در تازه‌ترین اثر از منشورات مرکز اسناد انقلاب اسلامی تحلیلی بر روزنامه‌های جامعه، توس و نشاط در «زنجیره‌ای‌ها» بررسی می‌شود.

زنجیره‌ای‌ها سمیه زمانی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از فارس، این اثر تحقیق جامعی درباره جوسازی‌های سه روزنامه جامعه، توس و نشاط است. به تعبیر نویسنده «مسئله اصلی کتاب، کشف لایه‌های نظری پنهان در این سه روزنامه است که با تمرکز بر نظریه گفتمان صورت می‌گیرد.»

«زنجیره‌ای‌ها» قصد دارد تا با تحلیل سیاسی روزنامه‌های جامعه، توس و نشاط، فضای سیاسی بازه زمانی ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ را بازنمایی کند.

این اثر مشتمل بر دو بخش و هر بخش شامل دو فصل است. فصل اول بخش نخست، چهارچوب روش‌شناختی اثر را دربرمی‌گیرد. نویسنده با کاربرد روش نوین فرکلاف به تحلیل گفتمان انتقادی سه روزنامه جامعه، توس و نشاط پرداخته است. بر مبنای این روش، در گام اول به انتخاب داده‌ها از میان صفحات متعدد این سه روزنامه پرداخته شده و سپس با نمونه‌گیری بر مبنای تصادف، تعدادی متن از میان گزینه‌های موجود انتخاب شده است. سپس برمبنای روش فرکلاف متن‌های برگزیده در تحلیل انتقادی گفتمان شامل سه مرحله وابسته به هم توصیف متن، تفسیر و تبیین مورد واکاوی قرار گرفته است.

فصل دوم این بخش با عنوان «رسانه و تحلیل سیاسی» به کاربست نظریه گفتمان فرکلاف پرداخته است. در این راستا ابتدا نقش رسانه‌ها در ایجاد تحلیل‌های سیاسی ترسیم شده و سپس به تحلیل و گفتمان‌سازی آنها در قالب چارجوب انتخاب شده پرداخته می‌شود.

فصل اول بخش دوم اثر حاضر با عنوان «بازنمود گفتمان اصلاحات در سه روزنامه»، به بررسی پیدایش سه روزنامه و ایدئولوگ‌های آنها پرداخته است. نویسنده در این فصل درصدد است که نحوه تاثیرگذاری اندیشه اصلاحات در این روزنامه‌ها و تاثیرپذیری را مورد واکاوی قرار دهد. در این راستا با معرفی عده‌ای از کنشگران مطبوعاتی اصلاح‌طلب به اثر جنبه نظری و علمی می‌دهد. نویسنده در فصل دوم این بخش موضوع را تخصصی‌تر کرده و به کاربست متون روزنامه‌های یاد شده پرداخته است. در این زمینه به بررسی زمینه‌های گفتاری و ساختاربندی موضوعات یاد شده می‌پردازد و حملات این روزنامه‌ها به آموزه‌های دینی و انقلاب اسلامی را نشان می‌دهد.

کتاب «زنجیره‌ای‌ها» با قیمت ۳۶۰۰۰ به قلم سمیه زمانی و به همت موسسه فرهنگی هنری مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

نماینده‌ی دو طیف متفاوت از مردم ترکیه در آستانه‌ی قرن بیستم‌اند... بر فراز قلعه‌ای ایستاده که بر تمامی آن‌چه در طی قرن‌ها به مردم سرزمین‌اش گذشته اشراف دارد... افسری عالی‌رتبه است که همه‌ی زندگی خود را به عشقی پرشور باخته، اما توان رویارویی با معشوق را ندارد... زخمی و در حالتی نیمه‌جان به جبهه‌های جنگ فرستاده می‌شود... در جایی که پیکره‌ی روح از زخم‌های عمیق عاطفی پر شده است، جنگ، گزینه‌ای است بسی بهتر از زیستن در تلخیِ حسرت و وحشتِ تنهایی ...
از اوان‌ جوانی‌، سوسیالیستی‌ مبارز بود... بازمانده‌ای از شاهزاده‌های منقرض شده (شوالیه‌ای) که از‌ حصارش‌ بیرون‌ می‌آید و در صدد آن است که حماسه‌ای بیافریند... فرانسوای‌ باده گسار زنباره به دنیا پشت پا می‌زند. برای این کار از وسایل و راههای کاملا درستی استفاده نمی‌کند‌ ولی‌ سعی در بهتر شدن دارد... اعتقادات ما با دین مسیح(ع) تفاوتهایی دارد. و حتی نگرش مسیحیان‌ نیز‌ با‌ نگرش فرانسوا یا نویسنده اثر، تفاوتهایی دارد ...
فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...
دختر بارها تصمیم به تمام‌کردن رابطه‌شان می‌گیرد اما هر بار به بهانه‌های مختلف منصرف می‌شود. او بین شریک و همراه داشتن در زندگی و تنهابودن مردد است. از لحظاتی می‌گوید که در تنهایی گاهی به غم شدیدی دچار می‌شود و در لحظه‌ای دیگر با خود تصور می‌کند که شریک‌شدن خانه و زندگی از تنها بودن هم دشوارتر است و از اینکه تا آخر عمر کنار یک نفر زندگی کند، پیر شود، گرفتار هم شوند و به نیازها و خُلق و خوی او توجه کند می‌نالد ...
دکتر مجد در کتاب «قحطی بزرگ و نسل کشی در ایران» برای اولین بار اسناد مربوط به قتل عام بیش از 10 میلیون ایرانی در قحطی «عمدی» جنگ جهانی اول را با تکیه بر اسناد و مدارک و گزارش‌های آرشیو وزارت امور خارجه‌ی آمریکا و آرشیو روزنامه‌ها منتشر کرده است... در ایرلند مردم برای یادآوری جنایت بریتانیا در قحطی سیب‌زمینی؛ هر سال هفته‌ی بزرگداشت کشته‌شدگان قحطی دارند... ملت ایران به ققنوس تشبیه شده و به فاجعه عادت کرده است ...