در تازه‌ترین اثر از منشورات مرکز اسناد انقلاب اسلامی تحلیلی بر روزنامه‌های جامعه، توس و نشاط در «زنجیره‌ای‌ها» بررسی می‌شود.

زنجیره‌ای‌ها سمیه زمانی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از فارس، این اثر تحقیق جامعی درباره جوسازی‌های سه روزنامه جامعه، توس و نشاط است. به تعبیر نویسنده «مسئله اصلی کتاب، کشف لایه‌های نظری پنهان در این سه روزنامه است که با تمرکز بر نظریه گفتمان صورت می‌گیرد.»

«زنجیره‌ای‌ها» قصد دارد تا با تحلیل سیاسی روزنامه‌های جامعه، توس و نشاط، فضای سیاسی بازه زمانی ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ را بازنمایی کند.

این اثر مشتمل بر دو بخش و هر بخش شامل دو فصل است. فصل اول بخش نخست، چهارچوب روش‌شناختی اثر را دربرمی‌گیرد. نویسنده با کاربرد روش نوین فرکلاف به تحلیل گفتمان انتقادی سه روزنامه جامعه، توس و نشاط پرداخته است. بر مبنای این روش، در گام اول به انتخاب داده‌ها از میان صفحات متعدد این سه روزنامه پرداخته شده و سپس با نمونه‌گیری بر مبنای تصادف، تعدادی متن از میان گزینه‌های موجود انتخاب شده است. سپس برمبنای روش فرکلاف متن‌های برگزیده در تحلیل انتقادی گفتمان شامل سه مرحله وابسته به هم توصیف متن، تفسیر و تبیین مورد واکاوی قرار گرفته است.

فصل دوم این بخش با عنوان «رسانه و تحلیل سیاسی» به کاربست نظریه گفتمان فرکلاف پرداخته است. در این راستا ابتدا نقش رسانه‌ها در ایجاد تحلیل‌های سیاسی ترسیم شده و سپس به تحلیل و گفتمان‌سازی آنها در قالب چارجوب انتخاب شده پرداخته می‌شود.

فصل اول بخش دوم اثر حاضر با عنوان «بازنمود گفتمان اصلاحات در سه روزنامه»، به بررسی پیدایش سه روزنامه و ایدئولوگ‌های آنها پرداخته است. نویسنده در این فصل درصدد است که نحوه تاثیرگذاری اندیشه اصلاحات در این روزنامه‌ها و تاثیرپذیری را مورد واکاوی قرار دهد. در این راستا با معرفی عده‌ای از کنشگران مطبوعاتی اصلاح‌طلب به اثر جنبه نظری و علمی می‌دهد. نویسنده در فصل دوم این بخش موضوع را تخصصی‌تر کرده و به کاربست متون روزنامه‌های یاد شده پرداخته است. در این زمینه به بررسی زمینه‌های گفتاری و ساختاربندی موضوعات یاد شده می‌پردازد و حملات این روزنامه‌ها به آموزه‌های دینی و انقلاب اسلامی را نشان می‌دهد.

کتاب «زنجیره‌ای‌ها» با قیمت ۳۶۰۰۰ به قلم سمیه زمانی و به همت موسسه فرهنگی هنری مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...