نشریه گاردین در گزارشی به برترین آثار چاپ‌شده در سال ۲۰۱۹ از نگاه برترین نویسندگان این سال پرداخته است.

به گزارش ایسنا، با نزدیک شدن به پایان سال ۲۰۱۹، نویسندگانی که در سال جاری یا به عنوان برنده و یا به عنوان نامزدهای نهایی در جایزه‌های معتبر ادبی حضور داشته‌اند سه اثر منتخب خود را که در سال ۲۰۱۹  منتشر شده‌اند، معرفی می‌کنند که در ادامه به برخی از ان‌ها اشاره می‌کنیم:

«جوجو مویز» (از نامزدهای نهایی جوایز کتاب سال بریتانیا در بخش رمان سال برای «هنوز من»‌):

«سه زن» نوشته «لیزا تادئو» _ رمان اول «کیت وینبرگ»‌ با عنوان «فراری» _ «جیات این‌جا امن است» نوشته «دیمین بار»

«برناردین اواریستو»‌ (یکی از برندگان جایزه بوکر امسال برای رمان «‌دختر، زن،‌ دیگر»):

«ایجاد فضا: اعلامیه دختران سیاه‌پوست برای ایجاد تغییر» نوشته «چلسی کواکیه» _ «شخصیت درهم‌شکسته» نوشته «زوئی اشتون» _ «دیوار روح»‌ نوشته «سارا موس»

«ریموند آنتردوباس»‌ (برنده جایزه فولیو برای نگارش «مقاومت»‌):

«موج خروشان» اثر  «جی برنارد»‌_«جمهوری ناشنوا»‌ اثر «ایلیا کامینسکی»‌ و «پس از تشریفات» اثر «آنتونی آناکسوگورو»

«هیلاری مک‌کی»‌ (برنده جایزه کتاب کودک کاستا برای نگارش «جنگ چکاوک‌ها»‌):

«لمپی و کودکان دریا»‌ اثر «آنت اسکپ» _ «زنی که جا ماند»‌ نوشته «ایموگن راسل ویلیامز»‌ و «نور عمیق» اثر «فرانس هاردینژ»

«سالی نیکلاس» (از نامزدهای نهایی مدال کارنگی برای نگارش «کارهایی که یک دختر باهوش می‌تواند انجام دهد»):

«کودکانی که من به آن‌ها آموختم و چیزهایی که آن‌ها به من آموختند» نوشته «کیت کلنچی»‌ _ «این کتابی درباره چارلز داروین نیست» نوشته «اما داروین» و «دوره جادوی سبز»‌ نوشته «هیلاری مک‌کی»

«بارت اوان هس» (برنده کتاب سال کاستا برای نگارش «دختر مناسب»):

«کاونتری» نوشته «ریچل کاسک» _ «خواستن»‌ اثر «Jeroen Olyslaegers» و «هیچ‌کس آن‌قدر کوچک ‌نیست که نتواند تغییری ایجاد کند» نوشته «گرتا تونبرگ»

«الیزابت ایسودو» (برنده مدال کارنگی برای اثر «شاعر مجهول»‌):

«برای دختران سیاه‌پوستی شبیه خودم»‌ نوشته «مریاما جی لاکینگتون» _ «مرا رنگ‌ کن» اثر  «ناتاشا دیاز»‌ و «سرخی روی استخوان» اثر «ژاکلین وودسان»‌

«استوارت تورتون» (برنده جایزه کاستا در بخش اولین رمان برای نگارش «هفت مرگ اولین هاردکسل»):

«آغوش»‌ نوشته «ایون مک‌لانین»‌ و «پولی دانبر» _ «گراز دریایی» نوشته «مارک هادون» و «تاریخچه‌ انجیل» نوشته «جان بارتون»

«کلر آدام»‌ (برنده جایزه دزموند الیوت برای «کودک طلایی»):

«صور فلکی»‌ نوشته «شنید گلی‌سون»‌ _«خودنگاره»‌ اثر «سلیا پائول» و «‌نام من چرا است»  اثر «لم سیسی»

«لیلا سلیمانی» (برنده جایزه نخستین کتاب جوایز کتاب بریتانیا):

 «‌در اتاق عنکبوت»‌ نوشته «محمد عبدالنبی»؛ «تفریح پادشاهان» ‌نوشته «‌سی. ای. مورگان»‌ و «‌دیگر آمریکایی‌ها»‌ نوشته «لیلا لعلمی»‌

................ هر روز با کتاب ...............

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...