برگزیدگان دومین دوره از جایزه ترانه افشین یداللهی معرفی شدند.

به گزارش ایسنا، مراسم پایانی این جایزه شامگاه پنجشنبه (۱۶ اسفندماه) با حضور ترانه‌سرایان، شاعران و هنرمندان در هتل المپیک برگزار شد. بر اساس بیانیه هیات داوران، اسامی برگزیدگان جایزه ترانه افشین یداللهی به شرح زیر اعلام شد:

بخش یک خاطره از فردا:

شاخه ترانه‌های همراه با موسیقی:
رتبه اول- ترانه ستار مشایخی با موسیقی سروش عادل‌نژاد
رتبه دوم- ترانه یاسر قنبرلو با موسیقی سعید رضایی
رتبه سوم- ترانه احسان رعیت با موسیقی سعید رضایی

شاخه ترانه‌های اجتماعی:
رتبه اول- محمد نویری
رتبه دوم- شروین رحیم‌زاده
رتبه سوم- مریم مرادی

شاخه ترانه‌های عاشقانه:
رتبه اول- پوریا نره‌ای
رتبه دوم- صدرا کاوه
رتبه سوم مشترک- ملیحه هاشمی و احسان رشیدی

همچنین در بخش یک خاطره از دیروز از محمد صالح‌علا تقدیر شد.

بخش یک خاطره از امروز:
شاخه بهترین ترانه: حسین غیاثی
شاخه بهترین خواننده سال از نظر انتخاب ترانه: مهدی یراحی
شاخه بهترین ترانه‌ساز: محسن یگانه

بخش بهترین ترانه سال:
اهورا ایمان برای ترانه "خوب شد"

بخش بهترین ترانه‌سرای سال:
حسین غیاثی

در بخشی از این مراسم، محمد صالح‌علا پس از دریافت لوح تقدیر و جایزه‌اش گفت: از خانه ترانه خیلی ممنونم. درود به رندی که چون پیاله گرفت، اول یاد حریفان خسته‌جان افتاد.

او افزود: من فکر می‌کردم خیلی افشین جان را دوست دارم اما حالا فهمیدم که همه شما او را بیشتر از من دوست دارید. او همیشه خیلی تند می‌رفت. یک بار که با او در سفر کاشان بودم دیدم که با سرعت زیادی رانندگی می‌کند. بله او این شجاعت را داشت که تند برود و مثل من نبود که خیلی خسته و آهسته برود.

سالار عقیلی دیگر کسی بود که بدون این‌که در مراسم حضور داشته باشد مورد تقدیر قرار گرفت و حاضران ویدئویی را که او برای مراسم ارسال کرده بود تماشا کردند. گفته شد او به علت بیماری در مراسم حضور ندارد.

همچنین اهورا ایمان که در دومین دوره این جایزه به عنوان برگزیده بهترین ترانه سال انتخاب شد، گفت: لزوماً به خاطر ترانه سرودن کسی محبوب مردم نمی‌شود. افشین یداللهی به خاطر کارهایی که نکرد محبوب شد، به خاطر رانتی که استفاده نکرد و… .

همچنین در این مراسم در بخش‌های مختلف امیرعباس گلاب، رستاک حلاج و گروه پالت اجرای موسیقی داشتند. افشین مقدم، پرستو صالحی، امید نعمتی، حمیدرضا صمدی، نسیم ادبی، اندیشه فولادوند، سیدعباس سجادی، محمد رحمانیان، بابک زرین، صابر قدیمی، کامران تفتی، باربد بابایی، احسان کرمی، شاهد صادق‌پور و مجید جوزانی از حاضران در مراسم بودند.

کلیسای کاتولیک نگران به‌روزشدن علوم و انحراف مردم از عقاید کلیسا بود... عرب‌ها میانجی انتقال مجدد فرهنگ یونان باستان به اروپا شدند... موفق شد از رودررویی مستقیم با کلیسای کاتولیک بپرهیزد... رویای دکارت یافتن روشی برای تبیین کلیه پدیده‌های طبیعی در چارچوب چند اصل بنیادی بود... ماده ماهیتاً چیزی جز امتداد یا بعد مکانی نیست... شناخت یا معرفت را به درختی تشبیه کرد که ریشه‌هایش متافیزیک هستند، تنه‌اش فیزیک و شاخه‌هایش، علوم دیگر ...
وازهه که ما چرا نباید کتاب بخوانیم اما... مال اون‌وقتاس که مردم بیکار بودن... «لایک» نداره. بیشتر کتابا حتی ازشون «کپشن»م درنمیاد یا اگه درمیاد لایک‌خور نیست... بهداشتی هم نیست. آدم هرورقی که میخواد بزنه، باید انگشت‌شو تفمال کنه... میدونید همون درختا اگه برای کتاب قطع نشن، میتونن چقدر ذغال لیموی خوب بدن و چقدر قلیون دوسیب... کی جواب کله‌های سم‌گرفته ما رو میده؟... ندونی این هفته «فاطما گل» چیکار کرده، تو دورهمی نمیتونی تو بحس شرکت کنی ...
به سه دهه نخست انقلاب نیز می‌پردازد و تا انتخابات پرحاشیه‌ی سال 1388 و آغاز دومین دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد هم پیش می‌‌رود... تاریخ ایران را صرفا در حیات سیاسی و حکومت صاحبان قدرت و شاهان خلاصه نکرده که در حیات جمعی مردم و زیست اجتماعی آنها نیز مشاهده و دنبال می کنند و براین اساس به بررسی دنیای ایرانی و تاریخ آن پرداخته و برای این منظور فراتر از مرزهای کنونی رفته که همانا هویت ایرانی است... آن را بستری برای شناخت و درک ایران امروز می‌سازد ...
بیشترین اخبار مربوط به مبارزه کارگران و به خصوص شوراهای کارگری در نشریات گروه‌های چپ منعکس می‌شد... نقش آیت‌الله طالقانی نیز در ترویج زبان شوراها بسیار مهم بود... منطق دیگری بر ذهنیت کارگران حکمفرما شد... کارگران اغلب از داشتن نماینده واقعی و مقتدر محروم بودند... انحلال نهاد شوراها، اخراج یا بازداشت فعالین مستقل و غیراسلامی در گسست «قدرت دوگانه» شورا و مدیریت، نقش بسیار مهمی داشت ...
نزول از نظم اخلاقی کامو به تحقیر آیرونیک ساراماگو... یکی از اولین‌ مبتلایان، مردی است که در حال رانندگی با ماشین، بینایی خود را از دست می‌دهد. این لحظه بسیار شبیه مسخ کافکاست... راننده‌ ناآرامی نمی‌کند، جیغ نمی‌کشد و شکایتی نمی‌کند. چیزی که او می‌گوید این است: «کسی من را به خانه می‌برد لطفا؟»... مدام ما را به یاد اردوگاه‌های زندانیان سیاسی می‌اندازد، به یاد بی‌عدالتی‌های کاپیتالیسم بدون اندکی خودداری، به یاد سردی و خشکی بروکراسی ...