رمان ایرانی «سرد» نوشته النا رهبری توسط نشر پیدایش منتشر و راهی بازار نشر شد.

به گزارش مهر، پیش‌تر رمان‌های «گریخته (هفت روایت درباب مرگ)»، «خدمات دستگاه هیولاساز دمشقی»، «ماورا سلسله‌جنایت‌های بین‌کهکشانی»، «رزونانس» و «یِفرِن دوم» در قالب عناوین مجموعه «ادبیات ژانری» نشر پیدایش منتشر شده‌اند.

رمان «سرد» درباره فرشته رانده‌شده‌ای به‌نام «ژا» است که از ازل قاصد مرگ بوده و دنبال گمشده‌ای عزیز و آشنا می‌گردد. گمشده‌ای که ژا دنبال اوست، یک راز مخوف را با خود در سینه دارد. شخصیت دیگر این‌داستان هم دختر کوچکی به نام «آرا» است که نورچشم سردسته یاغیان آدم‌کش است. این‌سردسته، به‌طور مادرزاد آدم‌کش بوده و درباره‌اش افسانه‌ای شایع است که می‌گوید حتی یک قطره از خونش بر زمین و دریا نریخته است...

داستان این‌کتاب از نیمه‌شبی اسرارآمیز شروع می‌شود که آرا به‌طور اتفاقی با ژا روبرو می‌شود و بدون این‌که هدف خاصی داشته باشد، با این‌فرشته رانده‌شده در یک سفر عجیب‌وغریب و بی‌بازگشت همراه می‌شود. آرا در این‌سفر اسرارآمیز، زوایای پنهان زندگی و مرگ خودش را می‌بیند و با راه رهایی روبرو می‌شود.

رمان «سرد» در ۸ فصل نوشته شده است.

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

کسی در سیاهی چشمان آرا سقوط کرد و همه آنچه لحظه‌ای پیش در آن زیسته بود؟ آتش وجودِ آنکه آن سوی پرتگاه در کنار حجم مدور سنگی ایستاده بود، پوست سردش را می‌سوزاند.
«باید بریم.»
بانگ آرا در تورفتگی زیر آب‌سنگ‌های صخره مکرر شد. انتهای طناب از دست تور سر خورد. حیرت پسر اما دوام نیافت: «آها پس بوش به دماغ تو هم خورد.»
آرا با کلافگی دوید و سعی کرد طناب را از دور سنگ باز کند. وقتی چشمان سیاهش به چشمان تور افتاد رنگ تمسخر از رخسار پسر پاک شد.
«باید به تیهو بگیم تُور... دیره.»
سر آرا به سرعت چرخید و به جایی ورای سیاهی غلیظ انتهای دهلیز خیره ماند: «اونها اینجان.»
تور بدون گفتن کلمه‌ای سعی می‌کرد به همراه آرا گره‌های کور ساخته خودش را باز کند. اولین بار بود که ترس را در چهره دختر می‌دید. تور قایق را کشاند و دوباره در آب انداخت. موج‌ها بر خلاف درون دو جوان آرام و بی‌خیال روی هم غلت می‌خوردند. آرا در قایق پرید، ناگاه دستی از پشت او را گرفت. دختر بی‌آنکه برگردد خنجر را بر گلوگاه کسی که نمی‌دید کشید. دستی دیگر... آرا با آرنج قفسه سینه‌اش را نشانه رفت و چرخ زد. صدای فریاد تور که یکی را بر شانه می‌چرخاند و صدای شلپ آب بلند شد.

این‌کتاب با ۲۹۶ صفحه، شمارگان هزار نسخه و قیمت ۴۴ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

انگیزه رضا از «سوار کردن» رویا اساساً رابطه جنسی نبود... می‌فهمیم که رضا مبلغ هنگفتی به رویا پرداخته و او را برای مدت یک ماه «کرایه» کرده... آن‌چه دستگیر خواننده می‌شود خشم و خشونت هولناکی است که رضا در بازجویی از رویا از خود نشان می‌دهد... وقتی فرمانده او را تحت فشار بیشتر قرار می‌دهد، رضا اقرار می‌کند که اطلاعات را منشی گردان به او داده... بیش از آن‌که برایش یک معشوقه باشد، یک مادر است ...
مأموران پلیس‌ نیمه‌شب وارد آپارتمان او شدند... در 28‌سالگی به مرگ با جوخه آتش محکوم شد... نیاز مُبرم به پول دغدغه ذهنی همیشگی شخصیت‌ها است... آدم بی‌کس‌وکاری که نفْسِ حیات را وظیفه طاقت‌فرسایی می‌داند. او عصبی، بی‌قرار، بدگمان، معذب، و ناتوان از مکالمه‌‌ای معقول است... زندگی را باید زیست، نه اینکه با رؤیابینی گذراند... خفّت و خواری او صرفا شمایل‌نگاری گیرایی از تباهی تدریجی یک مرد است ...
اگرچه زندان نقطه‌ی توقفی چهارساله در مسیر نویسندگی‌اش گذاشت اما هاول شور نوشتن را در خود زنده نگه داشت و پس از آزادی با قدرت مضاعفی به سراغ‌اش رفت... بورژوا زیستن در کشوری کمونیست موهبتی است که به او مجال دیدن دنیا از پایین را بخشیده است... نویسندگی از منظر او راهی است که شتاب و مطلق‌گرایی را برنمی‌تابد... اسیر سرخوردگی‌ها نمی‌شود و خطر طرد و شماتت مخاطبین را می‌پذیرد ...
تمام دکترهای خوب یا اعدام شده‌اند یا تبعید! دکتر خوب در مسکو نداریم... رهبر بزرگ با کالبدی بی جان و شلواری خیس در گوشه ای افتاده است... اعضای کمیته‌ی رهبری حزب مخصوصا «نیکیتا خروشچف» و «بریا» رئیس پلیس مخفی در حال دسیسه چینی برای جانشینی و یارگیری و زیرآب‌زنی... در حالی‌که هواپیمای حامل تیم ملی هاکی سقوط کرده است؛ پسر استالین و مدیر تیم‌های ملی می‌گوید: هیچ هواپیمایی سقوط نکرده! اصولا هواپیماهای شوروی سقوط نمی‌کنند... ...
تلفیق شیطنت‌های طنزآمیز و توضیحات داده شده، که گاهی خنده‌دارتر از آن هستند‌ که‌ درست باشند، اسنیکت را بلافاصله از نقش راوی سنتی و تعلیم دهنده‌ در اکثر کتاب‌های ادبیات کودکان کنار می‌گذارد... سانی می‌گوید‌: «گودو»! اسنیکت‌ این کلمه را این طور تفسیر می‌کند: «ما نه می‌دونیم کجا می‌خوایم‌ بریم‌ نه‌ می‌دونیم چه جوری باید بریم.» کلمه‌ی «گودو» ارجاعی است به نمایشنامه‌ی «در انتظار‌ گودو‌»... ...