کتاب «پرسشگری و گفت‌وگو با کودکان و نوجوانان» [Philosophy in education : questioning and dialog in schools] نوشته جانا مور لون و مایکل دی باروز [Jana Mohr Lone and Michael D. Burroughs] با ترجمه مرتضی براتی توسط نشر لگا منتشر شد.

پرسشگری و گفت‌وگو با کودکان و نوجوانان» [Philosophy in education : questioning and dialog in schools]  جانا مور لون و مایکل دی باروز [Jana Mohr Lone and Michael D. Burroughs]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این‌کتاب دومین عنوان از مجموعه «فلسفه‌ورزی با کودکان و نوجوانان» است که این‌ناشر چاپ می‌کند. اولین‌عنوان مجموعه مذکور کتاب «کودک فلسفی: پرورش توان فکری و فلسفی کودکان» از همین‌نویسندگان و همین‌مترجم بود که به‌تازگی به چاپ دوم رسیده است.

«پرسشگری و گفت‌وگو با کودکان و نوجوانان» منبعی برای کلاس‌های فلسفه پیش از دانشگاه است و می‌تواند به کار علاقه‌مندان، مدیران، مربیان، سیاست‌گذاران، کارشناسان آموزش و والدین بیاید. مجموعه نسبتاً بزرگی از این آثار طی ۴۰ سال گذشته، درباره ارزش فلسفه و اهمیت آن برای بزرگ‌سالان و کودکان نوشته شده است. از سوی دیگر، طیف گسترده‌ای از منابع مفید برای معرفی فلسفه به کودکان با روش‌های مختلف که بسیاری از آن‌ها در کتاب‌نامه و ضمیمه این‌کتاب ذکر شده، وجود دارد.

کتاب «پرسشگری و گفت‌وگو با کودکان و نوجوانان» نوشته جانا مور لون، مدیر مرکز شمال‌غربی فلسفه برای کودکان در گروه فلسفه دانشگاه واشنگتن؛ و مایکل دی باروز، معاون مدیر مؤسسه اخلاق راک و مدرس ارشد فلسفه در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، است. مترجم اثر هم مدرس دانشگاه و پژوهشگر است. جانا مور لون و مایکل دی باروز معتقدند فلسفه در هسته خود، عملی بنیادی برای وضع بشر است و آموزش‌اش نباید منحصر به دانشجویان و تحصیل در آموزش عالی باشد. پرسش، بررسی و پاسخ به پرسش‌های بنیادین _ چه از نوع اخلاقی، سیاسی، وجودی، معرفت‌شناختی و چه متافیزیکی _ عملی معمول است که می‌تواند از سن خردسالی سودمند باشد. وقتی فلسفه در مدارس معرفی می‌شود، کودکان در پرسش‌ها و فعالیت‌های مرتبط، با گفت‌وگو و تأمل مشارکت می‌کنند که این‌امر باعث اکتشاف مشارکتی می‌شود.

این کتاب، منابع کاربردی دیگر را برای استفاده در کلاس‌های درس معرفی و ملاحظه‌ای از مباحث آموزشی، اجتماعی و سیاسی را در نظر می‌گیرد که در حال حاضر، در آثار مکتوب کمتر نمایان می‌شوند. نویسندگان «پرسشگری و گفت‌وگو با کودکان و نوجوانان» می‌گویند تحریر این‌کتاب، مستلزم این بوده که درمورد ارزش آموزشی فلسفه پیش از دانشگاه، فلسفه‌ورزی در آموزش‌وپرورش و ارتباط فلسفه پیش از دانشگاه با مسائل مهم در آموزش معاصر مانند اصلاحات آموزشی، پرورش کودک و تبعیض و امتیاز در کلاس‌های درس عمیقاً فکر شود.

این‌کتاب با ۳۱۸ صفحه و قیمت ۵۷ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...