نشر پیدایش کتاب «سبیل سرگردان»، داستانی از محمدکاظم اخوان، را برای گروه سنی نوجوان منتشر کرد. این اثر در مجموعه رمان طنز این انتشارات به چاپ رسیده است.

سبیل سرگردان محمدکاظم اخوان

به گزارش کتاب نیوز به نقل از تسنیم، رمان داستان شخصیتی به نام «ارسلان» است که داشتن سبیل در خاندان آنها از نان شب هم واجب‌تر است، چون مردان خاندان او از بزرگان با اعتبار و به اصطلاح سبیل کلفت بوده‌اند. اما اتفاقاتی برای ارسلان رخ می‌دهد که سبب می‌شود تا او از خانواده‌اش متمایز شود. همین اتفاقات، سبب می‌شود تا ارسلان برای حل مشکلاتش وارد دنیایی جادویی شود؛ درست در همین زمان وقایع جالب و موقعیت‌های طنزی ایجاد می‌شود که برای مخاطب امروز خواندنی است.

نویسنده پیش از این عنوان کرده بود که تلاش دارد تا ماجراهای داستانش با وارد شدن به فضایی فانتزی، به فضای ذهنی نوجوان امروز نزدیک‌تر شود.

در بخش‌هایی از این کتاب می‌خوانیم: در روزگاری پیش از این، در گذشته‌ای نه آن قدر دور و پریده‌رنگ و نه نزدیک، مردم به چشم دیگری به سبیل نگاه می‌کردند. آن روزها سبیل نشانه بزرگی بود و هرکه سبیلش کلفت‌تر و پرپشت‌تر بود، احترام بیشتری پیش مردم داشت. ...

محمدکاظم اخوان، نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس، در سال 1339 در تهران متولد شد. او آثار زیادی در حوزه کودک و نوجوان در کارنامه خود دارد که از آن‌ جمله می‌توان به مجموعه 10 جلدی «زی زی گولو آسی پاسی دراکوتا تا به تا»، «بادپا»، «بهار با یک گل»، «ستاره‌ای بر خاک» و «دوست غارنشین من» اشاره کرد.

اخوان همچنین نویسنده نمایشنامه‌هایی مانند «یه روز که خورشید نباشه»، «شهر آفتابگردان»، «پروانه روی شانه» و «دخترک کبریت فروش» و فیلم‌نامه‌هایی مانند «قورباغه سبز»، «قصه‌های تا‌به‌تا»، «سیاه سفید خاکستری»، «جزیره‌ جادو»، «کاتی و کوتی»، «ماهان و ماهور» و «می‌خواهم قصه بنویسم» بوده است.

نشر پیدایش کتاب «سبیل سرگردان» را برای نوجوانان در هزار نسخه و به قیمت 27 هزار تومان منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...