رمان «شهر موسیقیدان‌های سپید» [شاری موسیقاره سپیه‌کان] نوشته بختیار علی با ترجمه مریوان حلبچه‌ای منتشر شد.

شهر موسیقیدان‌های سپید» [شاری موسیقاره سپیه‌کان] نوشته بختیار علی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این رمان در ۸۳۵ صفحه و با قیمت ۲۲۰ هزار تومان در نشر ثالث راهی بازار کتاب شده است.

مریوان حلبچه‌ای درباره این کتاب نوشته است: در چنین شرایط زیستی با منطقه‌ای جنگ‌زده‌ و وجود درگیری و خونریزی‌های شدید، ادبیاتی که توانسته است رشد کند و به آن‌سوی مرزها برسد، خود یک معجزه‌ است. هر کس رمان ‌«آخرین انار دنیا» را بخواند، بلافاصله متوجه می‌شود که چرا بختیار علی در سرزمین خودش چنین جایگاه والایی دارد. من همیشه پس از خواندن رمان‌های او از خود پرسیده‌ام این همه تعهد و مسئولیت اجتماعی از کجا سرچشمه گرفته‌ است؟ خاستگاه روایت و اندیشیدن او از کجا نشئت می‌گیرد؟ او تصویری فلسفی از موسیقی، هنر و زیبایی دارد و فراتر از آن می‌رود.

ادبیات بختیار علی تعریفی تازه‌ و غیرسیاسی از انسان ارائه‌ می‌دهد. در همین رمان، «شهر موسیقیدان‌های سپید»، از زبان یکی از شخصیت‌ها می‌گوید: «انسان بسیار پیش‌تر از آن‌که به سیاست بپردازد، حکایت روایت کرده است، بسیار پیش از آن‌که امپراتوری‌ها به وجود آیند، موجودی حکایت‌گو بوده است. انسانِ نخستین پس از هر شکاری، نشانه‌های خویش را در حکایت‌گویی دیده است. چنان‌که ارسطو می‌گوید انسان حیوانی سیاسی‌ نیست بلکه حیوانی حکایت‌گوست. می‌توانیم رمان‌های بختیار علی را رمان‌های فریادرس بنامیم، زیرا همگی علیه جنگ و مرگ هستند و در ستایش زندگی.»

همچنین نشر ثالث در معرفی این کتاب آورده است: «نقل قول معروفی از آدونیس وجود دارد که می‌گوید: خدایا کردها را ببخش که نمی‌توانند قرآن را ختم کنند، زیرا به سوره انفال که می‌رسند، می‌میرند...

ادبیات اگر نتواند از فاجعه سخن بگوید به چه کار می‌آید؟ این پرسشِ بسیاری از نویسنده‌هاست و بختیار علی نیز بی‌شک یکی از مهم‌ترین‌هاشان... او در درخشان‌ترین اثرش جنایت انفال را دست گرفته تا به ستایش زندگی و هنر بپردازد... او کشته‌شدگان را از گور بیرون کشیده تا به شهادت از فاجعه وادارد...»

................ هر روز با کتاب ...............

جلد سوم از جایی آغاز می‌شود که دو بحث قبلی به سیاست می‌رسند: اگر آزادی به قانون عمومی و نظم غیرمتمرکز نیاز دارد، چگونه باید قدرت سیاسی را مهار کرد؟ در واقع، کتاب از اقتصاد شروع نمی‌شود و به سیاست ختم نمی‌شود؛ بلکه از محدودیت دانش انسان آغاز می‌کند و به محدودیت قدرت انسان می‌رسد... زبان، عرف، بخش مهمی از حقوق و البته بازار، بدون طراحی و برنامه‌ریزی ایجاد شده و حاصل مشارکت میلیون‌ها انسان است... آیا انسان می‌تواند جامعه را به‌طور عقلانی و از بالا طراحی کند؟ ...
نویسنده سعی دارد به این پرسش اساسی پاسخ دهد که آیا مشروعیت و ساختار حاکمیت در اسلام می‌تواند بر پایه‌ی عقد «وکالت» (نمایندگی از طرف مردم و شهروندان) استوار باشد یا لزوماً باید در قالب «ولایت» تعریف شود؟... در اسلام، هیچ‌کس بر دیگری حق حکومتِ تحمیلی ندارد؛ بلکه این حقِ خودِ انسان‌هاست که برای اداره‌ی زندگی اجتماعی‌شان، نماینده و وکیل انتخاب کنند. بنابراین، مشروعیتِ اعمال قدرت در دولت، از تنفیذ و توکیل آحاد شهروندان نشأت می‌گیرد ...
پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...