همایش سه روزه «اقبال لاهوری» شاعر شرق با حضور اشعری مشاور رئیس جمهور ایران و رئیس مرکز اسناد و کتابخانه ملی ایران در بمبئی هندوستان به کار خود پایان داد.

به گزارش فارس، به نقل از اداره کل روابط عمومی و اطلاع رسانی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، همایش سه روزه اقبال شاعر شرق توسط خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران و با همکاری مرکز تحقیقات زبان اردو انجمن اسلام از تاریخ نهم تا 11 اسفندماه در محل دانشگاه مهندسی بمبئی با حضور اشعری مشاور رئیس جمهور و رئیس مرکز اسناد و کتابخانه ملی، محمدی سرکنسول ایران، نجفی رایزن فرهنگی ایران در دهلی، صیف‌الرحمان سرکنسول کشور افغانستان، میرزایی مسئول خانه فرهنگ ایران و شخصیت‌های برجسته علمی و فرهنگی و روسای بخش‌های زبان فارسی و اردو و علاقه‌مندان به علامه اقبال آغاز شد.

محمد رضا میرزایی مسئول خانه فرهنگ ایران در هند گفت: برای اولین بار است که خانه فرهنگ ایران با همکاری انجمن اسلام بزرگداشتی برای علامه اقبال برگزار می‌کند.
وی افزود:علامه اقبال شیفته زبان و ادبیات فارسی و علاقمند به ایران بود. حامی و پشتیبان وحدت اسلامی بود، ارادت ویژه‌ای به حضرت رسول اکرم(ص) داشت.

دکتر نجفی؛ رایزن فرهنگی ایران در دهلی نو گفت: هند از اوایل قرن پنجم مهد فرهنگ و تمدن ایران و اسلام بود با حضور غزنویان در این سرزمین تا سال 932 هجری که دوره‌ی رسمی سلطنت مسلمانان آغاز گردید و بمدت 330 سال به طول انجامید و پس از آن تا 2 قرن حکومت تیموریان هند مقارن با حکومت صفویان در ایران بود فرهنگ ایرانی و اسلامی بوسیله زبان فارسی نقش عظیمی در احیاء سرزمین هند داشت. در این دوره هشتصد ساله شخصیت های علمی، ادبی و فرهنگی و بویژه عرفانی همچون میرسید علی همدانی فرهنگ ایران را چنان احیاء نمودند که مرحوم علامه اقبال درخصوص میرسید علی همدانی اظهار می دارد که او احیاگر ایرانِ صغیر در این سرزمین بوده است.

وی افزود:اقبال شخصیتی که در سیالکوت پنجاب هند متولد می شود و علیرغم اینکه زبان مادری‌اش پنجابی و زبان هم کیشانش هندی و زبانِ تحصیلاتش انگلیسی است. زبان فارسی را فرا می گیرد و تمام مفاهیم عرفانی، فلسفی و انقلابی خودش را در قالب زبان فارسی ریخته و به احیاگری جامعه می پردازد.

نجفی گفت:اقبال فارسی را بهترین محمل برای احیاء ارزشهای اسلامی و انسانی میدانست. شخصیتی که در عرفان مرید مولانا جلال الدین رومی بود و در غزل غالباً از حافظ پیروی می کرد. او با نوشتن "مثنوی اسرارِ خودی " افکار انسانها را معطوف به ارزشهای انسانی و مسلمانان را به ارزشهای اسلامی سوق می داد.

زن در تاریخ انگلستان مطلقا بی‌اهمیت است... در قصه ها عنان زندگی شاهان و فاتحان به دست اوست ولی در واقعیت برده مردان است...زنها باید به چیزهای دیگری به جز آنچه فکر می‌کردند فکر می‌کردند! ... این را بنویس! به آن فکر کن!... تصور کنید شکسپیر خواهری داشت که در نبوغ با او برابری می‌کرد. ولی افسوس که دخترک را هرگز به مدرسه نفرستادند، هیچ وقت نتوانست دستور زبان و منطق یاد بگیرد، پیش از پایان نوجوانی به اجبار ازدواج کرد و سرانجام پس از فرار از منزل جوانمرگ شد. ...
ماگدا آلمانی است و حاصل تجاوز یک افسر روس به مادرش... آیا می‌توان بخش انسانی دیکتاتورها را از اعمال ضد بشری‌شان جدا کرد... هرگز احساس ندامت از اعمالی که در دستگاه هیتلری مرتکب شده بود نداشت... گوبلز می‌خواست نویسنده شود، هیتلر زمانی سعی داشت معمار شود، چرچیل آرزوی هنرمندی در سر داشت، استالین به شاعر شدن فکر می‌کرد و هیملر به کشاورزی علاقه‌مند بود. ...
تب تند دولت برای ساختن جامعه «بدون فقیر» به وضعیتی انجامید که نائومی کلاین آن را «ربودن ضروریات یک زندگی آبرومندانه از میلیون ها شهروند» می نامد... تهیدستان در دهه های ۵٠ و۶۰ شمسی فاقد مکانیسم های نهادی بودند... خیریه شدن اقتصاد ملی... چگونه مردم عادی با مخالفت ها و مقاومت های پراکنده اما فراگیر، دولت را، هرچند موقت، وادار به عقب نشینی کردند... بی عدالتی سیستماتیک و ناکارآمدی حکمرانی ...
از سوراخ کلید، خدمتکارشان را که مشغول حمام کردن است نگاه می‌کند. دلش می‌خواهد داخل شود... به زحمت نوزده سال دارد که انقلاب سوسیالیستی و وحشت بر کشور او سایه می‌گسترد. آیا همین انقلاب نیست که با خشونتهایش به او امکان می‌دهد که از دایره‌ای که مادر به دورش کشیده است فرار کند و بالاخره وارد «زندگی حقیقی» شود... در خانه‌هایی که شاعران به دنیا آمده‌اند زنها حکومت می‌کنند ...
مؤلف اخلاق ناصری تذکر می‌دهد: کودک را با هر کار نیکی که می‌کند، باید تشویق کنند و آفرین گویند، اما هنگامی که رفتارِ زشتی از او سرمی‌زند، باید بسیار مراقب بود که او را به‌صراحت و آشکارا سرزنش نکنند که چرا کار بدی کرده است؛ بلکه این‌طور وانمود کنند که او از روی غفلت و ناآگاهی آن کارِ زشت را انجام داده است... خواجه در سیر تربیت کودک بر وجود بازی و تفریح نیز بسیار تأکید دارد و معتقد است که بازی کردن می‌تواند خاطر کودک را از سختی‌ها و ملالت‌های شئونِ مختلفِ ادب‌آموزی برهاند. ...