کتاب «صور خیال متعالیه» تألیف محمود فتوحی رودمَعجَنی توسط اننشارات سخن چاپ و منتشر شد.

صور خیال متعالیه»  محمود فتوحی رودمَعجَنی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از شهرآرا، صدرالدین محمدبن‌ابراهیم قوام شیرازی (۹۷۹-۱۰۴۵ هـ. ق.)، مشهور به ملاصدرا، پایه‌گذار «حکمت متعالیه» است که آن را عصاره‌ی فلسفه‌ی ایرانی-اسلامی می‌دانند. میرزا محمدعلی صائب تبریزی (۱۰۰۰-۱۰۸۶ هـ. ق.) نیز از شاعران برجسته‌ی تاریخ ادبیات ایران‌زمین و بزرگ‌ترین غزل‌سرای سده‌ی یازدهم است که شعر موسوم به «سبک هندی» را ــ در ایران ــ به اوج خود برکشید.

ناشر کتاب در معرفی آن نوشته است:

این کتابْ پژوهشی تطبیقی است میان اندیشه‌ها و ایماژهای صائب تبریزی با آرای وجودگرایانه‌ی حکمت متعالیه‌ی ملاصدرا. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که میان شعر نازک‌خیال صائب و فلسفه‌ی ملاصدرا همگرایی قابل‌اعتنایی وجود دارد. آن‌دو، دوشادوش هم، با ابداع یک گفتمان فلسفی-ادبیِ ایرانی، کوشیده‌اند تا از سیطره‌ی فلسفۀ افلاطونی و حکمت سینوی ــ که بیش از هفت قرن اندیشه‌ورزی در قلمرو فارسی‌زبانان را در سایه‌ی خود گرفته بود ــ فراگذرند. این پژوهش می‌کوشد تا نشان دهد که حکمت ایرانی، در عصر صفوی، همچون ادوار پیشین، همچنان در شعر فارسی تداوم می‌یابد، و مدعی است که هستی‌شناسی، انسان‌شناسی، زیبایی‌شناسی و بوطیقای ادبی وجودگرا در ادبیات و حکمت ایرانی عصر صفوی مقدمه‌ای است بر ظهور نیما و نگرش مدرن به انسان و هستی.

همچنین، مؤلف در این باره نوشته است:
فصول نه‌گانه‌ی کتاب یک حرکت از کل به‌سوی جزء را در پیوستاری مُتَرابط دنبال می‌کند. فصل‌های اول و دوم زمینۀ نظری و تاریخی بحث است. فصل نخستْ شعر و فلسفه را چونان دو رویه‌ی برساختن حقیقت معرفی می‌کند و می‌کوشد تا مناسبات تاریخی این دو اقلیم را بکاود و در نهایت، با تأکید بر خویشاوندی و چهار وجه مشترک آن‌دو، زمینه‌ی نظری این پژوهش را فراهم سازد. فصل دوم به اختلاف میان دو دیدگاه فلسفی در حکمت متعالیه و حکمت مَشّاء می‌پردازد تا تصویری از سپهر فکری ایران در زمان ظهور مکتب نازک‌خیال شعر فارسی ارائه کند.

فصل سوم از وجود و اصالتِ آن در کار صدرا و صائب می‌آغازد و در فصل چهارم به‌سوی طبیعت و حرکت جوهری در گیتی می‌آید؛ آن‌گاه، در فصل پنجم، سراغ جان را می‌گیرد که اساس وجود آدمی است؛ و این جان از بدن و در بدن است؛ ماجرای بدن و حرکت کمالی آن را در فصل ششم وامی‌رسد. عالی‌ترین نمودِ بدن در زیبایی و حسن است که موضوع فصل هفتم است، و صائب در این زمینه آرای مختلفی دارد. در فصل هشتم، به پیامد زیبایی بدن، یعنی عشق مجازی، می‌رسد که از مسائل جنجالی است. و آخرین فصل هم از پدیده‌ای بحث می‌کند که یکی از دو اقلیم جست‌وجوی حقیقت در این کتاب است، یعنی از شعر و مسائل آن.

خواننده، در سراسر کتاب حاضر، با «وجود»، به‌ویژه وجود در معنی «عالم ایجاد»، سروکار دارد؛ از خلال هستی‌شناسی صدرا و صائب با موضوعات هفت‌گانه‌ی «وجود»، «حرکت جوهری»، «جان»، «بدن»، «زیبایی»، «عشق» و «شعر» با نگرشی وجودگرا آشنا خواهد شد. هر فصل فرجامه‌ای کوتاه دارد که بیشتر حاوی جمع‌بندی مطالب فصل و دیدگاه انتقادی و تطبیقی نگارنده پیرامون مطالب آن فصل است. بخش فرجامین کتاب نیز حاوی جمع‌بندی یافته‌ها و فرجام این پژوهش با نگاهی انتقادی و تطبیقی است.

محمود فتوحی رودمعجنی (زاده‌ی ۱۳۴۳ در رودمعجن تربت‌حیدریه) استاد بازنشسته‌ی دانشگاه فردوسی مشهد است. او، در سال ۱۳۹۳، به‌عنوان عضو وابسته‌ی «فرهنگستان زبان و ادب فارسی» تا چهار سال پس از آن انتخاب شد. فتوحی، همچنین، سال‌ها سردبیر فصلنامه‌ی نقد ادبی و رئیس «انجمن علمی نقد ادبی ایران» بوده است.

این استاد زبان و ادبیات فارسی صاحب چندین کتاب و مقاله در زمینه‌ی تاریخ ادبیات و بلاغت و سبک‌شناسی است که برخی از آن‌ها پیرامون ادب عصر صفوی شکل گرفته‌اند؛ از این جمله، می‌توان به کتاب‌های نقد ادبی در سبک هندی و صد سال عشق مجازی اشاره کرد. مقالاتی نظیر «جمال‌شناسی اغراق در سبک هندی» و «مضمون در فن شعر سبک هندی» نیز از این قبیل‌اند.

آثار فتوحی در جشنواره‌های مختلفِ کتابی محل توجه بوده‌اند، چنان‌که نقد خیال: بررسی دیدگاه‌های نقد ادبی در سبک هندی (ویراست نخست نقد ادبی در سبک هندی) و سبک‌شناسی: نظریه‌ها، رویکردها و روش‌ها، به‌ترتیب، در نوزدهمین و سی‌ویکمین دورۀ «جایزۀ کتاب سال جمهوری اسلامی ایران»، در رشتۀ «تاریخ و نقد ادبی»، «شایستۀ تقدیر» معرفی شده‌اند.

«صور خیال متعالیه: خوانش صدرایی اندیشه‌های صائب تبریزی» آخرین اثر محمود فتوحی است که نشر «سخن» (ناشر اغلب آثار این پژوهشگر زبان و ادب فارسی) آن را در ۴۵۹ صفحه و به قیمت ۳۵۰هزار تومان چاپ و منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...