کتاب «دموکراسی در اسلام» [Democracy in Islam] اثر سید خطاب و گری باوما [Gary Bouma and Sayed Khatab] با ترجمه میلاد اعظمی مرام توسط نشر کرگدن منتشر شد.

دموکراسی در اسلام» [Democracy in Islam] سید خطاب و گری باوما [Gary Bouma and Sayed Khatab]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کتاب «دموکراسی در اسلام» در شمارگان ۷۰۰ نسخه، ۳۸۴ صفحه و بهای ۱۷۰ هزار تومان منتشر شده است.

این کتاب با عنوان اصلی Democracy In Islam یکی از مجلدات مجموعه «اسلام پژوهی» نشر کرگدن به دبیر مهرداد عباسی را شامل می‌شود.

کتاب شامل 7 فصل به ترتیب با این عناوین است: «نظریه سیاسی»، «مفهوم مشارکت دموکراتیک»، «ارزش‌های دموکراتیک در برخی از ایده‌های شرعی پایه»، «مشارکت در حقوق و فلسفه اروپایی»، «حقوق بین الملل اسلامی»، «واقعیت تاریخی در پرتو اصول اعلام شده» و «دین و سرچشمه‌های خشونت و تروریسم امروزی». نویسندگان برای طرح این موضوعات از منابع اهل سنت بهره برده‌اند.

در معرفی کتاب باید اشاره کرد که با مشاهده رفتار دولت‌هایی که خود را اسلامی می‌نامند، این پرسش مطرح می‌شود که «آیا اسلام با دمکراسی سازگار است؟» و مرتبط با آن اینکه «آیا اسلام با حقوق بشر سازگار است؟» تجدید حیات غیرمنتظره اسلام و ورود آن به سیاست، که در ربع آخر سده بیستم آغاز شد و سرعت گرفت، تأمل درباره فلسفه سیاسی و نظام حکومتی برآمده از قرآن و سیره پیامبر (ص) را ضروری ساخته است. بسیاری از مسلمانان مشتاق‌اند در اسلام منبع و انگیزشی برای حکومت دمکراتیک و حقوق بشر بیابند. این امر در نوشته‌های کسانی بازتاب می‌یابد که می‌کوشند ایمان اسلامی خود را با زندگی‌شان پیوند دهند.

نویسندگان این کتاب، سید خطاب از دانشگاه مونش استرالیا و گری باوما رئیس مرکز پژوهشی تروریسم جهانی در همین دانشگاه، با تشریح آن دسته از برنامه‌های سیاسی مروج دمکراسی و ارزش‌های بشری که ریشه در قرآن و سیره پیامبر (ص) دارند و با رجوع به عصر پیامبر (ص) و خلفای راشدین، و نیز با بهره‌گیری از بینش‌های کلامی روشنفکران مسلمان معاصر، می‌کوشند مبنایی اسلامی برای ارزش‌های انسانی به دست دهند. آنان در این کتاب صدایی معاصر به متون مقدس کهن می‌دهند، با این امید که نشان دهند توصیف مواجهه اسلام با مقولاتی مانند حقوق بشر و ارزش‌های دمکراتیک در قالب استعاره «برخورد تمدن‌ها» بیش‌ازپیش ساده‌انگارانه است.

در بخشی از مقدمه کتاب می‌خوانیم:

«دین در بیشتر نقاط جهان به شکل‌های گوناگون دوباره وارد سیاست شده است. سرنگونی شاه ایران و تلاش برای ایجاد حکومت متعهد محلی در الجزایر از علائم تاریخی این تجدید حیات اسـت. اگر چه توجه رسـانه‌ها و سیاسـت بیشـتر به اسلام فعـال سیاسـی معطـوف بـوده اسـت، تجربـە تعهد سیاسـی مجدد محدود به اسلام نیسـت. آیین کاتولیک نقشـی مهم در براندازی رژیم کمونیسـت لهسـتان داشـت؛ بودیسـم در سـریلانکا فعالیـت سیاسـی دارد؛ در هنـد نـزاع بین گروه‌هـای دینی به برنامه‌های سیاسی شکل می‌دهد؛ و پروتستان‌های پنطیکاستی از اوایل دهە ۱۹۸۰ در ایالات متحده وارد قلمرو سیاسی شده‌اند.»

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...