کتاب «۳۶۵ روز با سعدی» از جمله عناوین مجموعه «جوانان و فرهنگ جهانی» است که به تازگی توسط نشر سخن به چاپ چهاردهم رسیده است.

365 روز با سعدی حسین الهی قمشه‌ای

به گزارش کتاب نیوز به نقل از تسنیم، این اثر که به قلم حسین الهی قمشه‌ای، پژوهشگر حوزه ادبیات و عرفان اسلامی، نوشته شده، از جمله مجموعه «جوانان و فرهنگ جهانی» است که برای آشنایی با ادبیات کلاسیک نوشته و منتشر شده است.

در کتاب حاضر 365 قطعه از حکایات گلستان، بوستان، غزلیات، قطعات و قصاید سعدی گردآوری شده است. تلاش کتاب حاضر بر این است که هر روز بتواند مخاطب را با حکایت یا اثری از شیخ اجل، سعدی شیرین‌سخن، آشنا کند.

آثار گزیده شده در این کتاب، نمونه‌ای از سخن سعدی است که در آن می‌توان به صورت کلی با سبک و سیاق و اندیشه‌ها و آرای سعدی آشنا شد. مؤلف در ذیل هر کدام از آثار منتخب، شرح خود را ارائه داده است. شیرینی کلام و روانی سخن از جمله ویژگی‌های الهی قمشه‌ای در این کتاب است.

متون منتخب در کتاب «365 روز با سعدی» برگرفته از نسخه زنده‌یاد فروغی است و در موارد ضرورت با مراجعه به نسخه بدل‌های همان نسخه یا نسخ دیگر اصلاحاتی انجام شده است.

الهی قمشه‌ای عناوین دیگری را نیز ذیل مجموعه «جوانان و فرهنگ جهانی» منتشر کرده است که از این جمله می‌توان به «365 روز در صحبت قرآن» و «365 روز در صحبت مولانا» اشاره کرد که کتاب اخیر نیز به تازگی توسط نشر سخن به چاپ نوزدهم رسیده است.

الهی قمشه‌ای، هدف خود را «آشنا کردن انسان‌ها، به خصوص جوانان و نوجوانان با لذت‌های متعالی که از زیبایی، دانایی و نیکویی سرچشمه می‌گیرند» می‌داند. وی این لذات را «مائده‌های آسمانی و غذای روح» می‌داند و معتقد است که همه جنگ‌ها و فسادها در عالم در اثر بی‌اعتنایی به این مائده‌های آسمانی است؛ لذات مادی، از آنجا که دارای انواع محدودیت است، همیشه مورد نزاع و کشمکش و دستمایه جنگ‌ها و استثمارها و استعمارها بوده‌است؛ لذاتی که نهایتاً به خور و خواب و خشم و شهوت بازمی‌گردد.

نشر سخن کتاب چاپ چهاردهم کتاب «365 روز با سعدی» را در 359 صفحه و به قیمت 90 هزار تومان منتشر کرده و در دسترس علاقه‌مندان قرار داده است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...