کتاب «سیر تحول مطالعات امنیت بین‌الملل» [The evolution of international security studies] نوشته باری بوزان [Buzan, Barry] و لنه هانسن [Hansen, Lene] با ترجمه نوذر نظری به همت نشر لوگوس منتشر شد.

سیر تحول مطالعات امنیت بین‌الملل» [The evolution of international security studies]  باری بوزان [Buzan, Barry] و لنه هانسن [Hansen, Lene] ب

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، در دورِۀ جنگ سرد، تلقی سنتی از امنیت آن را نسبت به واحدها و کشورها به صورت مجزا و غیرمرتبط با امنیت دیگر واحدها مطالعه می‌کرد، درنتیجه، روابط بین‌الملل و مطالعات امنیتی هم تحت تاثیر و سیطرۀ فضای نظامی و سیاست واقع‌گرایی قرارا داشت. به‌ویژه، پس از فروپاشی شوروی، رشد فزایندۀ ارتباطات و عوامل ارتباط جمعی و اختراع فناوری‌های فضایی و ارتباطی که با کم‌رنگ شدن مرزهای جغرافیایی همراه بود، از یک سو موجبات وابستگی شدید ملت‌ها به یکدیگر را فراهم ساخت و از سوی دیگر، ضرورت همکاری‌های بین‌المللی را افزایش داد. در این میان دامنه و مفاهیم رشتۀ روابط بین‌الملل و، به تبع آن، رشتۀ مطالعات امنیت بین‌الملل به‌مثابه یک میان‌رشته، دچار تحول شد.

باری بوزان، نظریه‌پرداز مکتب کپنهاگ، که به مبحث مطالعات امنیتی و امنیتی کردن می‌پردازد به همراه همکارش خانم لنه هانسن در کتاب سیر تحول مطالعات امنیت بین‌الملل با بررسی چهار پرسش بنیادی دربارۀ «مرجع امنیت بودن دولت»، «رابطه و همپوشانی تهدیدات داخلی و خارجی»، «بسط مفهوم نظامی امنیت به حوزه‌های دیگر» و «بحث درهم تنیدگی امنیت و خطرات و تهدیدات و وضعیت‌های امنیتی» (تعمیق امنیت)، ضمن ارائۀ تاریخچه‌‏ای از‏ تأسیس این رشته با زبانی گیرا و با تکیه بر پنج عامل سیاست قدرت‌های بزرگ، فناوری، رویدادهای کلیدی، پویایی درون دانشگاهی و نهادینه‌سازی به‌مثابه چارچوب‌بندی مشخص کتاب، به بررسی تحول مفهومی امنیت از بعد نظامی به ابعاد پنجگانۀ نظامی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی، (توسعۀ امنیت)، پرداخته است.

نوذر نظری متولد ۱۳۵۴ فارغ التحصیل رشته ارتباطات اجتماعی در مقطع لیسانس از دانشگاه تهران، دارای لیسانس حقوق از دانشگاه پیام نور، فوق‌لیسانس رشتۀ دیپلماسی و سازمان‌های بین‌المللی از دانشکدۀ روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه و دکترای رشته روابط بین‌الملل از دانشگاه علامه طباطبائی بوده و عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور استان کرمانشاه در رشته علوم سیاسی می‌باشد.

کتاب سیر تحول مطالعات امنیت بین‌الملل نوشته باری بوزان با ترجمه نوذر نظری به همت نشر لوگوس منتشر شد.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...