چاپ دوم کتاب «دمی بی‌خویشتن، با خویشتن» نوشته میرجلال‌الدین کزازی پس از ۶ سال توسط انتشارات معین منتشر و راهی بازار کتاب شد.

دمی بی‌خویشتن، با خویشتن میرجلال‌الدین کزازی

به گزارش آنا، کتاب «دمی بی‌خویشتن، با خویشتن» با زیر عنوان «گذر و نگری بر نهانگرایی و رازآشنایی» اثر میرجلال‌الدین کزازی که چاپ اول آن در آذرماه سال ۱۳۹۳ راهی بازار کتاب شده بود؛ پس از ۶ سال از سوی انتشارات معین تجدید چاپ و راهی بازار کتاب شد.

نویسنده در ابتدای کتاب، این اثر را شگفت‌انگیزترین، هنگامه‌سازترین و چالش‌خیزترین کتاب تالیفی خود توصیف کرده است. وی می‌‌نویسد: «چالش و هنگامه و شگفتی، در این کتاب به زمینه آن باز می‌گردد که زمینه‌ای است رازآلود، مه‌آگین و کم‌شناخته؛ زمینه‌ای که آنچنان به ژرفی آزمودنی است که به روشنی، بازنمودنی نمی‌تواند بود و آن‌چنان به نابی دریافتنی است که به آشکارگی، بازگفتنی نه.»

در این کتاب، از پدیده‌ها و آزمون‌ها و رویدادهایی سخن رفته است که در چشم خواننده ناآشنا با جهان نهان، بسیار شگفتی‌آور، حتی خِرَدْآشوب و اندیشه‌کوب، می‌تواند نمود؛ اما چه باک؟ اگر این کتاب، کتاب دمی بی‌خویشتن با خویشتن، بتواند این خواننده شگفت‌زده خِرَدآشفته را به درنگ و اندیشه وادارد تا مگر راهی نو، در شناخت جهان و آشنایی با رازهای پرشمار نهفته آن، فراروی وی بگشاید، کتاب سود و بهره‌ای را که می‌باید، داشته است و نویسنده، در نگارش آن، کامگار بوده است و به خواست و آماج خویش رسیده است.

«گذار ِ به خدایی»، «گذار ِ در خدایی» و «گذار ِ از خدایی» بخش‌های اصلی کتاب «دمی بی‌خویشتن، با خویشتن» هستند. برون‌فکنی در بیداری، ‌ چیرگی بر خواب، گونه‌های زمان، شیفتگی، رهرو ربوده و ... عناوین فرعی فصل‌های اصلی کتاب هستند.

در قسمتی از این کتاب می‌خوانیم:

خوابی دیگر که از این‌گونه می‌تواند بود، همان است که بازرگانی را، در سفر شام، رخ داده است: بازرگانی فراخدست و نامدار، به آهنگ داد و ستد و سود و سودا، به شام می‌رود. شبی در خواب می‌بیند که در بیابانی با کاروانی در راه است. ناگهان راهزنان به کاروان در می‌تازند و کاروانیان را می‌کشند و خواسته و دارایی آنان را به تاراج می‌برند. در گیراگیر ستیز و آویز راهزنان با کاروانیان، یکی از آنان کوبه‌ای سهمگین بر بازرگان می‌نوازد و او را زخمی دردناک و جانشکار بر گردن می‌زند. بازرگان از درد و هراسی بسیار که می‌آزموده است و برمی‌تافته است، از خواب برمی‌جهد و گردن خویش را، به‌ گونه‌ای رازآلود و هول‌انگیز، خونبار می‌بیند و تنش را کوفته و دردناک می‌یابد.

چاپ جدید کتاب «دمی بی‌خویشتن، با خویشتن» در قطع رقعی و ۱۷۶ صفحه با قیمت ۲۵ هزار تومان از سوی انتشارات معین راهی بازار نشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...