کتاب «دیوار فرو می‌ریزد» [La caida del muro de Berlin یا The Fall of the Berlin Wall] نوشته ژان مارک گونن [Jean-Marc Gonin] و الیویه گز [Olivier Guez] با ترجمه خسته کیهان منتشر شد.

دیوار فرو می‌ریزد» [La caida del muro de Berlin یا The Fall of the Berlin Wall] نوشته ژان مارک گونن [Jean-Marc Gonin] و الیویه گز [Olivier Guez]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، در نوشته پشت جلد کتاب می‌خوانیم: نوازنده نوای مرگ بتن و آهن را می‌نواخت، برای گروه مردمی که پیرامونش ایستاده بودند و آنچه را که می‌شنیدند و می‌دیدند باور نمی‌کردند. گویی در پیاده‌رو کنسرت صبحگاه را می‌نواخت، به یاد کسانی که با نیز نگهبانان مرزی کشته شده بودند و برای سپاسگزاری از آن‌ها جان خود را به خطر انداخته‌، فریاد زده‌ بودند: «ما مردم هستیم!» و دیوار را ویران کرده بودند.

ژان مارک گونن- الیویه گز در ابتدای کتاب نوشته‌اند: این کتاب بر اساس خاطرات جمعی، مدارک تاریخی، آرشیوها و شهادت‌های خصوصی نوشته شده است. شخصیت‌های سیاسی و افراد مشهور با نام‌های حقیقی ظاهر می‌شوند. با این‌حال برای دیگران نام‌های مستعار برگزیده‌ایم. مایل نبودیم با شرح جزئیات -گاه شخصی- که افراد طی مصاحبه‌های پرشمار فاش کرده بودند، سبب رنجش آن‌ها شویم.

در معرفی نویسنده‌های کتاب آمده است: الیویه گز، نویسنده و روزنامه‌نگار، در سال ۱۹۷۴ در استراسبورگ به دنیا آمد و از دانشکده اقتصاد لندن و کالج اروپا در بورژ فارغ‌التحصیل شده است. او پس از چهار سال اقامت در برلین در سال ۲۰۰۹ به پاریس بازگشته و برای روزنامه‌های لوموند سیاسی بین‌المللی در فرانسه، FAZ در آلمان، تاگ آنزیگه در سوئیس و ایل فوگلیو در ایتالیا کار می‌کند. الیویه گز همچنین کتاب «بازگشت ناممکن: شرح بازگشت کلیمی‌های آلمان» در سال ۱۹۴۵ را منتشر کرده که در سال ۲۰۰۷ بهترین کتاب تاریخی و پژوهشی شناخته شده است.

ژان مارک گونن روزنامه‌نگار فیگارومگزین و مسئول گزارش‌های بزرگ بین‌لمللی و تحقیقات است. او در سال ۱۹۸۹ فرو ریختن دیوار برلین را برای مجله اکسپرس گزارش می‌کرد. گونن همراه دانیل ورنه جنگ در بلکان، آینه‌ شکسته یوگسلاوی را به نگارش درآورده و در نوشتن کتاب «آن‌ها رابین را کشتند» نیز همکاری کرده است.

کتاب «دیوار فرو می‌ریزد» نوشته ژان مارک گونن- الیویه گز با ترجمه خسته کیهان در ۳۰۸ صفحه با قیمت ۱۴۲ هزارتومان در انتشارات کتاب تداعی راهی بازار کتاب شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...