کتاب «دفترچه خاطرات جانی آتیش‌پاره» [Il giornalino di Gian Burrasca] نوشته لوئیجی برتلی [Luigi Bertelli] با ترجمه محیا کربلایی با کتاب‌های زرافه (بخش کودک و نوجوان انتشارات سیمای شرق) منتشر شد.

دفترچه خاطرات جانی آتیش‌پاره» [Il giornalino di Gian Burrasca] لوئیجی برتلی [Luigi Bertelli]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کتاب «دفترچه خاطرات جانی آتیش‌پاره» که ماجراهای پسر بازیگوشی را به نام جانی ستوپانی به تصویر می‌کشد از جمله کتاب‌هایی است که محتوایی خاطره‌ای دارد و داستانش مرور دفترچه خاطرات پسربچه‌ای به نام جانی است که کارهای شیطنت‌آمیز زیادی می‌کند و همه خانواده و دوستانش از دست او کلافه می‌شوند. اوج داستان هم ورود جانی به مدرسه شبانه‌روزی است که در آن با مسائل مختلفی مانند فشار از طبقه بالا، دروغ، فساد مدیران مدرسه، تهمت و… روبه‌رو می‌شود.

چالش‌هایی که جانی با آن‌ها مواجه می‌شود برای کودکان و نوجوانان در هر دوره‌ای ملموس و قابل تصور است و نویسنده با پرداختن به دغدغه‌های ذهنی کودکان و نوجوانان به مخاطب می‌فهماند که باید رفتارهای هیجانی و فکرهای شیطنت‌آمیز خودشان را کنترل کنند.

این کتاب که از زبان ایتالیایی ترجمه شده، بیش از یکصد سال قبل منتشر شده است. درواقع کتاب «دفترچه خاطرات جانی آتیش پاره» یک رمان معروف ایتالیایی است که در یک مجله طی سال‌های ۱۹۰۷-۱۹۰۸ چاپ می‌شده و در سال ۱۹۱۲ برای نخستین بار در قالب کتاب منتشر شده است.

این کتاب در دنیا با استقبال گسترده مخاطبان کودک و نوجوان روبه‌رو بوده و بر مبنای آن چندین فیلم و سریال و اقتباس ادبی نیز ساخته و نوشته شده است. تفاوت زاویه نگاه بزرگسالان و کودکان موضوعی مهم در مباحث روانشناسی است که در دست‌نوشته‌های جانی آتیش‌پاره به خوبی مشهود و محسوس است به همین دلیل خواندن آن به والدین و اولیای تربیتی نیز توصیه می‌شود.

محیا کربلایی مترجم این اثر، به علت آشنایی با فرهنگ و زبان کشور ایتالیا، خواندن ترجمه فارسی این اثر را برای مخاطبان نوجوان ایرانی روان، سهل و قابل درک کرده است.

چاپ دوم این کتاب که اکنون در بازار نشر است، در قطع رقعی و ۳۵۰ صفحه بر روی کاغذ بالک که نسبت به کاغذهای معمولی سبک‌تر اما ضخیم‌تر است، برای نوجوانان گروه سنی «ج» توسط کتاب‌های زرافه (دپارتمان کودک و نوجوان انتشارات سیمای شرق) منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...