مراسم گرامی‌داشت روز «سعدی» به صورت برخط (آنلاین) در بلگراد برگزار شد.

گرامی‌داشت روز «سعدی» به صورت برخط

به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، در این نشست مهدی شیرازی، رایزن فرهنگی و نماینده بنیاد سعدی در صربستان، سعید صفری، مدرس زبان فارسی، چند نفر از استادان دانشگاه بلگراد و جمعی از دانشجویان حضور داشتند و برنامه در دو پنل سخنرانی و بررسی آثار سعدی برگزار شد.

در پنل نخست، پس از نمایش ویدئوکلیپ از نمای فرهنگی شیراز، سعید صفری ضمن معرفی سعدی به عنوان اندیشمند، شاعر و نویسنده بزرگ و شناخته‌شده ایران، به تشریح حوزه ادبیات حکمی و تعلیمی پرداخت و سعدی را برجسته‌ترین شاعر و نویسنده این حوزه معرفی کرد.

او در این‌باره اظهار کرد: آن‌چه سعدی و آثار وی را ممتاز کرده، نگرش جامع او به موضوعات انسانی است که آن‌ها را در قالب پیام‌های اخلاقی و با بهره‌گیری از ابزار زبان به شیواترین صورت بیان کرده و موجب جاودانگی این آثار شده است.

مهدی شیرازی نیز با تبریک عید پاک به جایگاه ادبی سعدی پرداخت و در بخشی از سخنان خود بیان کرد: با نگاهی گذرا به درون‌مایه اغلب اشعار و حکایات سعدی معلوم می‌شود که وی علاوه بر داشتن طبعی خلاق و برخورداری از قدرت سخنوری و هنر شاعری، خردمندی فرزانه و معلمی راه‌شناس و آگاه از رمز و رازهای هستی بوده و به سهم خود کوشیده است تا اسرار حیات متعالی و هدفدار انسان را به صورت لطیف‌ترین تعبیرات تفسیر کند و فراز و نشیب‌های راه زندگی را ضمن دستورالعمل‌های خردمندانه نشان دهد.

او همچنین ترجمه کتاب «بوستان» به زبان صربی را معرفی و به دانشجویان علاقه‌مند به زبان و ادبیات فارسی پیشنهاد کرد تا ضمن استفاده از این اثر، در فعالیت‌های فرهنگی و ادبی رایزنی فرهنگی شرکت کرده و ابراز امیدواری کرد تا دیگر آثار سعدی نیز توسط دانشجویان و فارسی‌آموزان به زبان صربی ترجمه شود.

سخنران بعدی این نشست، اما میلکوویچ، استاد شرق‌شناسی دانشگاه بلگراد و از فارسی‌آموزان مرکز بود که ضمن تبریک روز سعدی با عنوان «سعدی، نمونه اعلای شاعران پارسی گو ایرانی» سخنرانی کرد.

او با اشاره به تحصیلات سعدی در نظامیه بغداد با ارائه تصویری تاریخی از قرن‌های ۱۲ و ۱۳ میلادی که در آن دوره، مسلمانان در اوج شکوفایی علمی بودند، سعدی را یکی از عالم‌ترین اندیشمندان دانست با طرح این سوال که چرا با وجود آن‌که ایران در طی قرن‌های ۱۲ و ۲۳ میلادی در سخت‌ترین شرایط سیاسی و خلأ حاکمیت مرکزی قرار داشته و صحنه یورش اقوام و مهاجمان بوده است، اما بزرگترین شاعران و نویسندگان بزرگی در همان دوران ظهور کرده‌اند، سابقه فرهنگی و تمدنی ایران و همچنین اهتمام این بزرگان به استفاده از زبان فارسی را مهم‌ترین علل آن دانست.

دبیر گروه شرق‌شناسی دانشگاه بلگراد همچنین با اشاره به سابقه تشکیل دپارتمان شرق‌شناسی که ۹۵ سال پیش با تدریس آثار ادبیات فارسی توسط  بایراکتاروویچ آغاز شده است، ابزار امیدواری کرد با استمرار فعالیت‌های آموزشی فرصت‌های بیشتری برای آشنایی دانشجویان و علاقه‌مندان به زبان و ادب فارسی فراهم شود.

در پنل دوم این نشست، دو کتاب بوستان و گلستان و نمونه‌هایی از شعر سعدی توسط دانشجویان معرفی شدند. الکساندرا یاراتس به معرفی کتاب بوستان پرداخت و ماریا گروییچیچ حکایتی از این کتاب را خواند.

کنستانتین آجانین در خصوص کتاب گلستان سعدی و ساختار نگارشی آن صحبت کرد و در پایان دنین وویچین و لوپکا یووانویچ قطعاتی از شعرها و غزلیات سعدی را خواندند.

به دلیل شیوع ویروس کرونا در کشور صربستان، تمامی مراکز آموزشی، فرهنگی و اجتماعی تعطیل شده و دولت این کشور مقررات سختگیرانه‌ای را برای مهار این بیماری به اجرا گذاشته است. دولت صربستان در راستای همبستگی با کشورهای دوست از جمله ایران، چین، فرانسه و ایتالیا، نمادهای شهری خود از جمله ساختمان پارلمان و پل‌های بزرگ شهر را با پرچم این کشورها نورپردازی کرد و چندی پیش دانشجویان زبان فارسی دانشگاه بلگراد با انتشار کلیپ و با پیام دوستی و امید و تشکر از کادر درمانی با ایرانیان ابراز همدردی کردند.

................ هر روز با کتاب ...............

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...