با وجود این که تقریبا تمامی آثار ویلیام شکسپیر شاعر و نمایش‌نامه‌نویس شهیر انگلیسی به صورت کامل جای مانده، از خود او اطلاعات دقیقی وجود ندارد و هنوز در هویت واقعی او شک و تردید به چشم می‌خورد.

به گزارش ایبنا به نقل از آسوشیتدپرس، شکسپیر (مصور با جدیدترین ویرایش) اثر «بیل برایسون» جدیدترین کتابی است که به تازگی در این باره منتشر شده است.

این کتاب که ویرایش جدیدی از بیوگرافی شکسپیر اثر بیل برایسون است، خواننده را با خود به دوره ملکه الیزابت انگلستان می‌برد و محققانه به تصویر کردن چهره این نویسنده مشهور می‌پردازد. این کتاب که دربرگیرنده بیش از 100 تصویر سیاه وسفید و رنگی است، تمامی یافته‌های جدید درباره شکسپیر و شخصیت واقعی این شاعر و نویسنده بزرگ را ارائه می‌کند.

نویسنده این کتاب تلاش می‌کند تا چهره واقعی خالق شاهکارهایی چون هملت و رومئو و ژولیت را آشکار کند و نشان دهد که کدامیک از شخصیت‌های اجتماعی آن زمان نویسنده این آثار است.
 
برایسون همچنین درباره این مساله به بحث می‌پردازد که آیا جدیدترین تصویری که از او به عنوان شکسپیر واقعی یاد شده واقعا خود شاعر است یا خیر. این تابلو که اخیرا به شکسپیر منتسب شده مردی را در تئاتر «شوردیچ» که نخستین تئاتری است که شکسپیر آثارش را در آنجا ارائه کرد، تصویر می‌کند.

نویسنده این کتاب با سفری به انگلستان 4 قرن پیش و بررسی انگلستان دوره الیزابت نشان می‌دهد که چه میزان از سوءتفاهم‌ها و اشتباه‌های تاریخی درباره آن دوره وجود دارد و به بررسی جزییات نمایشنامه‌ها، اشعار و کتاب‌های قطع رحلی به جا مانده از شکسپیر می‌پردازد. او با تقدیر از زبان شکسپیر که برای انسان‌های امروزی حجم وسیعی از نقل قول‌های شاعرانه و جملات الهام‌بخش را به جا گذاشته، تلاش می‌کند تا بیشترین اطلاعات درباره این چهره مرموز را که جز آثارش از خودش اطلاعات چندانی وجود ندارد، به خواننده ارائه کند.
 
این کتاب به وسیله انتشارت «هارپر اند کالینز» در 256 صفحه و با تصاویری بزرگ و گاه 4 صفحه‌ای به قیمت 99/29 دلار منتشر شده است.

بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...
آیا می‌توان در زبان یک متن خاص، راز هستی چندلایه و روزمره‌ انسان عام را پیدا کرد؟... هنری که انسان عام و مردم عوام را در خود لحاظ کرده باشد، به‌لحاظ اخلاقی و زیباشناسانه برتر و والاتر از هنری است که به عوام نپرداخته... کتاب خود را با نقدی تند از ویرجینیا وولف به پایان می‌برد، لوکاچ نیز در جیمز جویس و رابرت موزیل چیزی به‌جز انحطاط نمی‌دید... شکسپیر امر فرازین و فرودین را با ظرافتی مساوی درهم تنید، اما مردم عادی در آثار او جایگاهی چندان جدی ندارند ...