«کلاهی از گیسوی من» و «دلاویزتر از سبز»، نام دو کتاب از «علی موذنی» برای جوانان است که بعد از مدت‌ها دوباره توسط حوزه‌ی هنری منتشر شده‌اند.

ایبنا: «کلاهی از گیسوی من» نخستین مجموعه داستان «علی موذنی» است که در سال 1368 منتشر شده و اکنون بعد از نزدیک به 20 سال دوباره توسط انتشارات سوره‌ی مهر به چاپ رسیده است؛ البته با کمی تغییر در متن آن.

این کتاب شامل هفت داستان «یال»، «کلاهی از گیسوی من»، «رنگ‌آمیزی»، «بچه‌های تهران»، «زنده در قاب»، «آموزخوار» و «صدی» است.

کتاب «دلاویزتر از سبز» هم که اینک چاپ سوم آن راهی کتاب‌فروشی‌ها شده، شامل هفت داستان است. «دلاویزتر از سبز»، «عقب‌گرد»، «سزاورترین»، «سپیدی»، «هفتاد و سومین تن»، «خُلق تنگ ابلیس» و «شناسایی» عناوین این داستان‌ها هستند.

از موذنی دو کتاب «دوستی» و «قاصدک» هم قرار است با ویرایش جدید از سوی سوره‌ی مهر تجدید چاپ شوند.

چاپ سوم دو کتاب «کلاهی از گیسوی من» و «دلاویزتر از سبز» که تولید مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه‌ی هنری است به ترتیب با قیمت  1700 تومان و 1500 تومان توسط سوره‌ی مهر منتشر شده است.

درباره‌ی نویسنده‌ی این کتاب‌ها یعنی «علی موذنی» باید گفت، او متولد 1337 است و علاوه بر داستان‌نویسی، در حوزه‌ی فیلم‌نامه و نمایش‌نامه‌نویسی نیز فعالیت دارد.

سند در ژاپن، قداست دارد. از کودکی به مردم می‌آموزند که جزئیات را بنویسند... مستند کردن دانش و تجربه بسیار مهم است... به شدت از شگفت‌زده شدن پرهیز دارند و همیشه دوست دارند همه چیز از قبل برنامه‌ریزی شده باشد... «هانسه» به معنای «خودکاوی» است یعنی تأمل کردن در رفتاری که اشتباه بوده و پذیرفتن آن رفتار و ارزیابی کردن و تلاش برای اصلاحش... فرایند تصمیم‌سازی در ژاپن، نظام رینگی ست. نظام رینگی، نظام پایین به بالا است... این کشور را در سه کلمه توصیف می‌کنم: هارمونی، هارمونی، هارمونی! ...
دکتر مصدق، مهندس بازرگان را مسئول لوله‌کشی آب تهران کرده بود. بعد کودتا می‌شود اما مهندس بازرگان سر کارش می‌ماند. اما آخر هفته‌ها با مرحوم طالقانی و دیگران دور هم جمع می‌شدند و از حکومت انتقاد می‌کردند. فضل‌الله زاهدی، نخست‌وزیر کودتا می‌گوید یعنی چه، تو داری برای من کار می‌کنی چرا از من انتقاد می‌کنی؟ بازرگان می‌گوید من برای تو کار نمی‌کنم، برای مملکت کار می‌کنم، آب لوله‌کشی چه ربطی به کودتا دارد!... مجاهدین بعد از انقلاب به بازرگان ایراد گرفتند که تو با دولت کودتا همکاری کردی ...
توماس از زن‌ها می‌ترسد و برای خود یک تز یا نظریه ابداع می‌کند: دوستی بدون عشق... سابینا یک‌زن نقاش و آزاد از هر قیدوبندی است. اما ترزا دختری خجالتی است که از خانه‌ای آمده که زیر سلطه مادری جسور و بی‌حیا قرار داشته... نمی‌فهمید که استعاره‌ها خطرناک هستند. نباید با استعاره‌ها بازی کرد. استعاره می‌تواند به تولد عشق منجر شود... نزد توماس می‌رود تا جسمش را منحصر به فرد و جایگزین‌ناپذیر کند... متوجه می‌شود که به گروه ضعیفان تعلق دارد؛ به اردوی ضعیفان، به کشور ضعیفان ...
شاید بتوان گفت که سینما غار پیشرفته‌ افلاطون است... کاتلین خون‌آشامی است که از اعتیادش به خون وحشت‌زده شده است و دیگر نمی‌خواهد تسلیم آن شود. به‌عنوان یک خون‌آشام، می‌داند که چگونه خود را از بین ببرد. اما کازانووا می‌گوید: «به این راحتی هم نیست»... پدر خانواده در همان آغاز شکل‌گیری این بحران محل را به‌سرعت ترک کرده و این مادر خانواده است که بچه‌ها را با مهر به آغوش کشیده است. اینجاست که ما با آغاز یک چالش بزرگ اخلاقی مواجه می‌شویم ...
فنلاند امروز زنده است بخاطر آن وسط‌باز. من مخلص کسی هستم که جام زهر [پذیرش قطعنامه برای پایان جنگ 8ساله] را به امام نوشاند. من به همه وسط‌بازها ارادت دارم. از مرحوم قوام تا مرحوم هاشمی. این موضوع روشنی است که در یک جایی از قدرت حتما باید چنین چیزهایی وجود داشته باشد و اصلا نمی‌توان بدون آنها کشور را اداره کرد... قدرت حرف زدن من امروز از همان معترض است و اگر الان داریم حرف می‌زنیم به خاطر آن آدم است که به خیابان آمده است ...