کتاب «من حسین‌چی‌ام؛ زندگی، خاطرات و تجربیات مرحوم علی سلیمانی» با گردآوری و تدوین پژمان عرب توسط انتشارات راه‌یار منتشر و راهی بازار نشر شد.

من حسین‌چی‌ام؛ زندگی، خاطرات و تجربیات مرحوم علی سلیمانی پژمان عرب

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، مرحوم علی سلیمانی، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، بر اثر ابتلا به کرونا، ۲۱خرداد امسال درگذشت. او متولد سال ۱۳۴۹ و دانش‌آموخته بازیگری از دانشگاه آزاد بود و در هر سه حوزه تئاتر، سینما و تلویزیون فعالیت می‌کرد. بازی در سریال‌هایی چون «وضعیت زرد»، «روزهای آبی»، «پایتخت ۴» و «وضعیت سفید» و فیلم‌هایی از جمله «سفر به چزابه»، «تنگه ابوقریب»، «یک وجب از آسمان»، «قارچ سمی» و... بخشی از کارنامه هنری مرحوم علی سلیمانی است.

پژمان عرب نگارنده این‌کتاب در بخشی از مقدمه‌اش درباره نگارش این کتاب این‌طور نوشته است:

این کتاب، گزیده‌ای است از بین صدها گفتگو و یادداشت‌های شفاهی مرحوم علی سلیمانی. قطعا هنوز هم مصاحبه‌ها و متن‌های بیشتری از او هست که امیدوارم با همراهی و همکاری بیشتر خانواده محترم و دوستانش، چاپ‌های بعدی کتاب غنی‌تر شود. امید دارم این تلاش اندک مورد قبول آن آقایی قرار بگیرد که سلیمانی عزیز با افتخار جلوی دوربین برایش اشک می‌ریخت و می‌گفت «من حسین‌چی‌ام».

این‌کتاب با ۲۱۴ صفحه، شمارگان هزار نسخه و قیمت ۴۵ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

جنبش‌های اجتماعی نوعی همبستگی اجتماعی به ارمغان می‌آورند که می‌توانند فرصتی برای احیای دو عنصر کلیدی حیات مبتنی بر سرمایه اجتماعی ـ یعنی ارزش‌های مشترک و ارتباطات بیشتر ـ فراهم کند... «اجتماع» عرصه‌ای است که نه منافع فردی در آن سیطره دارد، نه فرد در جمع ذوب شده است... سه‌ضلع دولت، بازار و اجتماع سرنوشت جامعه را رقم می‌زنند... برخورد انحصارگرایانه گروه‌های مذهبی نسبت به سکولارها در داخل و دین‌ستیزی بنیادگراهای سکولار در خارج کشور، منازعه‌ای برابر نیست ...
قدرت در هر زمان و مکان نقاب‌هایی مسخ‌شده از چهره‌ی دین می‌سازد و آن را به‌عنوان دین عرضه می‌کند تا ستم خویش را مشروع جلوه دهد... نشان می‌دهد که خوانش ایدئولوژیک از حاکمیت چگونه بر دیدگاه اسلام‌گرایانی همچون ابوالاعلی مودودی و سید قطب تاثیر گذاشته است... بسیاری از حاکمان از شعار «اطاعت از اولی‌الامر» استفاده می‌کنند و افراد جامعه را سرکوب و آزادی آن‌ها را سلب می‌کنند... معترضان از عثمان خواستند که ترک حکومت کند، اما او نپذیرفت و به‌جای حل اعتراضات از طریق دموکراتیک دست به خشونت زد ...
انسان را به نظاره‌ی شاعرانه‌ی اشیا در درونی‌ترین زندگی آنها می‌برد... اراده‌ی خدا را جانشین اراده‌ی خویش می‌کند، و به همین سبب، استقلال مطلق در برابر خلق و وارستگی در برابر اشیا پیدا می‌کند؛ دیگر خلق و اشیا را برای خودشان دوست می‌دارد؛ همان‌گونه که خدا آنها را دوست می‌دارد... انسان به عنوان آفریده‌ی عشق مرکز آزادی است و مغرورانه در برابر خدا و سراسر جهان هستی می‌ایستد. عمق درون او را تنها خدا می‌تواند بخواند! ...
گراس برای تک‌تک سال‌های یک قرن، داستانی به وجود آورده است... از اتفاقات بزرگ و گاه رویدادهای به نظر بی‌اهمیت تا تحولات فنی و اکتشافات علم و تکنولوژی، خودبزرگ‌بینی انسان‌ها، شکنجه و کشتار و در نهایت، شروع‌های دوباره... طوری به جنگ جهانی نگاه می‌کنند که انگار دارند درباره یک بازی فوتبال حرف می‌زنند...دلسردی چپ‌ها از تئودور آدورنو، تیراندازی به رودی دوچکه، محرک جنبش دانشجویی آلمان، ملاقات پل سلان و مارتین هایدگر ...
اکنون می‌توانند در زندگی زمینی خود تأمل کنند، گناهان و خطاهای خود را خود داوری کنند... نخست غرور است و حسد و خشم؛ در پی آنها تنبلی، خست، شکم‌پرستی و شهوت‌رانی... خدا دل‌هایی را که میان خود برادرند برکت می‌دهد. این راز ارواح است که زندگی آنها عین زندگی خداست... رفیق نوش‌خواری‌ها و سرگردانی‌های خود را ملاقات می‌کند. هردو، خوشحال از بازیافتن یکدیگر، از گذشته‌ی مشترک خود یاد می‌کنند ...