کتاب «همیشه با منی: نامه‌هایی به مادرم» [You are always with me : letters to Mama] اثر فریدا کالو [Frida Kahlo] با ترجمه میثاق خلج منتشر شد.

همیشه با منی: نامه‌هایی به مادرم» [You are always with me : letters to Mama] اثر فریدا کالو [Frida Kahlo

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، «همیشه با منی: نامه‌هایی به مادرم» مجموعه‌ای از نامه‌هایی است که فریدا کالو، نقاش مشهور مکزیکی، آنها را به مادرش، ماتیلده کالدورن کالو نوشته است.

این اثر بیانگر عشق پرشوری است که فریدا کالو به مادرش داشته و نوع رابطه او با مادرش را به ما می‌شناساند و نشان می‌دهد که چقدر دلبسته مادرش و نیز دیگر اعضای خانواده خود و نگران حال آنها بوده است.

نامه‌هایی که از فریدا کالو در کتاب همیشه با منی گردآوری و منتشر شده، بین سال‌های ۱۹۲۳ تا ۱۹۳۲، یعنی از وقتی فریدا ۱۶ سال داشته تا زمان مرگ مادرش، نوشته شده‌اند.

کتاب همیشه با منی با مقدمه و توضیحاتی درباره فریدا کالو و زندگی و آثارش و توضیحاتی درباره نامه‌های گردآمده در این کتاب که هکتور جیمز آن را به انگلیسی ترجمه کرده و ترجمه فارسی کتاب «همیشه با منی» براساس همین ترجمه انگلیسی انجام شده، همراه است.

نخستین نامه‌های کتاب «همیشه با منی» مربوط به دوران تحصیل فریداست؛ دورانی که هنوز دچار تصادف وحشتناکی که او را تا آستانه مرگ برد، نشده بود و همچنین هنوز با دیگو ریورا، نقاش و دیوارنگار صاحب‌نام مکزیکی، ازدواج نکرده بود.

تصادف فریدا و نیز ازدواجش با دیگو ریورا دو اتفاق بسیار تاثیرگذار بر زندگی و کار هنری او بودند. تصادف فریدا زمانی اتفاق افتاد که او ۱۸ سال داشت و وضع سلامتی او بعد از این تصادف، یکی از موضوعاتی است که در کتاب «همیشه با منی» از آن سخن می‌رود. فریدا ۲۲ ساله بود که با دیگو ریورا ازدواج کرد گرچه پیش از این ازدواج و در همان نامه‌های نخست فریدا در کتاب «همیشه با منی» هم صحبت از دیگو ریورا به میان می‌آید و می‌بینیم که فریدا چقدر شیفته این نقاش است. بعد از تصادف فریدا، وقفه‌ای در نامه‌نگاری‌های وی می‌افتد و بعد از این وقفه، باز نامه‌نوشتن‌هایش به مادر از سر گرفته می‌شود.

بسیاری از نامه‌های کتاب همیشه با منی مربوط به دوره‌ای هستند که فریدا با دیگو ریورا به آمریکا رفته و در آنجا زندگی می‌کرده است.

فریدا در نامه‌های کتاب همیشه با منی از مادرش می‌خواهد که احوال خود و دیگر اعضای خانواده‌اش را با جزییات برایش بنویسد و از پدرش هم بخواهد که یادش بماند برای وی نامه بنویسد.

در کتاب همیشه با منی با فریدایی مواجهیم که سخت به خانواده و همه آنچه مربوط به خانواده و خانه پدری‌اش می‌شود دلبسته است. همچنین وجوهی از دنیای درونی فریدا کالو و دوره‌ای از زندگی او را بهتر خواهیم شناخت و با دنیای نقاشی‌هایش ارتباطی نزدیک‌تر برقرار خواهیم کرد.

شهرت فریدا به ‌خاطر خلق خودنگاره‌ها، پرتره‌ها و همچنین آثاری است که در آنها از طبیعت و هنر مکزیک الهام گرفته بود. نقاشی‌های او الهام‌گرفته از فرهنگ عامه مکزیک بودند و وی با تکیه بر این فرهنگ، در آثارش به مسائل و موضوعاتی چون هویت، وضعیت پسااستعماری، جنسیت، طبقه و نژاد در جامعه مکزیک می‌پرداخت و مسائل و رنج‌های خود و عناصر زندگی شخصی و نیز مسائل بومی و فرهنگی و اجتماعی کشور خود را طوری در آثارش به تصویر می‌کشید که این آثار به مسایلی جهانی و انسانی قابل تعمیم بودند و از همین‌ رو با اقبالی جهانی روبه‌رو شدند و مرزهای بومی و ملی را درنوردیدند.

کالو در آثارش واقعیت را با فانتزی می‌آمیخت و از همین‌رو او را نقاشی سوررئالیست و رئالیست جادویی توصیف می‌کنند. آثار کالو همچنین متعلق به جنبش مکزیکیوتل است؛ جنبشی که بعد از انقلاب مکزیک، به‌دنبال تعریف یک هویت مکزیکی بود.

کتاب پارسه «همیشه با منی: نامه‌هایی به مادرم» را در 208 صفحه با قیمت ۲۵۰ هزار تومان منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...