دو کتاب «گلی روی داشبورد» نوشته نسیم خلیلی و «ناداستانی به نام زندگی» نوشته فریبا خانی توسط نشر خزه منتشر و راهی بازار نشر شدند.

گلی روی داشبورد نسیم خلیلی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، «گلی روی داشبورد» شامل دو داستان درباره‌ عشق، مبارزه و سیاست در روزگار معاصر است. راوی این‌قصه‌ها نویسنده‌ای است دلداده‌ تاریخ اجتماعی و از این‌رو، می‌توان از دل روایت‌هایش صدای مردم را شنید؛ مردمی که در نقش معدنچی، حزبی، کارگر، مادر و عاشق خود را در این‌دو داستان نشان می‌دهند.

نسیم خلیلی نویسنده این‌کتاب، پژوهشگر و استاد دانشگاه است و «گلی روی داشبورد» چهاردهمین کتابی است که منتشر می‌کند.

این‌کتاب ۹۶ صفحه و قیمت ۱۵ هزار تومان منتشر شده است.

ناداستانی به نام زندگی فریبا خانی

«ناداستانی به نام زندگی» هم در ۳ بخش منتشر شده است. بخش اول، شامل داستان‌ها و داستانک‌های فریبا خانی است. بخش دوم، «‌داستان‌های واگن زنان» نام دارد و دربرگیرنده‌ مشاهدات نویسنده از فضای مترو است. «من و درختم افرا» هم عنوان بخش سوم کتاب است و خاطرات و تجربیات نویسنده را به‌عنوان یک‌مادر در بر می‌گیرد.

فریبا خانی ۲۶ سال است در کسوت روزنامه‌نگار فعالیت دارد و در داستان‌ها و خاطرات خود در این‌کتاب، تمایل خود به واقع‌گرایی و مستندنگاری را نشان داده است.

این‌کتاب هم با ۱۱۲ صفحه و قیمت ۱۵ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...