بهترین رمان متفاوت سال ١٣٩٦ از سوی دبیرخانه جایزه ادبی واو معرفی شد.

در عمق یک و نیم متری هانیه سلطان پور

به گزارش مهر، دبیرخانه جایزه ادبی واو که متفاوت‌ترین رمان ادبیات ایران را به صورت سالانه معرفی می‌کند، رمان «در عمق یک و نیم متری»  نوشته هانیه سلطان پور را برای چیدمان روایی متفاوت، زبانی شاخص و فریبنده و نثری قابل تامل و در خور توجه، به عنوان بهترین رمان متفاوت خود در سال ١٣٩٦  معرفی کرد.

همچنین نشر افراز برای چاپ این رمان به عنوان بهترین ناشر رمان متفاوت سال ١٣٩٦  برگزیده شد.

فائزه شاکری، دبیر این جایزه ضمن اعلام این خبر، رمان «راهنمای مردن با گیاهان دارویی»  نوشته‌ عطیه عطارزاده را برای فرم متفاوت و شخصیت پردازی خاص، به عنوان رمان شایسته ی تقدیر معرفی کرد.

دبیر این جایزه در مورد تاخیر در اعلان برگزیدگان و عدم برگزاری مراسم اهدای تندیس و لوح آنها، این گونه توضیح داد که؛ به دلیل شرایط خاص اقتصادی و تاکید این جایزه برای اهدای هدیه نقدی به برگزیدگان، با توجه به تلاش جایزه برای یافتن حامی مالی و موفق نشدن در این حوزه، علیرغم میل هویتی خود، مجبور به تعویق انداختن مراسم شده است که البته امیدوار است این امر برای دوره ی پیش رو محقق و میسر شود.

احمددرخشان، بهرنگ بقایی، اکبر روزبهانی، سوسن عابدین و فائزه سیدشاکری داوران مرحله نهایی این جایزه بودند.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...