جلد یک و دو مجموعه چهارجلدی «وینی پو» [Winnie-the-Pooh] نوشته‌ ای. ای میلن [A. A. Milne] با ترجمه فرید کرمی و اشعار سعیده موسوی‌زاده توسط انتشارات قدیانی منتشر شد.

وینی پو» [Winnie-the-Pooh] نوشته‌ ای. ای میلن [A. A. Milne]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، سعیده موسوی‌زاده با اعلام این خبر گفت: وینی پو خرسی بامزه و ماجراجوست که علاقه زیادی به آواز خواندن و شعر گفتن دارد و شعرهایش بانمک و کودکانه است.

وی افزود: سخت بود که با رعایت وزن و قافیه، در مصرع‌های کوتاه منظور وینی پو را منتقل کنم و سخت‌تر از آن انتقال طنز مورد نظر نویسنده و فضای داستانی بود که امیدوارم کودکان از خواندنش لذت ببرند.

بخشی از اشعار سعیده موسوی‌زاده در این کتاب را می‌خوانیم:

توی لونه‌ام می‌مونم
بازم آواز می‌خونم
چه برف بیاد چه بارون
عسل دارم فراوون
دماغ من شیرینه
زنبوره روش می‌شینه
دو چشم دارم دو ابرو
اسمم چیه؟ وینی پو
دیگه طاقت ندارم
می‌رم عسل بیارم

سعیده موسوی‌زاده پیش از این آثاری چون «شکم گنده»، «آب و تاب»، «کیسه خواب کوچک من»، «مرغ همسایه غاز است»، «خدا نقاش خوبی است» و «یک پرس موش» را در کارنامه ادبی خود داشته است. وی برگزیده جایزه پروین سال ۹٣، برگزیده کنگره سراسری شعر دفاع مقدس سال ۸۷، برگزیده طنز مکتوب سال ۸۸، برگزیده طنز طهران سال ۹۱، برگزیده شعر فجر سال ۹۳، برگزیده شعر روستا سال ۹۵، برگزیده شعر توحیدی سال‌های ۹۵ و ۹۷، برگزیده شعر انقلاب سال ۹۸ و… نیز هست.

کتاب‌های بنفشه واحد کودک و خردسال انتشارات قدیانی جلد یک و دو از مجموعه چهارجلدی «وینی پو» را در نوبت چاپ اول با شمارگان ١١٠٠ نسخه و قیمت هر جلد ٢۵ هزار تومان در اختیار علاقه‌مندان قرار داده است.

................ هر روز با کتاب ...............

اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند و ما را با شکنجه کشتند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...