کتاب «پنج شاعر بزرگ ایران»، به سرپرستی زنده‌یاد اسماعیل سعادت و به کوشش مژگان گله‌داری از سوی نشر سخن منتشر و روانه کتابفروشی‌ها شد.

پنج شاعر بزرگ ایران اسماعیل سعادت

به گزارش کتاب نیوز به نقل از تسنیم، کتاب «پنج شاعر بزرگ ایران» به سرپرستی زنده‌یاد اسماعیل سعادت، پژوهشگر و مدیر فقید گروه دانشنامه زبان و ادبیات فارسی فرهنگستان زبان به کوشش مژگان گله‌داری توسط نشر سخن منتشر و روانه کتابفروشی‌ها شد.

«پنج شاعر بزرگ ایران» عنوان اثری است که با همکاری فرهنگستان زبان و ادب فارسی تدوین و اخیراً منتشر شده است. این اثر که مجموعه‌ای از مقالات نویسندگان و پژوهشگران است، به زندگی و زمانه پنج شاعر بزرگ و تأثیرگذار در زبان و ادب فارسی می‌پردازد؛ پنج شاعری که هم آثار تأثیرگذار و ماندگاری خلق کردند و هم بر آیندگان خود تأثیر غیر قابل انکاری گذاشتند. شاعرانی که آثار آنها الهام‌بخش خلق آثار متعدد در طول تاریخ ادبیات فارسی شده و تأثیر آنان تا زمان حال حاضر نیز دیده می‌شود.

فردوسی، نظامی، مولوی، سعدی و حافظ پنج شاعری هستند که در این اثر به آنها پرداخته شده است. «پنج شاعر بزرگ ایران» در واقع مجموعه‌ای منتخب از مقالاتی است که پیش‌تر در دانشنامه زبان و ادب فارسی فرهنگستان منتشر شده بود.

کتاب با مقاله‌ای مفصل از جلال خالقی مطلق درباره فردوسی آغاز می‌شود. در ادامه، مقاله‌ای درباره شیخ اجل، سعدی شیرازی، ارائه شده که در آن، سیاست و اخلاق، طنز و شهرت سعدی مد نظر نویسنده بوده و به آن پرداخته است.

نظامی گنجوی سومین شاعری است که در کتاب «پنج شاعر بزرگ ایران» به آن پرداخته شده است. تأثیری که نظامی بر شاعران و آثار ادبی پس از خود گذاشته، پژوهش‌ها و ترجمه و همچنین چاپ‌هایی که از آثار او صورت گرفته و در ادامه، بررسی شیوه بیان و سبک نظامی از جمله موضوعاتی است که به قلم نویسنده به آن اشاره شده است.

کتاب در ادامه مقالاتی درباره لسان‌الغیب، حافظ شیرازی و مولوی، صاحب اثر سترگ مثنوی، ارائه کرده است. کتاب «پنج شاعر بزرگ ایران» را می‌توان از جمله آثار خواندنی برای علاقه‌مندان به حوزه ادبیات فارسی دانست که وقت چندانی برای تحقیق و مطالعه درباره زندگی و سبک کار بزرگان ادب فارسی ندارند. از سوی دیگر، مقالات این اثر به قلم پژوهشگرانی نوشته شده که سال‌های زیادی از زندگی خود را به کار و تحقیق در این حوزه صرف کرده‌اند.

انتشارات سخن با همکاری فرهنگستان زبان و ادب فارسی کتاب «پنج شاعر بزرگ ایران» را به قیمت 150 هزار تومان منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...