند. ولی شرایط تلخ ایگور زندگی همه آنها را برای همیشه دگرگون می کند.»


بر اساس این گزارش «سومویی که نمی‌توانست چاق شود»، آخرین اثر نویسنده، فیلسوف و نمایشنامه‌نویس فرانسوی، اریک امانوئل اشمیت که اوایل ماه گذشته میلادی وارد بازار نشر شده بود، همچنان در صدر جدول پرفروش‌ترین آثار ادبی فرانسه قرار دارد.

آثار دیگر این جدول نیز با اندکی جابه‌جایی همچنان بر اساس لیست هفته گذشته به فروش خود ادامه می‌دهند. به عنوان مثال «همه چیز تحت کنترل است» نوشته نویسنده و بازیگر انگلیسی در رتبه دوم و «زندگی‌هایی غیر از زندگی من»  اثر امانوئل کرر در رتبه سوم قرار دارد.

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...