کتاب «پدر، پسر، روح‌القدس» نوشته «محمدرضا زائری» در نمایشگاه کتاب عرضه ‌شد.

به گزارش کتاب نیوز "پدر، پسر، روح‌القدس" مجموعه‌ای است از یافته‌ها و پژوهش‌های محمدرضا زائری در مواجهه با مسیحیانی که اشعاری در مدح امام علی و امام حسین(ع) سروده‌اند. 


طرح جلد اولیه‌ی کتاب که حساسیت برانگیز شد و علی رغم کسب مجوز، تغییر کرد. 

زائری که در مقدمه این کتاب، از علاقه خود به ادبیات عرب از کودکی اشاره می‌کند،‌ در میان سروده‌های بولس سلامه، جرج شکور، جوزف هاشم، سلیمان کتانی و جورج زکی‌الحاج، به رشته تحصیلی خود در دانشگاه فرانسوی بیروت که روابط اسلام و مسیحیت بود، نزدیک شد و آن را درمتن مردم لبنان زندگی کرد. 
 
کتاب «پدر، پسر، روح‌القدس» نیز حاصل زندگی در بافت فرهنگی و اجتماعی لبنان و در میان مسیحیان و مسلمانان این کشور است و زائری در این کتاب به نمود و بازنمایی علاقه شاعران و نویسندگان مسیحی عرب‌زبان به امیرالمومنین و امام حسین علیهم السلام پرداخته است. 

 در این کتاب با دیدگاه شاعران مسیحی عرب‌ زبانی که در مدح امام علی(ع) و حسین‌بن‌علی(ع)شعر سروده‌اند و علاقه آنان به بزرگان اسلام آشنا می‌شویم.  
 
زائری با اشاره به زندگی‌نامه تک تک شاعران مذکور، برخی از اشعار آنان را که ملهم از زندگانی امیرالمومنین و سیدالشهدا و در ستایش آنان نوشته شده، آورده است. 

از این افراد همچنین می‌توان به نویسنده و هنرمند مشهور و نامدار لبنانی "جبران خلیل جبران" اشاره کرد که با انتشار کتاب " پیامبر" به شهرت رسید. کتابی که همچنان جزو پرفروش ترین کتابهای جهان است. 
 
یادآور می‌شود، پیش از این کتاب «ثارالله» و مجموعه شش جلدی «عاشورا نامه» توسط انتشارات خیمه منتشر شده بود.

زائری کتاب خود را به استاد قدیمی‌اش نویسنده و استاد دانشگاه دکتر سید عبدالمجید حیرت سجادی تقدیم کرده است که در سالهای نوجوانی به او ادبیات فارسی درس می داده است.

محمدرضا زائری متولد کرمان است و دارای کارشناسی فقه و حقوق اسلامی، کارشناسی ارشد در فلسفه و حکمت اسلامی و همچنین کارشناسی ارشد روابط اسلام و مسیحیت و دکترای ادیان است. وی از چند سال‌ پیش در لبنان به تحصیل و پژوهش می‌پردازد. 

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...