سی‌ویکمین عنوان از مجموعه کتابهای سرو (مطالعات اجتماعی شیعه)‌ با عنوان «اجتماعات شیعی در گستره‌ی جهانی» منتشر شد.

«اجتماعات شیعی در گستره‌ی جهانی»  «آیین‌های عاشورایی و هویت‌های شیعی در جوامع مدرن» جبار رحمانی

به گزارش کتاب نیوز، مجموعه مقالات «اجتماعات شیعی در گستره‌ی جهانی» با زیر عنوان «آیین‌های عاشورایی و هویت‌های شیعی در جوامع مدرن» به‌کوشش جبار رحمانی و توسط انتشارات آرما منتشر شد.

بنا بر توضیح ناشر، این کتاب در پی آن است که از خلال بررسی‌های موردی تصویری از تشیع امروز در گستره‌ی جهانی فراهم آورد؛ از ایران و عراق و ترکیه و پاکستان و هند تا ایتالیا و بریتانیا و یونان و ایرلند و آلمان و نروژ و جزایر کارائیب.

مقالات این کتاب، بیانگر تجربه‌ی اجتماعات شیعی در کشورهای مختلف جهان مدرن شامل مناطق سنتی شیعه‌نشین در خاورمیانه تا مناطق جدیدی در کشورهای اسکاندیناوی و اروپا هستند.

جامعه‌ی شیعی برای برساخت هویت اجتماعی، فرهنگی و مذهبی خود، بیش از همه بر آیین‌های زیارت و عزاداری متکی بوده است. آیین‌های زیارت محدودیت‌های مکانی خاص خودشان را دارند، درحالی‌که آیین‌های عزاداری محرم، به سازوکار اصلی هویت شیعی در قلمروهای دوردست نسبت به مراکز تاریخی شیعه‌نشین و شهرهای مقدس شیعی تبدیل شده است. به همین دلیل در این کتاب، بر عنصر آیین‌های عزاداری به‌مثابه‌ی شاخص اصلی اجتماع شیعی تأکید شده است. گویی می‌توان نبض حیات اجتماعی شیعیان را از مدخل گستره و کیفیت برگزاری این آیین دنبال کرد. به تعبیری دیگر، نبض جامعه شیعی، از مجرای آیین‌های عزاداری ماه محرم می‌تپد.

نویسندگان مقالات این کتاب عبارتند از:
اینگویلد فلاسکرود؛ بنیامین وینک؛ پانوش هاتزیپروکوپیو؛ پاول تابار؛ پیتر چلکوفسکی؛ پیمان اسحاقی؛ جبار رحمانی؛ جرالدین شاتلارد؛ دیوید پینالت؛ رابرت لانگر؛ سفیان عبید دوگرا؛ سیدمحمدجمال موسوی؛ عبیر حمدار؛ کانتا کلارا؛ گوستاو تایس؛ ماریان بو؛ ماریوش خاتزیپروکوپیو؛ ماگا سوله محمد؛ محسن‌حسام مظاهری؛ محمد میگری عبداللهی؛ مرتضی هاشمی مدنی؛ مری الین هگلند؛ مینو میرشاه‌ولد؛ یافا شانیک.

«اجتماعات شیعی در گستره‌ی جهانی» در ۴۹۶ صفحه وزیری با قیمت 660هزار تومان توسط نشر آرما منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...