نمایشنامه «پس از داروین» [After Darwin : a play in two acts] نوشته تیمبرلیک وارتن‌بکر [Timberlake Wertenbaker] و ترجمه امیراحسان کرباسی زاده توسط نشر کرگدن منتشر شد.

پس از داروین» [After Darwin : a play in two acts]  تیمبرلیک وارتن‌بکر [Timberlake Wertenbaker]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، نمایشنامه دو پرده‌ای «پس از داروین» با شمارگان ۷۰۰ نسخه، ۱۲۰ صفحه و بهای ۵۰ هزار تومان توسط نشر کرگدن منتشر شد. این ترجمه پنجمین مجلد از مجموعه «علم بر صحنه» است که با دبیری شاپور اعتماد از سوی نشر کرگدن در دسترس مخاطبان قرار می‌گیرد. این نمایشنامه حاوی اشارات تاریخی به زندگی داروین و مراحل تکوین نظریە تکامل است.

فیلسوفان همواره کوشیده‌اند تصویری یکپارچه از واقعیت و جایگاه انسان در آن عرضه کنند. زیست‌شناسی و البته تکامل که هسته اصلی نظریه‌های زیست‌شناسی است، به انسان نگاهی متفاوت دارد. انسان در نظریه تکامل با دیگر گونه‌های زیستی تفاوت چندانی ندارد و قوای جسمانی و شناختی او محصول انتخاب طبیعی است. بدیهی است در صورت درستی نظریه تکامل، جایگاه ویژه و ممتاز انسان در خلقت متزلزل و ارتباط او با همنوعانش و دیگر گونه‌ها دستخوش تغییر می‌شود.

تصور کنید شیمی‌دانان حلالی بسیار قوی ساخته‌اند که همه‌چیز را در خود حل می‌کند. آنان از خود می‌پرسند چنین حلالی را در چه ظرفی باید نگه داشت. اگر قرار است این حلال همه‌چیز را در خود حل کند، ظرفش را نیز نابود خواهد کرد. نظریه تکامل، از نظر مدافعان سرسخت آن، در حکم همین حلال قوی است؛ تکامل همه نظریات دیگر را درباره موجوادت زنده و حتی غیرزنده در خود محو خواهد کرد.

داستان‌ها و نمایشنامه‌های فراوانی درباره داروین، قهرمان داستان تکامل، نوشته شده است. «پس از داروین» اما سرشتی متفاوت دارد. این نمایشنامه‌ای است تعبیه‌شده در نمایشنامه‌ای دیگر و از خلال تمرکز بر روابط داروین و کاپیتان فیتزروی در کشتی بیگل، به سفر تاریخی داروین و نظریه او نقب می‌زند.

................ هر روز با کتاب ...............

هنر |
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...