«فرهنگ مفاهیم فلسفی» نوشته بابک احمدی توسط نشر مرکز منتشر و راهی بازار نشر شد.

فرهنگ مفاهیم فلسفی» نوشته بابک احمدی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این کتاب به گفته مولفش، دربرگیرنده تعریف و توضیح مفاهیم اصلی و رایج فلسفه غرب است که باور دارد تعریف هر مفهوم در فلسفه، فقط ابزاری است که در موارد خاص به کار می‌رود، جاودانی نیست و معنایش بنا به رای فلاسفه دگرگون می‌شود.

بابک احمدی می‌گوید فرهنگ مفاهیم فلسفی را به این‌دلیل نوشته که جای یک‌فرهنگ نسبتا جامع را در ادبیات فلسفی کشورمان خالی دیده و نتیجه ۱۰ سال کارش در این‌زمینه، ۲ هزار صفحه یادداشت شده که کتاب پیش‌رو، چکیده و برگزیده آن‌یادداشت‌هاست. او می‌گوید این‌فرهنگ باید محصول یک‌کار گروهی می‌بود اما ناگزیر و بنا به شرایط، نتیجه کار فردی است.

مولف فرهنگ پیش‌رو، در ابتدا و پیش از شروع بدنه کتاب، «ساختار فرهنگ و راهنمای استفاده از آن» را در ۸ تبصره تشریح کرده است.

بنابراین عناوین اصلی کتاب «فرهنگ مفاهیم فلسفی» به این‌ترتیب است: یادداشت، ساختار فرهنگ و راهنمای استفاده از آن، فرهنگ مفاهیم فلسفی، برابرنامه سردرایندها، منابع، نام‌نامه.

احمدی در این‌فرهنگ، دو شیوه ارجاع دارد. شیوه اول نظم ارجاعی اول است؛ به این‌معنا: مفهومی به مفهوم مترادف آن که کاربردش در متون فلسفی رایج‌تر است ارجاع داده شده است، مانند آنتاگونیسم که به تناقص ارجاع داده شده است. و نظم ارجاع دوم: در پایان برخی از تعریف‌ها به مفهوم یا مفاهیم دیگری که خواندن آن‌ها به فهم دقیق‌تر موضوع یاری می‌کند با حروف ایرانیک داخل پرانتز ارجاع شده است، مانند (خردباوری).

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

جهان World

۱ مترادف کیهان و گاه مترادف سیاره زمین.

۲ رایج‌ترین معنای جهان در فلسفه «تمامیت واقعیت تجربی» است. جهان، کل تجربه‌های ممکن و کنش‌مند است. مترادف آن مفهوم جهان تجربی (empirical world) است، جهانی که از راه تجربه واقعی و بالفعل خود را بر ما آشکار می‌کند. دکارت با اصطلاح لاتین res extensa به معنای «امر ممتد» از دنیای مادی خارج از ذهن یاد کرد.

۳ به معنایی مجازی اشاره به جهان فکری، ذهنی و درونی فرد، به‌ویژه هنرمند، یا اشاره به جهان هنر، جهان سیاست و غیره.

جهان بینی worldview آ: weltanschauung

مفهومی که روشن‌گران آلمانی در پایان سده هجدهم مطرح کردند. مجموعه باورها، تصورها و ارزش‌هایی که فرد یا گروه‌هایی چون جامعه، قوم، ملت درباره چیزها می‌سازند. چشم‌انداز گسترده‌ای بر زندگی، جهان و زمان به معنای تاریخ گذشته و تصور آینده که براساس آن فرد یا گروه موقعیت تاریخی خود را می‌شناسد، توضیح می‌دهد و به فعالیت‌ها و مناسبات خود با دیگران شکل می‌دهد.

این‌کتاب با ۳۳۶ صفحه، شمارگان هزار و ۶۰۰ نسخه و قیمت ۴۶۰ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ................

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...