مجموعه مقالات «زنان کربلا؛ نمایش آیینی و گفتمان‌های نمادین در اسلام شیعی مدرن» [The women of Karbala : ritual performance and symbolic discourses in modern Shiʻi Islam] به همت کامران اسکات آقایی و با ترجمه پرستو نیکنام منتشر شد.

زنان کربلا؛ نمایش آیینی و گفتمان‌های نمادین در اسلام شیعی مدرن» [The women of Karbala : ritual performance and symbolic discourses in modern Shiʻi Islam]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، به‌طور کلی زنان شیعه حضوری بسیار فعال در آیین‌های مذهبی داشته‌اند. نقش‌های آیینی زنان از بعضی جهات مشابه نقش مردان و در عین‌حال متفاوت از آن‌ها است. در آیین‌های شیعی، فضا و فعالیت‌ها معمولاً براساس جنسیت متمایز شده، اما هر دو جنس اغلب با هم در تعامل‌اند. بررسی دقیق الگوهای جنسیتی موجود در این آیین‌ها، مناسبات جنسیتی گسترده‌تر در جوامع شیعی را آشکار می‌کند. همچنین نمادهای شیعی به شیوه‌های مختلف از نظر جنسیتی مردانه - زنانه شده و از این نمادها برای ارائه‌ی رفتارهای مطلوب زنانه بهره‌برداری شده است. با این‌که نمادها و آیین‌های شیعی گاهی‌اوقات در جهت محدود کردن فعالیت‌ها و نقش‌های اجتماعی زنان مورد استفاده قرار گرفته، اما به‌عنوان ابزاری برای ارتقای زنان هم کاربرد داشته و به بالابردن حس هویت خاص جنسیتی زنان کمک کرده‌اند.

کتاب حاضر، ۱۱ مقاله از پژوهشگران مختلف در موضوع بررسی و تحلیل مشارکت زنان در آیین‌های عاشورایی در کشورهای ایران، عراق، لبنان، هند، پاکستان و آمریکا را شامل می‌شود. در این مقالات نشان داده شده که تجربه‌ی حضور زنان شیعه در این آیین‌ها هم با حضور سایر زنان در دیگر ادیان و فرهنگ‌ها تفاوت دارد و هم در چهارچوب فرهنگ شیعی از یک جامعه به جامعه‌ی دیگر، براساس عرف محلی، فرهنگ عامه، تفاسیر دینی و سطح تحصیلات و زمینه‌های اقتصادی اجتماعی بسیار متفاوت است.

فهرست مقالات این کتاب شامل عناوین زیر است:

وجوه جنسیتی ظهور و سیر تاریخی شعائر و نمادهای شیعه / کامران اسکات آقایی
تعزیه: چرخه‌ی تاریخ در زندگی روزمره / نگار متحده
پویایی جنسیتی نمادها و آیین‌های محرم در اواخر دوره قاجار / کامران اسکات آقایی
«آه! دلم تنگ است، محرم است، ماه زینب» نقش زیبایی‌شناسی و مجالس سوگواری زنانه در شیراز / اینویلد فلاسکرد
دختران کربلا: تصویر زن در فرهنگ عامه شیعه در ایران / فائقه شیرازی
شمایل‌نگاری زنان کربلا: کاشی، نقاشی دیواری، تمبر و پوستر / پیتر جی. چلکوفسکی
سکینه: روایتگر کربلا شرح قوم‌نگاری آیین مجلس زنانه در پاکستان / شمیم برنی عباس
سیده زینب: فاتح دمشق و فراتر از آن / سید اکبر حیدر
جنسیت و آیین محرم در فرقه اسماعیلیه مسلمانان آسیای جنوبی / ریحانا قدیالی
مهاجرت زنان کربلا به آمریکا: آیین‌های شیعی در ایران، پاکستان و کالیفرنیا / ماری ایلین هرگلند
آیین‌های مذهبی زنان در عراق / الیزابت وارناک فرنیا و باسیما کیو. بزیرگان
از سوگواری تا عمل‌گرایی: سیده زینب، زنان شیعه لبنانی و تحول عاشورا / لارا زی. دیب

کتاب «زنان کربلا» در ۳۲۶ صفحه و با قیمت ۳۵۰ هزار تومان توسط نشر آرما وارد بازار نشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...