طی مراسمی از کتاب «بلندای آسمان وطن» خاطرات خلبان آزاده قاسم محمدامینی در باغ موزه دفاع مقدس رونمایی شد.

بلندای آسمان وطن» خاطرات خلبان آزاده قاسم محمدامینی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، امیرخلبان علیرضا رودباری؛ رییس دفتر مطالعات راهبردی نیروی هوایی، در وصف خلبان امینی گفت: این خلبان جزو افراد واقعی در جنگ، در دوران اسارت و در دوران مدیریت خودش بود. وقتی ما از نیروی هوایی صحبت می‌کنیم، بخشی از حجم زیاد آن را درک می‌کنیم. می‌توانیم بگوییم اگر نیروی هوایی نبود، تهران شش روزه فتح می‌شد.

وی افزود: هیچ عملیاتی در جنگ پیروز نمی‌شد مگر اینکه نیروی هوایی در آن عملیات نقش بسزایی داشت. تمدن ایران برابر با تاریخ بشریت است. غنی‌ترین و عمیق‌ترین تمدن‌ها مدیون تمدن ایران است. سه عامل در انحلال تمدن‌ها نقش دارند: نابود کردن خانواده، آموزش، عدم معرفی قهرمان‌ها.

خلبان پردیس؛ فرمانده سابق نیروی هوایی در ادامه بیان کرد: نیروی هوایی باید نیروهای مهاجم عراق را زمین‌گیر می‌کرد. ما در طول مرزهای جنوبی و غربی با تهاجم شبانه روز دشمن را زمین‌گیر کردیم. دشمن اصلاً تصور نمی‌کرد که نیروی هوایی بتواند در جنگ شرکت کند. بارها پیش می‌آمد که ما یکسره گشت‌هوایی انجام می‌دادیم و بارها پیش آمده بود که دو سه بار سوخت‌گیری می‌کردیم تا بتوانیم گشت‌هوایی موفقی داشته باشیم.

فرمانده سابق نیروی هوایی بیان کرد: با فرمان امام خمینی، نیروهای هوایی به موقعیت‌ها می‌رفتند و عملیات‌ها را انجام می‌دادند. در فروردین ۷۱ بود که همه خلبانان جمع شدند و قرار بود هر پنج دقیقه یکبار پروازی انجام شود و عملیات را انجام دهند. خلبان محمدامینی در همین عملیات به اسارت درآمد.

رونمایی از بلندای آسمان وطن خاطرات خلبان آزاده قاسم محمدامینی

امیرسرتیپ قاسم محمدامینی؛ راوی کتاب «بلندای آسمان وطن» بیان کرد: امروز خاطرات زیادی برای من زنده شد. من معاون پرواز امیر پردیس بودم. معمولاً فرماندهان در عملیات‌ها شرکت نداشتند اما امیر پردیس در عملیات‌ها می‌آمد. زمانی که اسیر شدم، خدا را شکر می‌کردم که امیر پردیس با آن جایگاه به اسارت درنیامد. بعد از آزادی هم امیر پردیس به من لطف داشت و مجدداً من را به‌عنوان معاون عملیات انتخاب کرد.

خلبان محمدامین بیان کرد: تصمیم گرفتم خاطراتم را بنویسم چراکه این مسائلی که بر من گذشته، می‌تواند برای آیندگان اثرگذاری داشته باشد. آخرین ماموریت یک سرباز، نوشتن خاطراتش است و من الان روی پله آخر این ماموریت ایستادم. من برای این ماموریت هم آموزش دیدم و کلاس‌های آموزشی را سپری کردم. من برای هر خاطره بیان شده در این کتاب، مستندات بسیار قوی دارم و از سال ۹۲ تا ۹۴ فقط دنبال جمع‌آوری مستندات بودم و حالا بیش از ۷۵۰ نامه و هزاران قطعه عکس دارم. من فکر می‌کردم این نوشتن‌ها خیلی کار آسانی است اما سخت بود. نقاط خیلی خوب و قوی داشت، گاهی نقاط ناراحت‌کننده و متاثرکننده داشت.

................ هر روز با کتاب ................

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...