رمان علمی «در اسارت زمان» [Time and time again] نوشته بن التون [ Ben Elton] با ترجمه بابک اسلامیه توسط انتشارات کتابسرای تندیس منتشر و راهی بازار نشر شد.

در اسارت زمان [Time and time again] نوشته بن التون [ Ben Elton]

به گزارش مهر، بن التون، نویسنده انگلیسی کتاب پیش‌رو، بستر زمانی این‌قصه خود را در اروپای اوایل قرن بیستم در نظر گرفته است. داستان «در اسارت زمان» از این‌قرار است که هیو استانتن نظامی کهنه‌کار و ماجراجو، که تنهاترین مرد روی زمین هم هست، در روز اول ژوئن ۱۹۱۴ درگیر این باور می‌شود که هیچ‌کدام از کسانی را که زمانی می‌شناخته یا دوست داشته، هنوز به دنیا نیامده یا شاید هرگز به دنیا نیایند.

در ادامه داستان، استانتن که می‌داند یک‌جنگ بزرگ و هولناک در پیش است، متوجه واقعیاتی می‌شود که مربوط به قرن بیستم هستند اما برای او به صفحات تاریخ پیوسته‌اند؛ از جمله این‌که یک جنون جمعی بناست تمدن اروپا را نابود کند و میلیون‌ها نفر انسان بدبخت شوند. بنابراین او باید از بروز جنگ جلوگیری و تاریخ را تغییر دهد.

این‌کتاب با ۴۶۴ صفحه و قیمت ۶۵ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...