کتاب «چرا پزشک شدم» نوشته محمدرضا عاطفی با موضوع خاطرهها و خطرهایی که در راه پزشک شدن خود داشته است منتشر شد.
به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب در قطع رقعی و در ۱۹۸ صفحه توسط نشر سها منتشر شده و در اختیار علاقهمندان بهویژه دانشجویان پزشکی که گرایشی به خواندن تجربیات پیشکسوتان خود دارند قرار گرفته است.
کتاب «چرا پزشک شدم» با شش فصل «چرا پزشک شدم»، «دانشگاه تبریز دانشکده پزشکی»، «زندان سیاسی»، «پس از آزادی»، «تصمیم بزرگ»، «بعضی از بزرگانی که در خدمتشان بودم» و ۱۸ صفحه آلبوم همراه است.
در فصل سوم این کتاب آمده است: «در سال ۴۶-۴۷ من دانشجوی سال دوم رشته پزشکی بودم. هرچه به سال ۵۰ نزدیکتر میشدیم مبارزات سیاسی در ایران بهویژه در دانشگاهها اوج بیشتری میگرفت. در بیشتر مواقع دانشگاه تبریز در اعتصاب به سر میبرد. و اغلب دانشجویان ضدحکومت بودند. بحث و گفتوگوها، اعلامیهها رفتهرفته در من هم تاثیر گذاشت و به توصیه دانشجویان سیاسی شروع به خواندن کتابهای سیاسی و ایدئولوژیک کردم. تازه خبردار شدم که کودتای ۲۸ مرداد برای کشور ما چه فاجعهای بوده است.
میتوان گفت که از سال دوم من یک پا سیاسی شده بودم، ولی سیاست هنوز به کنه دل من راه نیافته بود. گرایش اصلی من، حتا تا به امروز که دارم کتاب «خاطرهها و خطرها» را مینویسم، مطالعه علوم پزشکی و اجتماعی است. گویی من برای خودم تنها یک رسالت میشناختم: پزشک شدن و در خدمت بیماران قرار گرفتن.»
همچنین براساس معرفی «چرا پزشک شدم»، یکی از بخشهای مهم کتاب شرح ماجراهای باندبازی و سیاستورزی برخی پزشکان سودجو در تسلط و سوءاستفاده از خدمات پزشکی همکاران و از میدان به در کردن پزشکان مستقل است.
محمدرضا عاطفی، متخصص اورولوژی از جمله پزشکانی است که علاوهبر علم پزشکی به سایر علوم نظری و فرهنگ اجتماعی علاقهمند بوده و از ارتباطاتش بهویژه حشر و نشرش با هنرمندان بزرگ خاطراتی دارد که در فصل جداگانهای در این کتاب آمده است.
