در مراسمی با حضور مسولان شهرستان بجنورد، از دو کتاب «شوق نامه» نوشته هادی بیدکی و «ئاری دل» نوشته جواد رمضانیان، رونمایی و از نویسندگان این دو کتاب تجلیل شد.

هادی بیدکی نویسنده کتاب «شوق نامه» کرمانجی به خبرنگار ایبنا در خراسان شمالی گفت: «ابن غریب جرمغانی» یکی از سرایندگان بومی استان خراسان شمالی است که در قرن 12 هجری قمری زندگی می‌کرده است.

وی افزود: این شاعر سه حکومت سلسه صفوی، افشاری و زندی را درک کرده و کلیات اشعاری از او به سه زبان کرمانجی، فارسی و ترکی باقی مانده که این اشعار در انواع ادبی و قالب‌های شعری متنوعی سروده شده است.

نویسنده کتاب «شوق نامه» گفت: جلد اول این اثر شامل منظومه کرمانجی شوق نامه، جلد دوم دربردارنده اشعار فارسی و جلد سوم مشتمل بر باقی اشعار کرمانجی است.

وی در خصوص نام ابن غریب هم عنوان کرد: نام ابن غریب مانند بسیاری از شاعران گمنام دقیقا معلوم نیست، اما او خود را بارها در اشعارش با تخلص شعری «ابن غریب»، «غریبی»، «غریب» و «ابن غریبی» شناسانده است.

بیدکی در خصوص زمان تولد و فوت ابن غریب افزود: دقیقا معلوم نیست که این شاعر در چه سالی به دنیا آمده و در چه تاریخی درگذشته است، اما او از یک سو در یکی از ابیات مخمس کرمانجی اشاره کرده که عمرش از شصت سالگی گذشته است.

جلد اول این کتاب توسط انتشارات «بیژن یورد» در 187 صفحه در سال 1398 به چاپ رسیده است.

جواد رمضانیان نویسنده کتاب «ئاری دل» نیز به خبرنگار ایبنا گفت: این کتاب شامل مجموعه اشعار کرمانجی است که در 169 صفحه و توسط انتشارت «بیژن یورد» بجنورد در سال 1398 به چاپ رسیده است.

................ هر روز با کتاب ...............

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...