در تازه‌ترین اثر از منشورات مرکز اسناد انقلاب اسلامی تحلیلی بر روزنامه‌های جامعه، توس و نشاط در «زنجیره‌ای‌ها» بررسی می‌شود.

زنجیره‌ای‌ها سمیه زمانی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از فارس، این اثر تحقیق جامعی درباره جوسازی‌های سه روزنامه جامعه، توس و نشاط است. به تعبیر نویسنده «مسئله اصلی کتاب، کشف لایه‌های نظری پنهان در این سه روزنامه است که با تمرکز بر نظریه گفتمان صورت می‌گیرد.»

«زنجیره‌ای‌ها» قصد دارد تا با تحلیل سیاسی روزنامه‌های جامعه، توس و نشاط، فضای سیاسی بازه زمانی ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ را بازنمایی کند.

این اثر مشتمل بر دو بخش و هر بخش شامل دو فصل است. فصل اول بخش نخست، چهارچوب روش‌شناختی اثر را دربرمی‌گیرد. نویسنده با کاربرد روش نوین فرکلاف به تحلیل گفتمان انتقادی سه روزنامه جامعه، توس و نشاط پرداخته است. بر مبنای این روش، در گام اول به انتخاب داده‌ها از میان صفحات متعدد این سه روزنامه پرداخته شده و سپس با نمونه‌گیری بر مبنای تصادف، تعدادی متن از میان گزینه‌های موجود انتخاب شده است. سپس برمبنای روش فرکلاف متن‌های برگزیده در تحلیل انتقادی گفتمان شامل سه مرحله وابسته به هم توصیف متن، تفسیر و تبیین مورد واکاوی قرار گرفته است.

فصل دوم این بخش با عنوان «رسانه و تحلیل سیاسی» به کاربست نظریه گفتمان فرکلاف پرداخته است. در این راستا ابتدا نقش رسانه‌ها در ایجاد تحلیل‌های سیاسی ترسیم شده و سپس به تحلیل و گفتمان‌سازی آنها در قالب چارجوب انتخاب شده پرداخته می‌شود.

فصل اول بخش دوم اثر حاضر با عنوان «بازنمود گفتمان اصلاحات در سه روزنامه»، به بررسی پیدایش سه روزنامه و ایدئولوگ‌های آنها پرداخته است. نویسنده در این فصل درصدد است که نحوه تاثیرگذاری اندیشه اصلاحات در این روزنامه‌ها و تاثیرپذیری را مورد واکاوی قرار دهد. در این راستا با معرفی عده‌ای از کنشگران مطبوعاتی اصلاح‌طلب به اثر جنبه نظری و علمی می‌دهد. نویسنده در فصل دوم این بخش موضوع را تخصصی‌تر کرده و به کاربست متون روزنامه‌های یاد شده پرداخته است. در این زمینه به بررسی زمینه‌های گفتاری و ساختاربندی موضوعات یاد شده می‌پردازد و حملات این روزنامه‌ها به آموزه‌های دینی و انقلاب اسلامی را نشان می‌دهد.

کتاب «زنجیره‌ای‌ها» با قیمت ۳۶۰۰۰ به قلم سمیه زمانی و به همت موسسه فرهنگی هنری مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

آثاری از این دست فقط ما را عالم‌تر یا محقق‌تر نمی‌کنند، بلکه حال ما را خوش‌تر و خوب‌تر می‌کنند... می‌گوید مفاهیم اخلاقی 8 تاست... ما نخست قهرمانان اخلاقی و قدیسان اخلاقی و فرزانگان اخلاقی (به صورت خلاصه اسوه‌های اخلاقی) را تشخیص می‌دهیم، سپس می‌گوییم هر چه در اینها هست، از نظر اخلاقی خوب یا درست یا فضیلت است... اما ما نمی‌توانیم به احساسات و عواطف صرف تکیه کنیم... ممکن است کسی از یک جنبه الگو باشد و از جنبه‌های دیگر خیر... پس ما معیاری مستقل از وجود الگوها یا اسوه‌ها داریم! ...
شناخت ما از خودمان را معطوف به نوشته‌های غیرایرانی کردند... سرنوشت تاسیس پارلمان در ایران با مشاهدات سفرنامه‌نویسان گره خورده... مفهوم و کارکرد پارلمان در اواخر دوره ناصری... مردم بیشتر پیرو و تابع بودند، یعنی متابعت و اطاعت از دالِّ سیاسی مرکز قدرت، امری پذیرفته شده تلقی می‌شده ... مشورت برای نخبگان ایرانی اغلب جنبه تاسیسی نداشته و تنها برای تایید، ‌همفکری و یاری‌دهندگی به شاه مورد استفاده قرار می‌گرفته... گفت‌وگو و تعاملی بین روشنفکران ملی‌گرا و روحانیون مشروطه‌خواه ...
با خنده به دنیا آمده است... به او لقب سفیر شادی، خنده و گشاده‌رویی می‌دهند... از لرزش بال حشره‌ای تا آه زنی در حسرت عشق را می‌تواند بشناسد و تحلیل کند... شخصیتی که او به‌عنوان معجزه‌گر در روابط انسانی معرفی می‌کند و قدرت‌اش را در برقراری و درک ارتباط با آدم‌ها و سایر موجودات به‌تفصیل نشان می‌دهد، در زندگی شخصی خود عاجز از رسیدن به تفاهم است ...
سرچشمه‌های ایران‌دوستی متعدد هستند... رفتار دوربین شعیبی در مکان مقدسی مثل حرم، رفتاری سکولاریستی است... جامعه ما اما جامعه بیماری است و این بیماری عمدتا محصول نگاه سیاسی است. به این معنا که اگر گرایش‌های دینی داری حتما دولتی و حکومتی هستی و اگر می‌خواهی روشنفکر باشی باید از دین فاصله بگیری... در تاریخ معاصر همین روس‌ها که الان همه تکریم‌شان می‌کنند و نباید از گل نازک‌تر به آنها گفت، گنبد امام رضا (ع) را به توپ بستند اما حرم امن ماند ...
با بهره‌گیری از تکنیک کات‌آپ و ‌تکه‌تکه کردن روایت، متن‌هایی به‌ظاهر بریده‌ و ‌بی‌ربط را نوشته ‌است، تکه­‌هایی که در نهایت همچون پازلی نامرئی خواننده را در برابر قدرت خود مبهوت می‌کند... با ژستی خیرخواهانه و گفتاری مبتنی بر علم از هیچ جنایتی دریغ نمی‌کند... مواد مخدر به نوعی تسلط و کنترل سیستم بدن ‌ِفرد معتاد را در دست می‌گیرد؛ درست مانند نظام کنترلی که شهروندان بدون آن احساس می‌کنند ناخوش‌اند، شهروندانی محتاج سرکوب امیال­شان... تبعید‌گاهی‌ پهناور است که در یک کلمه خلاصه می‌شود: مصونیت ...