کتاب «مرثیه‌ای برای رویای آمریکایی» [Requiem for the American Dream] اثر نوام چامسکی با ترجمه‌ی محمد نصیری در ۱۹۸ صفحه و دو نسخه‌ الکترونیکی و کاغذی به همت نشر صاد منتشر شد.

مرثیه‌ای برای رویای آمریکایی» [Requiem for the American Dream] اثر نوام چامسکی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، «نوام چامسکی یکی از تندترین منتقدان نظام سرمایه‌داری نئولیبرال-و البته هر نظام متمرکز دیگر- است». این جمله تبدیل به یک گزاره‌ کلاسیک و کلیشه‌ای شده است که خواننده‌ عادی را بیش‌تر سردرگم می‌کند. مسئله اصلی این است؛ نظام سرمایه‌داری نئولیبرال چیست؟ انتقادهای چامسکی از این نظام با انتقادهای دیگران چه تفاوتی دارد؟ اصلا فرق سرمایه‌داری نئولیبرال با سرمایه‌داری غیرنئولیبرال چیست؟ «مرثیه‌ای برای رویای آمریکایی» دقیقاً پاسخ به این پرسش‌هاست.

این اثر با ترجمه‌ محمد نصیری در ده فصل نگاشته شده است و چامسکی در هر فصل به یکی از مصیبت‌های نئولیبرالیسم اشاره می‌کند. عنوان فصل‌های کتاب چنین است:

اصل اول: کاهش دموکراسی، اصل دوم: ایجاد ایدئولوژی، اصل سوم: طراحی مجدد اقتصاد، اصل چهارم: سنگین کردن دوش مردم، اصل پنجم: حمله به هم‌بستگی، اصل ششم: سلطه بر قانون‌گذاران، اصل هفتم: مهندسی انتخابات، اصل هشتم: سر‌به‌راه‌کردن توده‌ی مردم، اصل نهم: رضایت‌سازی، اصل دهم: به‌حاشیه‌راندن مردم

نوام چامسکی زبان‌شناس، فیلسوف و نظریه‌پرداز آمریکایی است. مقالات و کتاب‌های متعدد او درباره‌ روان‌شناسی زبان، پژوهش‌های نوینی را پیرامون این مسئله آغاز کرد. همچنین منتقد جدی سیاست‌های خارجی دولت ایالات متحده آمریکا و نظام سرمایه‌داری نئولیبرال است.

نسخه‌ کاغذی کتاب «مرثیه‌ای برای رویای آمریکایی» را می‌توانید با قیمت ۳۲۰۰۰ تومان از سایت نشر صاد تهیه کنید و نسخه‌ الکترونیکی اثر نیز با قیمت ۱۶۰۰۰ تومان قابل دریافت است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...