کتاب «تام پِین» [Thomas Paine] نوشته مارک فیلپ [Mark Philp] با ترجمه محمد قائد توسط انتشارات طرح نو منتشر و راهی بازار نشر شد.

تام پِین» [Thomas Paine] مارک فیلپ [Mark Philp]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، نسخه اصلی این‌کتاب سال ۱۹۸۹ توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر شده است.

مارک فیلپ نویسنده کتاب پیش‌رو، تام پین را به‌عنوان نخستین انقلابی بین‌المللی معرفی می‌کند که در ربع آخر قرن هجدهم، ابتدا در آمریکا و سرانجام در بریتانیا و فرانسه، به رد حکومت‌های شاهان و اشراف پرداخت و برای جایگزین‌کردن‌شان با نهادهای دموکراسیِ نماینده عامه به‌ نبرد برخاست. پین که یک‌ مرد صنعتگر بوده، در بیان نویسنده کتاب، دموکراتی نمونه است که از شیادی، فساد و نابرابری‌هایی که امتیازات موروثی باعث و بانی‌شان بودند، بیزار بود.

تام پین بر این‌باور بوده که مردم معمولی می‌توانند خودشان بر خودشان و به‌گونه حکومت کنند که آزادی و امنیت را در بر داشته باشد. مارک فیلپ می‌گوید تام پین یک‌متفکر سیاسی دسته‌اول نبود اما از جامعه معاصر بشری تحلیلی خوب و برایش تجویزهایی داشت. این‌تجویزها در قالب نوشته‌هایی تدوین شده‌اند که پین را بهتر معرفی می‌کنند.

نویسنده کتاب «تام پین» در بیان انگیزه خود برای نوشتن این‌کتاب، می‌گوید در عصری که بازیگران سینما رئیس‌جمهور می‌شوند و بنگاه‌های تبلیغاتی می‌کوشند برای سیاستمداران جایگاهی همانند «ستاره‌ها» فراهم کنند، شاید از قابلیت یک فرد برای ایجاد ارتباط با مخاطبانی انبوه به‌گونه‌ای که روحیه سیاسی آنها را فراچنگ آورد، بدان شکل بدهد و آن را بیان کند کمی دلزده شده باشیم. این بیانگر توانایی‌های پِین است که یک‌ونیم قرن پیش از تکامل رسانه‌های گروهی جدید از عهده این کار برآمد. پِین فقط نظریه‌پرداز سیاسی نبود. توانایی او تبدیل نوشته‌هایش به سلاح‌هایی عملی برای تغییرهای بنیادین اجتماعی و سیاسی بود. به این‌ترتیب کتابی که مارک فیلپ نوشته، رابطه منسجم اصول نظری او و مهارت سخن‌پردازانه‌ای را نشان دهد که برای رساندن این‌اصول به مخاطبانش به کار می‌بست.

اما جدا از مباحث نظری، تام پین سرنوشت جالبی داشته و حوادث زیادی را از سر گذرانده است. او موفق شد در فرانسه از اعدام فرار کند، در بریتانیا به‌عنوان یک‌یاغی معرفی شد و وقتی به آمریکا بازگشت، به‌عنوان یک آتئیست و ژاکوبن معرفی شد. هزینه‌دادن بر سر عقیده یکی از ویژگی‌های شخصیت این‌انقلابی است.

به‌هر روی، مارک فیلپ می‌گوید تامس پِین را می‌توان متفکر سیاسی و روزنامه‌نگار و نویسنده انقلابی پیشرو عصر جدید دانست. جدا از شخصیت آزادمنش و گرچه نامتعارف و بحث‌انگیزش، نکته مهم در آثار او این بود که تا آن زمان کمتر کسی با این درجه از حرارت و شور نه درباره عامه مردم، بلکه در باب مباحثی اساسی برای عامه مردم مطالبی همه‌فهم نوشته بود.

کتاب «تام پِین» ۵ فصل اصلی دارد که به‌ترتیب عبارت‌اند از: «زندگی و شخصیت»، «امریکا»، «اروپا»، «عرصه ملکوت»‌ و «نتیجه‌گیری».

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

مجمع ملی پس از آزادی پِین مَناصبش را به او برگرداند و نهایت حرمت را به او گذارد. به‌رغم ناخوشی‌اش کار روی بخش دوم عصر خرد را از سر گرفت و در ژوئیه ۱۷۹۵ در بحش پیرامون قانون اساسی جدید هم شرکت جست، ابتدا با رساله در باب اصول اولیه حکومت _ که اساسا چکیده حقوق بشر بود _ و سپس با قانون اساسی ۱۷۹۵ که در آن با تمام قوا به جانبداری از این نکته پرداخت که به‌جای حق رای مبتنی بر اموال، که در پیش‌نویس پیشنهاد شده بود، حق رای برای همگان باشد، هرچند که این پیشنهاد بی‌نتیجه ماند. پِین، به‌رغم تجربه‌هایش، هیچ‌گاه ایمان به فضیلت مردم را از دست نداد.

پس از خلاصی از زندان، دلخوری پِین از پشت‌کردنِ آمریکا به او در دلش عقده شد؛ و به‌رغم تمام تلاش‌های مونرو تا او را راضی کند که دنبال قضیه را نگیرد، هرچه بیشتر متقاعد می‌شد که جرج واشنگتن او را قربانی منافع دیگری کرده است. سرانجام نامه به جرج واشنگتن را نوشت، و برای چاپ به امریکا فرستاد، که در آن رئیس‌جمهوری را متهم می‌کرد به رفاقتش پشت پا زده و او را به‌حال خود گذاشته تا بمیرد. همچنان که انتظار می‌رفت، این نامه به نظر کسان بسیاری حمله‌ای ناشایست به سیاستمدارِ ارشد کشور تلقی شد و در امریکا به پِین لطمه بسیار زد.

با فرا رسیدن پایان سال ۱۷۹۶ پِین سلامتش را بازیافته بود و در کوتاه‌زمانی دو جلد از بدیع‌ترین و مهم‌ترین جزوه‌هایش را بیرون داد...

این‌کتاب با ۱۶۸ صفحه، شمارگان هزار و ۱۰۰ نسخه و قیمت ۱۰۰ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

سند در ژاپن، قداست دارد. از کودکی به مردم می‌آموزند که جزئیات را بنویسند... مستند کردن دانش و تجربه بسیار مهم است... به شدت از شگفت‌زده شدن پرهیز دارند و همیشه دوست دارند همه چیز از قبل برنامه‌ریزی شده باشد... «هانسه» به معنای «خودکاوی» است یعنی تأمل کردن در رفتاری که اشتباه بوده و پذیرفتن آن رفتار و ارزیابی کردن و تلاش برای اصلاحش... فرایند تصمیم‌سازی در ژاپن، نظام رینگی ست. نظام رینگی، نظام پایین به بالا است... این کشور را در سه کلمه توصیف می‌کنم: هارمونی، هارمونی، هارمونی! ...
دکتر مصدق، مهندس بازرگان را مسئول لوله‌کشی آب تهران کرده بود. بعد کودتا می‌شود اما مهندس بازرگان سر کارش می‌ماند. اما آخر هفته‌ها با مرحوم طالقانی و دیگران دور هم جمع می‌شدند و از حکومت انتقاد می‌کردند. فضل‌الله زاهدی، نخست‌وزیر کودتا می‌گوید یعنی چه، تو داری برای من کار می‌کنی چرا از من انتقاد می‌کنی؟ بازرگان می‌گوید من برای تو کار نمی‌کنم، برای مملکت کار می‌کنم، آب لوله‌کشی چه ربطی به کودتا دارد!... مجاهدین بعد از انقلاب به بازرگان ایراد گرفتند که تو با دولت کودتا همکاری کردی ...
توماس از زن‌ها می‌ترسد و برای خود یک تز یا نظریه ابداع می‌کند: دوستی بدون عشق... سابینا یک‌زن نقاش و آزاد از هر قیدوبندی است. اما ترزا دختری خجالتی است که از خانه‌ای آمده که زیر سلطه مادری جسور و بی‌حیا قرار داشته... نمی‌فهمید که استعاره‌ها خطرناک هستند. نباید با استعاره‌ها بازی کرد. استعاره می‌تواند به تولد عشق منجر شود... نزد توماس می‌رود تا جسمش را منحصر به فرد و جایگزین‌ناپذیر کند... متوجه می‌شود که به گروه ضعیفان تعلق دارد؛ به اردوی ضعیفان، به کشور ضعیفان ...
شاید بتوان گفت که سینما غار پیشرفته‌ افلاطون است... کاتلین خون‌آشامی است که از اعتیادش به خون وحشت‌زده شده است و دیگر نمی‌خواهد تسلیم آن شود. به‌عنوان یک خون‌آشام، می‌داند که چگونه خود را از بین ببرد. اما کازانووا می‌گوید: «به این راحتی هم نیست»... پدر خانواده در همان آغاز شکل‌گیری این بحران محل را به‌سرعت ترک کرده و این مادر خانواده است که بچه‌ها را با مهر به آغوش کشیده است. اینجاست که ما با آغاز یک چالش بزرگ اخلاقی مواجه می‌شویم ...
فنلاند امروز زنده است بخاطر آن وسط‌باز. من مخلص کسی هستم که جام زهر [پذیرش قطعنامه برای پایان جنگ 8ساله] را به امام نوشاند. من به همه وسط‌بازها ارادت دارم. از مرحوم قوام تا مرحوم هاشمی. این موضوع روشنی است که در یک جایی از قدرت حتما باید چنین چیزهایی وجود داشته باشد و اصلا نمی‌توان بدون آنها کشور را اداره کرد... قدرت حرف زدن من امروز از همان معترض است و اگر الان داریم حرف می‌زنیم به خاطر آن آدم است که به خیابان آمده است ...