کتاب «سبک زندگی حسینی» نوشته رضا فرهادیان به همت مؤسسه بوستان کتاب قم به چاپ رسید.

سبک زندگی حسینی رضا فرهادیان

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، از مفاهیم ارزشمند در علوم تربیتی و روان شناختی، سبک زندگی است؛ شیوه‌ای که انسان از آغاز تولد تا مرگ برای زیستن برمی‌‌گزیند. برای تحقق این شیوه، راهنما و الگو نیاز است تا با اقتدای به آن، سبک زندگی پسندیده را بیاموزد.

خداوند متعال الگوها و اسوه‌هایی را معرفی کرده است تا با پیروی از آنان حرکت متعالی انسان تحقق یابد؛ از جمله الگوها رسول گرامی اسلام (ص) است که قرآن می فرماید: «لکم فی رسول الله اسوه حسنه» و پس از ایشان، اهل بیت (ع) که در این میان سبک زندگی و اسوه بودن امام حسین (ع) برجستگی‌های ویژه‌ای دارد که با آن، هدایت و نجات، میسر می‌شود.

کتاب «سبک زندگی حسینی» بر اساس منابع معتبر، نمایی کلی از سبک زندگی حسینی را در سه بخش فردی، خانوادگی و اجتماعی ترسیم کرده است. نویسنده در فصل اول این اثر، به بیان سبک زندگی حسینی در ساحت فردی پرداخته است که در این میان، مباحثی اعم از خداباوری، راضی بودن به رضای خدا، دعا و عبادت، بینش و بصیرت، عشق به نماز و راز و نیاز، انس با قرآن، تکریم علم و عقل، عشق ورزی، اخلاص، حریت و آزادگی، تکلیف مداری، صبر، خود نگه داری (تقوا)، آرامش، ادب، توکل، شجاعت و جوانمردی مطرح شده است.

در فصل دوم این اثر، سبک زندگی حسینی در ساحت خانواده مورد تحقیق و بررسی قرار گرفته که از جمله مباحث این فصل می‌توان به سبک زندگی خانوادگی امام حسین (ع)، تکریم و احترام همسر، فرزندان در نگاه آن حضرت اشاره کرد.

سومین فصل از این کتاب، به ساحت اجتماعی و سیاسی از سبک زندگی حسینی می‌پردازد و تولی و تبری، امر به معروف و نهی از منکر، عدالت خواهی، خدمت به مردم و وحدت آفرینی از مباحث این فصل است.

برشی از کتاب:

جلوه‌های تکریم همسر در سبک زندگی حسینی
آن حضرت به اندازه طاقت و توانش، وسایل آسایش مادی خانواده را فرهم می‌کرد و مانع بهره‌مندی آنان از زیورهای مشروع دنیوی نمی‌شد. عده‌ای به منزل امام حسین (ع) وارد شدند و فرش‌ها و پشتی‌هایی فاخر را در آنجا دیدند و تعجب کردند، از حضرت علت را پرسیدند، فرمود «ما مهریه زنان را پرداخت می‌کنیم و آن‌ها هر چه دوست داشتند برای خود می‌خرند، هیچ یک از وسایلی که اینجا می‌بینید برای من نیست».

رسیدگی به یتیمان و ضعیفان
امام حسین (ع) در خدمت‌رسانی به محرومان و یتیمان، برنامه ویژه‌ای داشت و آن حضرت منتظر نمی‌ماند که یتیمی به او مراجعه کند و نیازهایش را بازگوید. سرور آزادگان جهان برای رفع حاجت‌های نیازمندان، خود پیش قدم می‌شد و به طور ناشناس و در دل شب‌های تاریک به رفع مشکلات یتیمان، بیوه زنان و محرومان جامعه می‌پرداخت.

یادآوری می‌شود، کتاب «سبک زندگی حسینی» نوشته رضا فرهادیان به همت مؤسسه بوستان کتاب قم در 208 صفحه به چاپ رسید.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...