دومین چاپ کتاب «زمان، مصرف و زندگی روزمره» شامل مجموعه مقالات به قلم نویسندگان مختلف و ترجمه علیرضا مرادی توسط انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شد.

زمان، مصرف و زندگی روزمره

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، انتشارات علمی و فرهنگی دومین چاپ کتاب «زمان، مصرف و زندگی روزمره» را با شمارگان هزار نسخه، ۴۵۸ صفحه و بهای ۶۰ هزار تومان منتشر کرد. چاپ نخست این کتاب سال ۱۳۹۷ با شمارگان هزار نسخه و بهای ۳۶ هزار تومان منتشر شده بود.

کتاب درباره مسئله زمان در زندگی روزمره است. زمان در دهه‌های اخیر به موضوع محوری مناظرات آکادمیک و نیز حیات عمومی تبدیل شده است. تجربیات مربوط به شتاب‌زدگی و فقر زمانی، فرسودگی و استرس‌ها، محور اصلی مباحث عمومی، موضوعات داغ رسانه‌ای و مسائل سیاسی هستند. نویسندگان در کتاب حاضر به مواضع واگرا و مختلف و ادراکات دوسویه واکنش نشان داده و آنها را به مثابه مدخلی به مسائل مهم حل نشده درباره مسیر تغییرات جهانی و بافت فرهنگ مصرفی در نظر گرفته‌اند.

کتاب ۱۴ فصل (مقاله) دارد. عناوین فصول اول تا هفتم کتاب به ترتیب با نام نویسندگان آنها به ترتیب از این قرار است: «کردار روزمره و تولید و مصرف زمان» نوشته الیزابت شاو، «فضا – زمان و سازمان حیات اجتماعی» نوشته تد شاتزکی، «نظم بندی دوباره ریتم‌های زمانی، هماهنگی کردارهای روزانه در بریتانیا از سال ۱۹۳۷ تا ۲۰۰۰»، «اختلال امری عادی است؛ خاموشی‌ها، از کار افتادگی‌ها و انعطاف پذیری زندگی روزمره» نوشته فرانک ترتمان، «روح من برای نشستن، سفرها روزانه و امر عادی تحرک» نوشته تام اودل، «امور معمولی – ساختن و ویران کردن» نوشته ایکی ان و اوروار لوفرن و «تقویم‌ها و ساعت‌ها؛ چرخه‌های تجارت گل کاری در آمریکای قرن نوزدهم» نوشته مارینا موسکویتز.

عناوین فصول هشتم تا چهاردهم کتاب نیز به ترتیب از این قرار است: «هوس‌ها، مدها و ابداعات واقعی؛ چیزهای تازه و تغییر اجتماعی» نوشته جوکا گرونو، «لبه عاملیت؛ امور معمولی، عادات و اراده» نوشته ریچارد ویلک، «خرید زمان» نوشته دانیل میلر، «ریتم‌های فصلی و تجاری مصرف خانگی: مطالعه موردی ژاپن» نوشته آینگی دانیلز، «زمان‌های خاص و معمولی، چای خوردن در حین حرکت» نوشته گولیز گر و اولگا گراوتز، «ساخت زمان، روابط دوجانبه اشیا و مشروعیت بخشی به زمان قایقرانی چوبی» نوشته میکو جالاس و «اخلاقیات امر معمولی؛ آگاهی، ملالت و ارزش» نوشته دان اسلاتر.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...