کتاب نیوز | اطلاع رسانی و نقد کتاب - عشق در عصر کودتا در ۳۸۳ صفحه

12 تیر 1400

کتاب «عشق در عصر کودتا» [The stationery shop] نوسته مرجان کمالی [Marjan Kamali] با ترجمه جلیل جعفری منتشر شد.

عشق در عصر کودتا» [The stationery shop] مرجان کمالی [Marjan Kamali]

به گزارش ایسنا، داستان «عشق در عصر کودتا» نوشته مرجان کمالی با ترجمه جلیل جعفری در ۳۸۳ صفحه با شمارگان ۱۱۰۰ نسخه و قیمت ۷۹۵۰۰ تومان توسط نشر کتاب پارسه منتشر شده است.

در نوشته پشت‌ جلد کتاب آمده است: «عشقی که در زمین سیاست‌زده و زمانه پرآشوب سال ۱۳۳۲ در تهران به یک نگاه می‌روید اما در گرماگرم غرور و سقوط یک ملت، به ناگاه فرو می‌ریزد. این شروع ماجرایی است که چند نفر را به هم پیوند می‌دهد تا چند دهه بعد در سرزمینی دیگر، زایش دوباره‌ای از آن را به چشم ببینند.

[مرجان کمالی در 1971 از پدر و مادر ایرانی در ترکیه متولد شد. او فارغ التحصیل ام بی ای از دانشگاه کلمبیاست و «عشق در عصر کودتا» دومین رمان اوست.]

................_{هر روز با کتاب}...............

رمان خارجی |

هزار خورشید تابان | خالد حسینی

درباره ناجور هالیدی | ریحانه عسگری

درباره خدای چیزهای کوچک | عمران دسترس

طرح‌های اولیه «شازده کوچولو» در یک انبار پیدا شد

گفت‌وگوی گاردین با هشام مطر

به افق پاریس با ترجمه امرایی رسید

«سوفیِ نابغه» در بازار ایران

باشگاه پرستاران بچه خواننده می‌پذیرد

نگاهی به پسران نیکل | آرت ادوارد

در آلمان هیلتری، مرده‌ها جوان می‌مانند

جایزه ملی آمریکا به یک کتاب خیلی بد رسید

و اما آواز کافه غم‌بار | ماهان سیارمنش

درباره زندگی و آثار توماس مان | روی پاسکال

شکستن یک زنجیره‌ی آدم ربایی

نگاهی به فرزندان من | مریم طباطبائی‌ها

نگاهی به صومعه پارما | نادر شهریوری (صدقی)

نگاهی به دوستان من | فاطیما احمدی

سانسور نقشه و قلمرو در گفت‌وگو با ابوالفضل الله‌دادی

مادر | ماکسیم گورکی

گرگ بیابان | هرمان هسه

آخرین سفر دختر دریانورد برای انتقام

عاشقانه‌ای از رمارک: کسی نظرکرده آسمان نیست

سرگردانی از شهرهای نمک ترجمه شد

باز هم کیمیا دختر مولانا ترجمه شد

قدیسه پالتوپوش در گفت‌وگو با حسن اکبری بیرق

گنکور2019 به «همه مردم» رسید

خانه اشباح | ایزابل آلنده

بازتاب هنر در فرار به موزه نیویورک | نسیم خلیلی

سریال 6 قسمتی از جنگ و صلح

جنایت یک نجیب‌زاده‌ی ورشکسته

و باز هم آلیس در سرزمین عجایب

یادداشتی بر بازگشت بومی | لیلا عبداللهی

آخر داستان در گفت‌وگو با اسدالله امرایی

نگاهی به خون دیگران | احسان صالحی

برندگان جایزه جیمز تیت بلک 2022 معرفی شدند

قصه‌ی یک سرباز آمریکایی در بامداد فلوجه

داستان پرخوری گورمه رپسودی منتشر شد

اوربیتال برنده جایزه بوکر ۲۰۲۴ شد

پیر برگونیوی برنده جایزه ادبی زبان فرانسه شد

چهره مرد هنرمند در جوانی | جیمز جویس

آقای سناریست در گفت‌وگو با سعید مطلبی

اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...

نگاهی به نیروی خشونت‌پرهیزی | پریا حیدری

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...

کتاب‌نیوز 20 ساله شد

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...

نگاهی به برف کهنه، برف نو | حسین آزاده

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...

نگاهی به زندگی و آثار بهرام بیضایی | طه حسین فراهانی

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...