کتاب «از صفر به یک» [Zero to one : notes on startups, or how to build the future] اثر بلیک مسترز و پیتر تیل [Blake Masters and Peter Thiel] برای بیست و پنجمین بار به فارسی ترجمه شد.

از صفر به یک» [Zero to one : notes on startups, or how to build the future] بلیک مسترز و پیتر تیل [Blake Masters and Peter Thiel]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، اگر بذر کسب‌وکاری را در ذهن خود دارید، این کتاب به شما می‌گوید آیا ارزش کاشت دارد؟ اگر دارد آن را چطور بکاریم، حفاظت و آبیاری کنیم و چه زمانی دست به برداشتش بزنیم. اگر در کار خلق چیزهای نو هستید راه درست را آمده‌اید. این کتاب را بردارید و مطالعه کنید.

با خواندن این کتاب متوجه می‌شویم نه تنها در ایران، بلکه در کل جهان افراد به دنبال شغل‌های نان و آبدار مرسوم می‌گردند و به دنبال خلق چیزهای جدید نیستند. دانشجویان شاید در چند رشته مدرک بگیرند، ولی آنها هدفی ندارند و به همین دلیل یا به شغل‌های مرسوم روی می‌آورند یا دست به تقلید می‌زنند.

این کتاب، ما را با چالش‌های آینده، مشکلات رقابت، سودمندی انحصار و رازهایی که در اطرافمان وجود دارند و می‌توانند سنگ بنای شرکتی موفق شوند، آشنا می‌کند و به ویژگی‌های بنیانگذاران اصیل می‌پردازد و به ما ثابت می‌کند ما باید بنیانگذارانی را که به نظر عجیب یا افراطی می‌رسند، بیشتر تحمل کنیم. به افراد غیر عادی نیاز داریم تا شرکت‌ها را فرای تغییر آهسته و پیوسته رهبری کنند.

اگر بخواهم این کتاب را در یک جمله خلاصه کنم باید بگویم، برای ساخت آینده‌ای بهتر داشتن طرح‌های مشخصی که ما را از صفر به یک می‌برند و خالق چیزهای نو می‌شوند ضروری هستند ولی از آن مهم‌تر آستین بالا زدن و عملی کردن آن طرح‌هاست اگر دست روی دست بگذاریم آینده‌ای به مراتب بدتر از زمان حال خواهیم داشت.

مترجم در «پیشگفتار مترجم» آورده است: «تقسیم جهان به کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه این معنی را در دل خود دارد که دنیای «توسعه یافته» به هر آنچه باید، دست یافته است و حال نوبت کشورهای فقیرتر است که خودشان را به این قافله برسانند. دنیای کسب و کار امروزی پر از رقابت است، دلیل این رقابت هم چیزی جز تکرار ایده‌ها نیست، ولی این دنیا قانونی نانوشته دارد: اینجا جای مقلدان نیست. پیتر تیل مولف این کتاب کار آفرینی کارکشته است که معتقد است هیچ کس نمی‌تواند برای نوآور شدن نسخه خاصی را تجویز کند. او اضافه می‌کند که یگانه نسخه‌ای که تا کنون موفقیت آن را شاهد بوده این است که افراد موفق فرصت‌های واقعی را در مکان‌هایی دور از انتظار می‌یابند و نه با استفاده از نسخه‌ای خاص، بلکه با تفکر درباره اصول بنیادین کسب و کار این کار را انجام می‌دهند.

هنگام ترجمه این کتاب متوجه شدم کتابی فلسفی است که به جای نسخه پیچیدن برای کسب و کارمان قصد تغییر نگرشمان را دارد، نگرشی که نه به کسب و کار بلکه به کل زندگی داریم. خواندن این کتاب بر هر کار آفرینی واجب، ولی برای هر کسی که می‌خواهد در ساخت آینده سهیم باشد، واجب‌تر است. شاید برای ما ایرانیان مکان دور از انتظاری که پیتر تیل معتقد است در آن فرصت‌های واقعی نهفته‌اند، منجلاب تحریم‌ها باشد، جایی که شاید با تفکر به اصول بنیادین کسب و کار بتوان از صفر به یک رفت و نفرین منابع را به برکت نوآوری تبدیل کرد.»

در مقدمه این کتاب می‌خوانیم: «هر ایده‌ای در دنیای کسب و کار فقط یکبار شکوفا می‌شود. بیل گیتس بعدی سیستم عامل نخواهد ساخت؛ لری پیچ یا سرگی برین بعدی موتور جستوجو نخواهند ساخت و مارک زاکربرگ بعدی شبکه اجتماعی جدیدی خلق نمی‌کند. اگر از این افراد تقلید می‌کنید، در واقع چیزی از آنها یاد نگرفته‌اید. بدون شک تقلید کردن به مراتب آسان‌تر از ساختن چیزی جدید و بدیع است. آفرینش یعنی خلق چیزی بی‌مانند و نتیجه آن هم چیزی تازه و شگرف است. ایده این آفرینش هم درست مثل نتیجه آن بی‌نظیر است.

در جهانی که هم بخش دولتی و هم خصوصی جولانگاه سازمان‌های دیوان سالار بزرگ شده است، جست‌وجو برای یافتن مسیری جدید شاید مثل امید به معجزه باشد. در واقع اگر قرار است کسب و کارهای جهان به موفقیت برسند، به صدها یا هزاران معجزه نیاز دارند. این موضوع فقط به یک علت ناامید کننده نیست، بشر با توانایی‌اش در انجام کارهای معجزه آسا از بقیه گونه‌ها متمایز می‌شود. این معجزه را «فناوری» می‌نامیم.

فناوری معجزه آساست، چون این امکان را در اختیارمان قرار می‌دهد تا با منابع کمتر، دستاوردهای بیشتری داشته باشیم و بتوانیم قابلیت‌های بنیادی خود را به تدریج ارتقا دهیم. سایر حیوانات به صورت غریزی به سمت ساخت آب بند و کندوی عسل هدایت می‌شوند، ولی ما انسان‌ها یگانه موجوداتی هستیم که می‌توانیم چیزهای جدید و راه‌های بهتری برای ساخت آنها ابداع کنیم. این جهان هستی نیست که برای خلق چیزهای جدید تصمیمش را به ما دیکته می‌کند، بلکه با خلق فناوری‌های جدید این ما هستیم که مسیر هستی را بازنویسی می‌کنیم. اینها از همان دست واقعیت‌هایی هستند که به دانش آموزان دوره ابتدایی آموزش می‌دهیم، ولی در جهانی که هر آنچه انجام می‌دهیم تکرار مکررات است و این حقایق به آسانی به دست فراموشی سپرده می‌شود.»

کتاب «از صفر به یک» اثر بلیک مسترز و پیتر تیل با ترجمه بهمن فروزنده در 208 صفحه و با قیمت 66000 تومان از سوی نشر آموخته به بازار نشر عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...