رمان «سفر به ناکجا» [Elsewhere] نوشته گابریل زوین [Gabrielle Zevin] با ترجمه مهرناز شیرازی عدل توسط نشر خزه منتشر و راهی بازار نشر شد.

سفر به ناکجا [Elsewhere]  گابریل زوین [Gabrielle Zevin]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این رمان، داستان دختری نوجوان است که بر اثر حادثه‌ای می‌میرد و به جهان دیگر می‌رود. اما با مرگ، پرونده زندگی او بسته نمی‌شود و در آن‌جهان دیگر، اتفاقات غریبی انتظار او را می‌کشد؛ از ملاقات با مادربزرگش تا عاشق شدن و برقراری تماس با خانواده‌اش در این دنیا.

گبریل زوین، نویسنده‌ «سفر به ناکجا» تجربه‌های زیستی متنوعی داشته و در دل چند فرهنگ، رشد کرده است. همین‌ها باعث شد که خیلی زود احساس کند باید دست به قلم شود و از آنچه زندگی کرده، بنویسد. این نویسنده‌ آمریکایی که فرزند پدری روس‌تبار و مادری کره‌ای است، نوشتن را از ۱۴ سالگی آغاز کرد. اما فقط به نوشتنی دِلی و احساسی بسنده نکرد و در سال ۲۰۰۰ از دانشگاه هاروارد در رشته‌ انگلیسی و ادبیات امریکایی فارغ‌التحصیل شد.

رمان «سفر به ناکجا» اولین نتیجه تحصیلات و تحقیقات این‌نویسنده است که سال ۲۰۰۵ منتشر شد و ناگهان نویسنده‌ای آینده‌دار را معرفی کرد. این‌کتاب، جوایز بُردِرز اریجینال وُیسِز، برانزنر لافتی، اولمر اونکه و مدال ساکورا برای کتاب دبیرستان را به دست آورد و به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شد. همچنین نامزد دریافت جوایز لینکلن، کوئل و چندجایزه‌ معتبر دیگر شد. علاوه بر آن، مورد استقبال منتقدان ادبی و خوانندگان حرفه‌ای قرار گرفت.

هفته‌نامه نقد کتاب نشریه‌ نیویورک تایمز نیز درباره آن نوشت: «هر از چند گاهی فرصت آشنایی با چنین کتابی دست می‌دهد که طرح و ایده‌ای بسیار تازه و جذاب دارد و گویی طبقه‌ خاص خودش را خلق می‌کند.» مجله پابلیشرز ویکلی نیز در مورد این رمان نوشته است: «کتابی مسحورکننده. زوین در نخستین رمانی که نوشته از قوانین فیزیک و زیست‌شناسی سرپیچی می‌کند تا با ظرافت بسیار، جهانی خیالی بیافریند.»

این‌کتاب با ۲۷۲ صفحه و قیمت ۴۰ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...