کتاب «گزارشی از دستاوردهای هوش مصنوعی در علوم اسلامی» نوشته بهروز مینایی بیدگلی و همکاران با همکاری مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه توسط انتشارات موسسه خانه کتاب و ادبیات ایران راهی بازار نشر شد.

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کتاب «گزارشی از دستاوردهای هوش مصنوعی در علوم اسلامی» نوشته بهروز مینایی بیدگلی، محمد ابراهیم شناسا، سیدعلی حسینی، حجت اله اجودی و علیرضا شهبازی با همکاری مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه به‌تازگی توسط انتشارات موسسه خانه کتاب و ادبیات ایران راهی بازار نشر شده است.

این‌کتاب که به بررسی خدمات هوش مصنوعی در تولید علوم اسلامی و انسانی می‌پردازد، نقشه راهی برای پژوهشگران حوزوی علاقه‌مندان به مباحث هوش مصنوعی است.

بهروز مینایی بیدگلی دبیر علمی همایش هوش مصنوعی و علوم اسلامی در مقدمه این کتاب آورده است: «هوش مصنوعی را باید گستره پهناور تاقی بسیاری از دانش‌ها، علوم و فنون قدیم و جدید دانست که کاربردهای گوناگون و فراوانی در علوم رایانه، علوم مهندسی، علوم زیستی، پزشکی، علوم اجتماعی و بسیاری از علوم دیگر دارد. امروزه به دلیل وجود حجم بالایی از متون اسامی، فقها و پژوهشگران حوزوی نیازمند آن هستند که به تمامی جوانب یک موضوع اعم از قوانین طبیعی، عرفی و شرعی پیرامون آن اشراف کامل داشته باشند تا بتوانند در مورد آن اظهارنظر کنند یا حکم جدیدی را استنباط کنند. این جوانب می بایست به گونه ای هوشمندانه و سازمان یافته در اختیار فقیه قرار بگیرد تا فرایند استنباط را برای وی تسهیل و تسریع کند. موتورهای جست‌وجوی معنایی و فناوری‌های هوشمند پردازش متن، می‌توانند این جوانب را با سرعت و دقت قابل قبول در اختیار فقیه قرار دهند. در حال حاضر موتورهای جست وجوی معنایی می‌توانند متونی را که عین آن عبارت ً به عبارت موردنظر اشاره می‌کنند، بیابند بدون اینکه لزوماً در متن موجود باشد.»

لزوم حرکت به سمت کاربست سامانه‌های هوشمند، دستاوردهای موجود هوش مصنوعی در مرزهای دانش، دستاوردهای اولیه هوش مصنوعی در حوزه دین، سامانه‌های هوشمندی پیشنهادی، تحلیل سامانه‌های هوشمندی موجود در علوم اسلامی، تقسیم بندی خدمات هوشمند و… از جمله سرفصل‌های این کتاب هستند.

کتاب «گزارشی از دستاوردهای هوش مصنوعی در علوم اسلامی» در ۱۰۰ صفحه با تیراژ ۷۰۰ نسخه و بهای ۱۵ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...