«روایت پیاده‌روی اربعین: روایت مردم‌شناسانه و جامعه‌شناختی از پیاده‌روی اربعین» زیر نظر محمدرضا جوادی یگانه و محمد روزخوش منتشر شد.

به گزارش ایسنا، این کتاب در ۹۷۱ صفحه و با قیمت ۱۰۰هزار تومان توسط پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات و مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران راهی بازار شده است.

«روزنگار مشائیان تا کربلا» نوشته نعیم شرافت، «سربرنیتسا تا کربلا» از علی‌اکبر شیروانی و «همراه زائرین پاکستان در مشی اربعین» از لیلا عبدی خجسته مطالب فصل اول کتاب با عنوان «روایت تطبیقی» هستند.

فصل دوم کتاب نیز با عنوان «تحلیل اجتماعی» با این مطالب همراه است: «حیران در مسیر، وامانده در خود» نوشته محمدرضا پویافر، «اربعین؛ رسانه اجتماعی شیعیان» از فاطمه جواهری، «روایتی اجتماعی از پیاده‌روی اربعین» نوشته داوود حسینی‌هاشم‌زاده، «مینیاتوری از تشیع» از جبار رحمانی و «دیدار فرهنگ‌ها عاشورایی» نوشته حسن  محدثی.

در فصل سوم کتاب با عنوان «روایت فرهنگی» هم این مطالب را می‌خوانیم: «چرا زیارت؟ چرا پیاده‌روی؟» از مهدی صفار دستگردی، «طریق الحسین» از حامد فتحعلی‌خانی، «معناهای فردی و جمعی در پیاده‌روی اربعین» نوشته یاسر فروغی و  «معنا از رهگذر کشف و محک» نوشته مهدی منتظری مقدم.

همچنین در فصل چهارم کتاب با عنوان «روایت توصیفی» این مطالب درج شده است: «واقعه‌نگاری مراسم اربعین» از سیدمهدی اعتمادی‌فرد، «از عود تا عمود» نوشته مصطفی  اسدزاده، «آینه‌بندان» نوشته زهراسادات روح‌الامین، «عروج دل در مصلای عشق حسین» از بهروز طهماسب کاظمی و «اربعین کلمات» نوشته مهدیه مظفری.

 در بخشی از ممقدمه کتاب می‌خوانیم: این گزارش‌هایی که پیش‌ روی خوانندگان قرار دارد ساختار مشابه و کیفیت یکسانی ندارند. عاری از داوری‌های شخصی و کلی‌گویی‌های معمول هم نیستند. گاهی نیز افراط در استفاده از لحن تماما سوبژکتیو و بیان مملو از احساسات، برخی از این متن‌ها را از گفتمان پژوهشی دور کرده است. به رغم همه این نکات، اگر خواننده علاقه‌مند حوصله به خرج دهد و  این کتاب یا بخش‌هایی از آن را بخواند، دست خالی بازنمی‌گردد. در لابه‌لای متون با توصیف‌ها و روایت‌هایی از میدان تحقیق مواجه می‌شویم که تازه و شایان توجه‌اند. نویسندگان گزارش‌ها، روایت‌هایی از زائران ایرانی و عراقی و پاکستانی و.. ارائه می‌کنند که برخلاف برداشت رسانه‌ای مسلط، از تنوع و تکثر علایق و انگیزه‌ها در این جمعیت خبر می‌دهند؛ تنوعی که البته در پس‌زمینه باوری واحد - اعتقاد به اهمیت و عظمت حادثه کربلا - جریان می‌یابد که همواره از مهم‌ترین مبانی هویت شیعیان بوده است.

روشن است که ابعاد مهمی از «آیین پیاده‌روی اربعین» باید در سطح سیاسی و اقتصادی و تحولات ژئوپولیتیک و نظایر آن واکاوی شود و کارهای کیفی و گزارش‌های توصیفی برای بررسی همه‌جانبه چنان ابعادی کفایت لازم را نخواهد شد. به یک معنا، تکیه صرف بر معناها و احساسات شخصی زائران می‌تواند ساده‌نگری تلقی شود.

همچنین در نوشته پشت جلد آمده است: راهپیمایی اربعین به‌ویژه در مسیر نجف به کربلا در روزهای منتهی به اربعین، به بزرگ‌ترین مراسم جمعی شیعیان بدل شده است که گذشته از سویه‌های کلان اجتماعی، فرهنگی و سیاسی و اثرات آن در جهان اسلام، در سطح فردی تجربه‌ای بی‌بدیل برای مشارکت‌کنندگان، اعم از زائران و موکب‌داران و خادمان، به شمار می‌آید. مناسک اربعین از یک‌سو میدان تازه‌ای برای تبادل اجتماعی و فرهنگی شیعیان جهان و به ویژه منطقه به وجود آورده و از جانب دیگر، به تدریج در آیین‌های عزاداری و زیست اجتماعی دینداران در ایران نیز بازتولید شده است.

این راهپیمایی و وجوه مختلف آن، کمتر مورد بررسی علمی قرار گرفته است. کتاب حاضر که مجموعه ۱۶ روایت از پیاده‌روی اربعین ۱۳۹۶ است، تلاش می‌کند تا گزارش دست اولی از این مراسم در اختیار جامعه علمی قرار دهد. رویکرد اصلی در این روایت‌ها، توصیف راهپیمایی و جنبه‌های متنوع آن است. گزارش‌های دقیق مبتنی بر «توصیف غنی» از این مناسک مهم و موثر، نه فقط یافته‌های بی‌بدیل و غیرقابل جایگزینی از معناها و تفسیرهای کنشگران آن به دست خواهد داد، بلکه می‌تواند در سطح تحلیل کلان اجتماعی و فرهنگی نیز مفید و راهگشا باشد.

اولین کتاب دانشگاهی است که به جامعه‌شناسی اسلام و تا حدودی تشیع می‌پردازد... برخی معتقدند جامعه‌شناسی دین مربوط به مسیحیت است نه اسلام... در بنیادگرایی ما با دین بدون فرهنگ مواجهیم... مطالعه تحولات تاریخی و سازمانی روحانیت... جامعه‌شناسان فرانسوی ترجیح می‌دهند درباره قبایل استرالیا یا اسکیموها تحقیق کنند تا اینکه مسلمانان را موضوع تحقیق قراردهند ...
«سووشون» رمانِ تجاوز است، تجاوز به روح یک ملت... مردمی که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند با تجاوزگران هم‌داستان می‌شوند... همه زن‌ها حتی چهره‌های منفی مثل «عزت‌الدوله» هر یک به‌نوعی وجوه گوناگونِ ستمدیدگی، بی‌پناهی، ناکامی و تحملِ زن ایرانی را به نمایش می‌گذارند... می‌خواستم بچه‌هایم را با محبت و در محیط آرام بزرگ کنم اما الان با کینه بزرگ می‌شوند...هر هفته نان و خرما به دیوانه‌خانه و زندان می‌فرستد... تاریخ در این رمان لَق نمی‌زند یعنی آدم‌ها از بستر واقعی برخاسته‌اند ...
در هم آمیختگی «من و تو»، «ما» نمی‌شود! اصلا یکجا نیستیم. من در عالم خودم هستم و تو هم در عالم خودت... جینی دختر شرقی بیست و چهار ساله دانشجوی رشته‌ی زبان های خارجی دانشگاه استنفورد که یک سال و نیم در گروه درمانی دکتر یالوم شرکت کرده است و هیچ گونه بهبودی نداشته، بهانه‌ی خلق این اثر می‌‎شود... خواننده هر روز یک قدم نزدیکتر شدن جینی با خود مطلوبش را می‌‎بیند، شاهد خودافشایی‌گری‌های دکتر یالوم می‌‎شود و طعم یک روان درمانی اصیل را می‌‎چشد. ...
بسیاری از پزشکانی که کارشناس بررسی داروها هستند، خود با شرکت‌های سازنده آن داروها همکاری می‌کنند... علم مدرن یک کسب و کار بزرگ محسوب می‌شود... پول بر هنجارهای علم به شکل‌های مختلفی تأثیر می‌گذارد و موجب سوگیری عالمان می‌شود... گاه پژوهشگران بین منافع شخصی یا سازمانی خود و منافع جامعه گیر می‌کنند. این جاست که باید یکی از این سه راهبرد را دنبال کرد: افشا کردن این تضاد منافع، مدیریت آن، یا خودداری از ادامه آن. ...
از نسلی است که با آرمان‌هایش زیست. به مسئولیت و تعهدِ نویسنده باور داشت، گرچه آثارش به هر کیفیتی که هست هرگز کپیِ رنگ‌پریده‌ای از آثار رئالیسم سوسیالیستیِ بابِ روز روزگارش نبود که تعهد ادبیات و کلمات را «تپانچه‌های پُر»ی تعبیر می‌کردند که تنها بناست شلیک ‌کنند تا صدایی دراندازند. در روزگاری که درویشیان می‌نوشت نیز مانندِ دوران معاصر به قولِ سارتر بخشی از ادبیات به کنکاش در قوانین و قواعدِ خود می‌پرداخت و البته شگردهای تازه‌ای هم خلق می‌کرد ...