کتاب «کارگاه‌ها» [Atelieres‬]  نوشته ژان کلود کری‌یر [Jean-Claude Carrière] با ترجمه محمدرضا شیخی و از سوی نشر گیلگمش به بازار کتاب رسید.

کارگاه‌ها [Atelieres‬]   ژان کلود کری‌یر [Jean-Claude Carrière]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، ژان کلود کری‌یر در کتاب «کارگاه‌ها»، ضمن مروی بر فعالیت‌ها و کارنامه کاری‌اش در سینما و تئاتر، به همکاری با بزرگانی همچون ژاک تاتی، پی‌یر اتکس، پیتر بروک و عباس کیارستمی می‌پردازد.

کری‌یر در کتاب «کارگاه‌ها» که نخستین‌بار در سال 1996 منتشر شد، درباره روزهای شروع کار در سینما، چگونگی ورودش به این عرصه، سختی‌ها و مشکلاتی که با آن مواجه بود، سعی و تلاش‌های پی‌درپی برای رسیدن به هدف و مراحل رشد و شکوفایی‌اش توضیح می‌دهد.

همچنین از فیلم‌نامه‌ها و نمایش‌نامه‌هایی که در سال‌های فعالیتش با آن‌ها مواجه بوده می‌گوید و تصویری از شرایط و ویژگی‌های سینما و تئاتری که خود برآمده از آن بود در اختیار مخاطب قرار می‌دهد.

در برشی از کتاب آمده است:
«ژان لوک گدار یک سال از من بزرگ‌تر است. بعد از مرگ ژاک ریوت، ما در زمره‌ی انگشت‌شمارِ آدم‌های زنده‌ی نسل موج نو هستیم؛ من و گداری که پرچم‌دار موج نو بود، هرچند خودش این عنوان را قبول نداشت و عامدانه آن را در اختیار تروفو قرار می‌داد.
به هر حال از موقعی که «از نفس افتاده» در سال 1960 اکران شد، بدیهی بود که سینما یا دست‌کم سینمای ما دیگر هیچ‌وقت مثل قبل نخواهد شد؛ و ژان لوک گدار، طی بیش از پنجاه سال پیشتاز بوده، البته بدون تکبر، نه بدون دست‌انداز.»

ژان کلود کری‌یر، رمان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر فرانسوی، 17 سپتامبر 1931 در جنوب غربی فرانسه متولد شد. او در سال 1957 در سن 26 سالگی اولین رمانش به نام «لزارد» را منتشر کرد. سپس کری‌یر برای نوشتن فیلم‌نامه همکاری با اتایکس را آغاز کرد که این دو نویسندگی و کارگردانی چندین فیلم از جمله «تولدت مبارک» را در سال 1962 انجام دادند که در نهایت جایزه اسکار 1963 برای بهترین موضوع کوتاه(اکشن زنده) را کسب کردند. او همچنین سه بار برای فیلم‌های «افسون محتاطانه بورژوازی»، «آن شی مبهم آرزو» و «سبکی تحمل‌ناپذیر هستی» نامزد دریافت جایزه اسکار شد و در نهایت در سال 2014 جایزه اسکار افتخاری را دریافت کرد.

«برنده نخل طلایی جشنواره کن در سال 1979 برای بهترین فیلم‌نامه»، «بهترین فیلم خارجی زبان در اسکار» و «برنده جایزه سزار در سال 1983 برای بهترین فیلم‌نامه اصلی» از جمله جوایز کری‌یر به شمار می‌آیند.

او در سال 1986 مدرسه فیلم دولتی فرانسه را تاسیس و فیلم‌نامه‌نویسی را تدریس کرد و به مدت ده سال ریاست آن را برعهده داشت. کری‌یر 8 فوریه 2021 درگذشت.

در توضیح کتاب آمده است که همه‌چیز حالت کارگاهی دارد، چه بحث درباره‌ فیلم‌نامه باشد، چه نمایش‌نامه، چه حتی رمان، قبل از هر چیز بحث، بحث آزمون و خطا است. سعی و تلاش است، یا به عبارتی کار است. یا اگر این طور می پسندید اسمش را بگذاریم تحقیق و پژوهش(یا به قول پیتر بروک) یک جور اکتشاف. انگار تمام چیزهای دوروبرمان پنهان و ناشناخته باقی مانده‌اند.

کتاب «کارگاه‌ها» نوشته ژان کلود کری‌یر، در 603 صفحه، به قیمت 210 هزار تومان، در قطع رقعی، جلد گالینگور، با ترجمه محمدرضا شیخی و از سوی نشر گیلگمش روانه بازار کتاب شد.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...